Hoe het allemaal veel mooier werd in Bilbao

Zoals de trouwe lezers van mijn Travel Tales inmiddels weten stond de afgelopen weken voor ons de stad Bilbao centraal. We verbleven hier meer dan een maand, met een kort intermezzo in de nabij gelegen Rioja-streek, de plaats Burgos en de hoofdstad Madrid. Naast zoveel andere steden in Europa heeft Bilbao ondertussen mijn hart helemaal veroverd en ben ik echt verknocht geraakt aan dit bijzondere plekje in Baskenland. Natuurlijk heb ik in de afgelopen drie jaar dat ik hier kom de musea van Bilbao, waaronder het Guggenheim museum en het Museo Bellas Artes, vele malen bezocht en raak ik hier nog immer niet verveeld. Zo weet het beroemde ‘Guggenheim’ telkensweer tot de verbeelding te spreken. Het gebouw ontworpen door zoals je wellicht weet Frank Gehry is op elke moment van de dag, bij elk weertype, bij daglicht en bij maanlicht, telkens weer schitterend. Ik vraag me steeds af of het door de titaniumbekleding komt dat een bepaalde weerkaatsing geeft die bij iedere lichtinval weer betoverend anders is, of door het golvende onnavolgbare lijnenspel dat zo inspirerend is? Of zijn het de kunstwerken rondom het museum, zoals de spin van Louise Bourgouis, de ‘vuurfonteinen’ van Yves Klein, het mistkunstwerk ‘The Fog’ van Fujiko Nakaya, de glanzende ballensculptuur van Anish Kapoorof de enorme bloemenpuppy van Jeff Koons? 


Hoe het ook zij, telkens als ik in de buurt kom van het museumgebouw ben ik totaal onder de indruk. Ik weet wel dat de meerderheid van de deelnemers aan onze KUNSTSTAD-reizen inmiddels ook verkocht zijn als het gaat om deze inspirerende stad. 

Maar ik moet toegeven dat als je echt een langere tijd in Bilbao verblijft, zoals ik nu doe, dan ga je langzaamaan op zoek naar andere bezienswaardigheden. Voortdurend werd ik ‘getriggerd’ door de hoge heuvels rondom de stad, die eigenlijk in de vallei van de rivier de Nervion ligt.

Dus trok ik de afgelopen week tot tweemaal toe de ‘bergen’ in om deze omgeving te verkennen. Het weer voor deze beklimmingen was aangenaam. Van Bilbao en omgeving wordt weliswaar gezegd dat het de ‘natste omgeving’ van Spanje is en daarom ook de groenste, maar dat betekent niet dat het klimaat hetzelfde is al het regenachtige Nederland. Er groeien niet voor niets palmbomen op vele plaatsen in de stad en dat betekent dat het hier rond eind oktober nog steeds goed nazomerweer is met zon, af en toe wat wolkjes, soms een buitje, en rond de twintig graden. Kortom, perfect wandelweer! De eerste echte wandeltocht was niet eens een uitdaging want als je door de hoger gelegen buitenwijken van Bilbao loopt hoef je niet eens echt te klimmen. 


Het stadsbestuur heeft namelijk ooit besloten om de straten die op verschillende niveaus liggen niet alleen met trappen maar ook door middel van luxueuze liften met elkaar te verbinden. Dus al ‘lift-hoppend’ ben je al vrij snel hoger op de omringende heuvels. En toen ik van de week op één van de hoge uitzichtpunten over de stad was besloot ik om terug te keren met de meer dan honderdjarige Funiculare die mij binnen enkele minuten weer in het centrum van de stad bracht. 

Echter gisteren besloot ik om wat meer mijn best te doen en wandelde ik via mooi aangelegde voetpaden de heuvels direct naast het stadscentrum in. Hoe schitterend is het om langzaam een uitzicht te krijgen over de oude stad en ook over alle nieuwbouw. Daar ontvouwde zich tijdens mijn wandeling het Guggenheim Museum aan mijn voeten. Ik kreeg weer een volstrekt ander beeld van dit bouwwerk dat ik toch al zo bejubel. 

Het panorama over de uitgestrekte omgeving werd ook groter; ik kreeg een blik over de luchthaven ontworpen door de architect Calatrava aan de andere kant van de heuvel. Ook zag ik in de verte de Golf van Biskaje liggen en ik realiseerde me opeens hoe hoog de bergen in de omtrek waren. 


Dit kwam omdat men naast de voetpaden op de heuvels van Bilbao allerlei informatieborden had geplaatst. Vlakbij de stad zijn de bergen zo rond de 900 meter las ik en dat is toch bijna een kilometer hoog. Voor Nederlanders zoals ik, die niet veel gewend zijn, is dat al behoorlijk hoog maar aan de horizon doken pieken op die volgens de informatiezuilen tot wel meer dan 1500 meter (!) reiken. Zoals je begrijpt is het echt fenomenaal om die hoge bergen te zien liggen en tegelijkertijd te kijken naar een schitterende stad in de lager gelegen vallei waarbij het Guggenheim Museum echt een eye-catchter blijft. 

De wandeling naar beneden was net zo’n belevenis en afdalen is nooit zo inspannend als stijgen dus al vrij vlot stond ik weer tussen de karakteristieke bebouwing van Bilbao. 

En alhoewel ik deze week weer met veel genoegen in Nederland ben, verlang ik er toch ook al weer naar om spoedig weer in Bilbao te zijn.

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl

 

P.S. mocht je trouwens een keer mee willen op reis naar Bilbao en de Rioja stuur ons dan een e-mail: info@kunststad.nl of neem op een ander manier contact met ons op.