Wandelend door een zonnig Milaan

Vanmiddag liep ik ter voorbereiding van de KUNSTSTAD-reis die aanstaande woensdag van start gaat door het centrum van Milaan. Heerlijk in het zonnetje passeerde ik de imposante Dom van de Lombardijse hoofdstad die, hoe vaak je hem ook gezien heb telkens blijft fascineren. Ook de statige Galleria Vittorio Emanuele II waar ik vervolgens door heen kwam is een feest voor het oog. De hoge overdekte winkelstraat uit de negentiende eeuw valt op door al het gietijzer en glas van haar overkapping en ook naar de vele versieringen op de gevels blijf je kijken. De mozaïekvloer waar je overheen schrijdt is interessant om te bewonderen, zo zijn hier onder andere de stadswapens van Turijn, Rome en Florence in te herkennen. En toen ik de galerij uit liep werd ik min of meer begroet door Leonardo da Vinci. Althans zijn standbeeld staat hier op het Piazza della Scala. Toch maakte ik een eerbiedwaardig knikje naar de sculpturale versie van de grote renaissance genie want het is immers dit jaar vijfhonderd jaar geleden dat hij zijn laatste adem uitblies.

Het plein waar ik inmiddels op stond is genoemd naar het gelijknamige operagebouw, namelijk Teatro alla Scala waar de deelnemers van de Milaan-reis deze week een balletvoorstelling gaan meemaken. 


Ik zette mijn wandeling voort en liep langs het beroemde muziekgebouw en de straat heet heel toepasselijk Via Giussepe Verdi want menige opera van zijn hand is en wordt nog steeds in het ‘Scala’ uitgevoerd. Terwijl ik in de straat bleef doorlopen veranderde de naam opeens in de Via Brera en dat is niet verwonderlijk want spoedig zou ik namelijk het gelijknamige Palazzo Brera bereiken waar in een gigantisch Barok stadspaleis onder meer de beroemde Pinacotheek is gevestigd, maar ook een gerenommeerde oude Bibliotheek en natuurlijk niet te vergeten de kunstacademie van Milaan. 

Toen ik vandaag rond het middaguur hier aankwam zaten op het monumentale binnenhof van het paleis overal groepjes kunststudenten hun lunch te nuttigen. Ook op de trappen hadden zij zich comfortabel genesteld en ik dacht na of één van hen ooit de status zou gaan bereiken van de grote meesters die ik iets later zou aantreffen in het Brera Museum. 

Zouden mensen in de toekomst kapitalen gaan betalen voor kunstwerken van één van de kunstenaars in spé die hier in het zonnetje genoten van hun Italiaanse broodjes? Zouden de schilderijen van de jonge artistieke Italianen bijvoorbeeld over een paar jaar op de TEFAF in Maastricht hangen en zullen dan duizenden bezoekers met veel innemende knikjes zeggen hoe mooi en vooruitstrevend deze Milanese kunstenaar te werk gaat? 


Wie weet worden ze wel net zo beroemd als de hedendaagse Italiaanse kunstenaar Maurizio Cattelan waar grote musea wereldwijd werk van aankopen. Van Cattelan is trouwens niet ver van het Brera Museum een sculptuur te bewonderen. Het is een gigantische hand waar bijna alle vingers van zijn afgebroken behalve de middelvinger. Het lijkt, waarschijnlijk wel een beetje per ongeluk expres, alsof er een ‘dikke middelvinger’ naar de Handelsbeurs aan de overzijde wordt gemaakt en dan weten we meteen wat voor soort kunst Maurizio Cattelan maakt. Cattelan is trouwens ook bekend door zijn hyperrealistische beelden waarbij hij verschillende malen levensecht zichzelf uitbeeldde. Het leuke is dat de twee laatst genoemde verhalen een mooi bruggetje vormen naar een bijzondere reis waarvan ik verleden week de voorbereiding heb afgerond. Sommigen trouwe lezers weten inmiddels waar ik het over heb want ik ga graag in maart aanstaande met een groep geïnteresseerden naar de genoemde TEFAF kunstbeurs waar we zowel de oude kunst gaan bekijken maar natuurlijk ook stil staan bij aanstormende kunstenaars. Misschien is er zogezegd wel één opgeleid op de kunstacademie in het Brera-paleis te Milaan. 


Tevens gaan we tijdens deze genoemde reis in Luik, even over de grens nabij Maastricht, naar een tentoonstelling van hyperrealistische kunst waar ook werk van de Italiaanse kunstenaar Maurizio Cattelan te zien zal zijn. Tijdens deze trip zullen we natuurlijk nog veel meer bekijken en het zal een inspirerend en afwisselend driedaags kunsttripje worden. 

Uiteindelijk wandelde ik het Brera Museum binnen en genoot weer van alle kunstwerken waarbij bij het zien van veel schilderijen het feest der herkenning bij mij optrad. Ik verheug me er op om dezer dagen een groepje enthousiaste mensen door dit topmuseum een rondleiding te mogen geven! 

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl

 

Mocht je met mij mee willen naar de beroemde TEFAF 2020 en naar de schitterende tentoonstelling in Luik met hyperrealistische sculpturen van onder meer Maurizio Catalan kijk dan voor meer informatie hier