Do as the locals do

Al eerder had ik het in mijn Travel Tales over het ontbijt in hotels en hoe belangrijk ik het vind dat een hotel zijn best doet om een goed gevarieerd ontbijt te serveren waar lokale zaken niet ontbreken. Ik vind het dus echt een meerwaarde hebben als het hotelontbijt niet alleen bestaat uit de bekende gerechten maar dat het ook aangevuld wordt met lekkernijen uit de regio, zodat de buitenlandse hotelgasten op deze manier kennis kunnen maken met de plek waar ze zich op dat moment bevinden. Je dompelt je op die manier eigenlijk al bij de start van de dag in de lokale sfeer en gebruiken onder.

Tijdens mijn frequente verblijf in het buitenland vind ik het sowieso heerlijk om mee te doen met de gewoontes van de plaatselijke bevolking en dan vooral die zaken die van doen hebben met hospitality.

Ik heb het dan niet alleen over het ontbijt maar ook over alle andere plaatselijke eetgewoontes zoals bijvoorbeeld het nuttigen van de maaltijden buitenshuis en het gebruik maken van de horeca ter plaatse. In Valencia bijvoorbeeld, waar mijn verhaal van vorige week over ging, gaat me dat meedoen met de locals goed af en ik geniet daar uitermate van de culinaire tradities. Het begint zogezegd dus al met het Spaanse ontbijt. 


De Spanjaarden eten in de ochtend merendeels slechts enkel een stukje geroosterd brood met olie en tomaat. Regelmatig vullen ze dit nog aan met een klein zoet broodje. Daarbij drinken ze meestal een kopje espresso en een vruchtensapje. Dit typisch Spaanse ontbijt kan natuurlijk thuis genuttigd worden, maar dikwijls, vooral in het weekend, trekken de Spanjaarden er op uit en strijken neer op een terrasje voor deze eerste maaltijd van de dag. In de cafés kun je dan ook voor een paar euro speciale ontbijtmenu’s bestellen, waar alles wat ik zojuist noemde bij inbegrepen is. Dit is een goed en vooral ontspannen begin van de dag. Ik heb me deze gewoonte als ik in Spanje ben ook al eigen gemaakt en je vindt me dan in de ochtenduren ook regelmatig op het terrasje. Ik neem dan twee kleine broodjes, een versgeperste sinasappelsap en een lekkere caffé con leche. Daarmee is de dag goed begonnen.

Dan rond een uur of half twee is men in Spanje klaar voor de lunch. Het is een goed Spaans gebruik om dagelijks bij die middagmaaltijd een glas wijn te drinken. Het is zelfs zo dat veel restaurantjes een glas wijn of een biertje bij het lunchmenu inclusief aanbieden. De lunch is namelijk, na het ontbijt, ook vaak weer een moment van samenzijn met familie, vrienden of collega’s. Dit kan uiteraard ook thuis, maar de Spanjaard settelt zich eveneens hiervoor graag in een locale horecagelegenheid. 


Dit is namelijk zeer betaalbaar, want zo’n lunchmenu (menu del diá) wordt vaak voor een zeer gunstige prijs aangeboden. Een licht voorgerechtje, een hoofdgerecht van vis of vlees en soms zelfs nog een nagerecht, inclusief een drankje kost gemiddeld slechts € 12,-. Dit zijn overigens heel andere prijzen dan je ’s avonds voor het diner betaalt, waarbij dan ook een andere menukaart geldt. 

Deze traditie van buitenshuis ontbijten en lunchen vind ik zelf eerlijk gezegd erg prettig en ik kan me daar goed in vinden. Alhoewel een hotelontbijt gelukkig vaak ook niet te versmaden is. De volgende keer dat ik in Valencia ben zal ik dan ook weer van de gelegenheid gebruik maken om bijvoorbeeld, samen met de deelnemers van het reisgezelschap, tussen de middag een overheerlijke en authentieke paella te gaan eten. Wist je namelijk dat dit een echt Valenciaans lunchgerecht is? Wellicht dat ik daar volgende week iets meer over schrijf. 

 

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com 


PS. Mocht je met mij mee willen naar Valencia om bijvoorbeeld de traditionele paella zelf te proeven en onder meer kennis te maken met de Spaanse lunchcultuur dan kan dat bij de Valenciareis van 21 t/m 25 november 2019.

 

Ga je mee?