Noem eens een bijzonder stad die begint met een ‘B’?

Terwijl ik mijn verhaal van deze week schrijf heb ik uitzicht over het centrum van Berlijn vanaf de lounge op de 10de verdieping van mijn hotel. Ik zie van bovenaf vele bekende monument enzoals de overbekende Fernsehturm, het Rote Rathaus, de torens van de Fransösische en Deutsche Dom die beiden de Gendarmenmarkt flankeren en ook zie ik de gloednieuwe koepel van het Stadtschloß dat voor een gedeelte nog in de steigers staat maar dat over niet al te lange tijd voltooid zal zijn. Vooral het laatste genoemde bouwwerk typeert voor mij Berlijn. Soms vraag ik het me af hoe men in eerste instantie op het idee kwam om het voormalige Stadtschloß, dat ooit op deze plek stond en dat in opdracht van de partijvoorzitter van de DDR Walter Ulbricht (1893-1973) in 1950 werd opgeblazen om plaats te maken voor het Palast der Republik, weer opnieuw op te bouwen. En toen men ergens in 2002 besloten had om het verdwenen historische slot weer neer te zetten was ik benieuwd hoe men dit ook daadwerkelijk ging realiseren. 

Verleden week zaterdag, op 14 september 2019, was het de 250ste geboortedag van de beroemde ontdekkingsreiziger Alexander von Humboldt en was er een speciale Open Dag in het bijna voltooide Stadtschloß. Geïnteresseerden konden die dag alvast een kijkje nemen in een gedeelte van het immense gebouw. 


Het was niet verwonderlijk dat dit op Humboldt’s verjaardag plaats vond want in het gereconstrueerde Stadtschloß komt het zogenaamde Humboldt Forum met onder andere een permanente expositie gewijd aan Von Humboldt en ook zal hier de boekencollectie van de Humboldt-Universiteit zijn onderkomen krijgen. De kosten van de wederopbouw van het Stadtschloß liggen trouwens zo rond een half miljard euro en dat is een aardig bedrag. Alhoewel zogezegd het gebouw er al behoorlijk voltooid uit ziet lukt het helaas niet de officiële opening rond 9 november aanstaand te laten plaats vinden, wat jammer is want het is dan namelijk precies 30 jaar geleden dat de Berlijnse Muur viel.

Echter misschien wijdt ik nu iets te veel uit over één van de vele bouwprojecten die in Berlijn plaatshebben. Nog steeds turend over de skyline van de Duitse hoofdstad zie ik overal hoge hijskranen staan en weet ik dat in korte tijd er weer allerlei nieuwe gebouwen in het centrum van de stad zijn bijgekomen. Dat maakt voor mij een bezoek aan Berlijn telkens weer meer dan de moeite waard. Echter een kleine kanttekening, hoe zeer ik ook van mijn geliefde Berlijn hou, is na deze jubelzang wel op zijn plaats. Berlijn is namelijk een echte wereldstad aan het worden met dito kenmerken vergelijkbaar met steden zoals Parijs en Londen. 


Dat wil zeggen dat de bevolkingssamenstelling,  zonder direct een waardeoordeel te hebben, internationaler en gemêleerder wordt. Aangevuld met de miljoenen toeristen die Berlijn jaarlijks bezoeken is het echt een metropool die steeds meer aan New York doet denken dan aan een typische Duitse stad. Op zich niets mis mee maar toch hou ik ook wel een beetje van steden die nog een eigen karakter hebben die een bepaalde plek herkenbaar maken. 

En daarom verheug ik me ook weer op mijn bezoek aan Bilbao waar ik morgen zal arriveren. Deze bekende Spaanse stad heeft er alles aan gedaan om zich zelf weer op de kaart te zetten. Natuurlijk denkt iedereen dan meteen aan het Guggenheim Museum van architect Frank Gehry dat hier bijna vijfentwintig jaar geleden verrees en ook is men trotst op allerlei andere nieuwbouwprojecten die Bilbao in de afgelopen jaren verrijkt hebben zoals de luchthaven ontworpen door Calatrava of de metrostations van Norman Foster. Echter ondanks, of beter gezegd mede dankzij, deze bouwprojecten heeft Bilbao zijn eigen identiteit niet verloren. De inwoners zijn trots op het feit dat zij Basken zijn en dat merk je op allerlei momenten in de stad. Zowel culinair als qua gastvrijheid en ook de atmosfeer straalt nog steeds iets lokaals uit. 


Je dompelt jezelf even onder in de folklore en eigenheid van Bilbao en natuurlijk krijg je door de internationale bekende winkelketens in de binnenstad ook het gevoel dat Bilbao mee doet met de vaart der volkeren, maar toch blijft het een stad met een eigen karakter en intimiteit. 

Ter relativering dien ik te eindigen met de opmerking dat zowel Berlijn als Bilbao een speciale plek in mijn hart veroverd hebben en alhoewel de ene stad internationaal en groot is en de andere bescheiden en klein, hebben ze beiden hun specifieke charme en blijft het steeds een feest op deze twee steden, die beginnen met de letter “B”,  te bezoeken.

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl