Van Spanje naar Italië; kunst kent geen grenzen

Inmiddels ben ik in het mooie Italië aanbeland. In Spanje ben ik druk bezig geweest om een bijzondere kunstreis met als thema ‘De beroemde Spaanse Meester’voor te bereiden. De productie voor deze interessante reis rondom Velazquez, Murillo, Zurbarán en Ribera is bijna voltooid en dit gaan we binnenkort dan ook uitgebreid aan iedereen presenteren. Deze boeiende reis, die waarschijnlijk in het najaar 2020 gaat plaatsvinden, haakt aan bij de bijzondere tentoonstelling die vanaf 11 oktober aanstaande in het Rijksmuseum van start zal gaan. Mocht je deze expositie gaan bezoeken en enthousiast er van zijn geraakt dan durf ik wel te zeggen dat mijn themareis ‘De beroemde Spaanse Meesters’ echt een aanrader is, al zeg ik het zelf.

Na de genoemde voorbereidingen verlieten we verleden week Spanje al weer want we moesten zogezegd op weg naar Italië omdat daar eind van deze week een KUNSTSTAD-reis naar Milaan op het programma staat. 

Soms is het best wel een puzzel hoe je met een goeie vlucht per vliegtuig op een bepaalde plek komt en dan bedoel ik onder meer hoe vind ik een vlucht op een gunstig tijdstip, met een goeie zitplaats (ik zit graag op de eerste rij), voor een interessante prijs en zo heb ik nog wat meer wensen.


Uiteindelijk vond ik een ticket vanuit Sevilla naar Pisa die aan veel van mijn wensen voldeed en zo gezegd zo gedaan kwam ik afgelopen vrijdag op de luchthaven van de bekende Italiaanse stad Pisa aan. Ik had hier een taxi besteld die mij vanaf hier binnen een uurtje naar Florence zou brengen omdat ik besloten had om hier, alvorens ik met de trein zou doorrijden naar Milaan, een paar daagjes te verblijven. 

Eenmaal in de taxi kwam ik op het idee dat het misschien wel leuk zou zijn, nu ik toch in Pisa was, om even een korte stop te maken bij de beroemde ‘scheve toren’ van de kathedraal van de stad. Ik zei tegen de chauffeur dat het jaren geleden was dat ik dit beroemde monument voor het laatst had gezien en ik wel nieuwsgierig was. Ik vroeg of hij slechts 10 minuten daar wilde stoppen zodat ik even een hernieuwde indruk kon krijgen. Wat een belevenis was dat! De toren was nog even scheef en niet zo veel veranderd als 25 jaar geleden toen ik hem voor het eerst zag, echter het verschil was de enorme mensenmassa erom heen! De vlakte rond de kathedraal was een wir war van zeer veel toeristen en eigenlijk een bezienswaardigheid op zich. Het grappigst was waarschijnlijk wel de pose die iedereen aannam, en dan heb ik over honderden mensen tegelijkertijd, die zogenaamd de scheve toren tegenhouden of terugduwen. Volgens mij moeten er wel honderdduizenden (of veelvoud daarvan) foto’s zijn waarbij mensen in dezelfde houding staan. 


Na dit korte oponthoud reed ik in een klein uurtje met het taxibusje naar Florence en was verheugd om weer terug te zijn in dé kunststad bij uitstek. Florence leek ogenschijnlijk niet zoveel veranderd. In het hotel waar ik sliep verbleef ik 12 jaar geleden al eens met een KUNSTSTAD-reis en het had nog steeds dezelfde prettige ambiance, echter het was zelfs na een recente renovatie in een nieuw jasje gestoken, wat het vertoeven nog prettiger maakte. 

Ook al had ik een vlucht vanuit Sevilla naar Pisa achter de rug, vervolgens een kort bezoek aan de scheve toren en had ik er ook nog een taxirit van een uur op zitten, kon ik het toch niet laten om, nadat ik in het hotel had ingecheckt, een avondwandeling door Florence te maken. 

Na mijn bliksembezoek aan Pisa van een paar uur eerder was ik eigenlijk al een beetje voorbereid op wat ik in het centrum van Florence aan zou kunnen treffen. En ja hoor het was ook hier één grote meute met toeristen. Je kon eigenlijk alleen maar in een menselijke file schouder aan schouder over de Ponte Vecchio lopen. Wat een drukte! Ook op Piazza della Signoria was het een drukte van jewelste. Gelukkig stond niet iedereen in een gekke houding voor hetPalazzo Vecchio zoals men dat deed bij de Toren van Pisa. Aan het type mensen te zien trouwens was de meerderheid geen grote kunstliefhebber en men was volgens mij niet naar Florence gekomen om te genieten van de ontelbare kunstschatten die de stad rijk is. Naar mijn mening waren ze hier om een kruisje op hun Bucketlist te kunnen zetten door Florence. In de trant van “zo dat heb ik gezien en dat kan ik afstrepen!”


Natuurlijk heb ik nog wat prachtige plekjes en musea in Florence bezocht waar het lekker rustig was en waar de doorsnee toerist waar ik hierboven over schreef dus niet naar toe komt en daar heb ik weer genoten van alle schitterende kunst. 

Gisteren heb ik de supersnelle trein vanuit Florence naar Milaan genomen en alhoewel dit een behoorlijke afstand is, zoefde de trein in één uur en 45 minuten naar Milaan. Ook de beroemde stad in het noorden van Italië is druk met toeristen maar ook hier weet ik van te voren al dat ik die niet in grote getale in de musea in Milaan zal aantreffen. Dus ik neem de toenemende toeristische drukte in Europa op de koop toe en gebruik mijn kennis van de specifieke kunsthistorische plaatsen en culturele bezienswaardigheden als een heerlijke deugd en zal daar de deelnemers van de KUNSTSTAD-reis eind van deze week ook weer van laten genieten.

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl