Sind Sie Barbara?

Het begon ongeveer zo’n jaar of vijftien geleden. Ik zat in de Beierse hoofdstad München gezellig in een Brauhaus een hapje te eten. Ik voelde echter een bepaalde onrust bij het groepje jongelui dat vlak bij me in de buurt zat. Ze keken af en toe naar mij, smoesden een beetje met elkaar en er gingen blikken over en weer. Na enige tijd vatte een jongen, waarschijnlijk de stoerst van het groepje, de moed op om mij aan te spreken. Hij vroeg schuchter of hij me iets mocht vragen. Ik antwoordde bevestigend en hij stelde mij de vraag of ik Barbara was. Ik was een beetje verbaasd en wist totaal niet over wie hij het had. Ik zei dat ik uit Nederland kwam en dus waarschijnlijk niet de persoon was die hij dacht dat ik was. Een beetje teleurgesteld droop hij af en ik besteedde in eerste instantie geen aandacht meer aan deze gebeurtenis.

Een jaar of tien geleden echter gebeurde weer zoiets soortgelijks. Ik stapte voor het hotel in Berlijn in een taxi. Toen ik zei waar ik naar toe wilde hoorde de taxichauffeur dat ik een Nederlands accent had, maar hij zei gelijk dat toen hij me aan zag komen lopen hij dacht dat ik Barbara was. Ik legde nog niet direct het verband met de situatie van een aantal jaar daarvoor en vond het komisch dat hij mij voor een Duitse bekendheid hield. Hij dacht dat ik een ‘promi’ was, een uitdrukking die men hier in Duitsland voor bekende artiesten gebruikt. Ik had echter trouwens nog steeds geen idee om wie het ging.


Daarna werd het een tijdje rustig op dit vlak, althans men sprak me niet meer aan en ik had niet meer zo door dat men mij nakeek. Tot een paar jaar geleden, want toen leek ineens het hek van de dam. Eigenlijk al gelijk na aankomst op het vliegveld in Berlijn had ik in de gaten dat mensen mij aanstaarden. Eerst werd ik daar een beetje onzeker van. Zie ik er gek uit? Zit mijn haar raar? Wat is er aan de hand? Uiteindelijk gebeurde het dat de portier bij het warenhuis mij aanhield en vroeg of ik echt Barbara Schönenberger was. Aha, daar was mijn Barbara weer! Ik was haar even vergeten, maar werd in alle hevigheid met haar geconfronteerd, want daarna werd ik bijna dagelijks staande gehouden door mensen die mij dezelfde vraag stelden en soms zelfs met me op de foto wilden. Het viel me voordurend op dat mensen elkaar aanstootten of dat men met elkaar zat te fluisteren terwijl men mijn kant op keek. Een hele rare gewaarwording moet ik zeggen! 

Natuurlijk heb ik toen uiteindelijk eens opgezocht om wie het nou eigenlijk ging. Barbara Schönenberger is een Duitse televisiepersoonlijkheid. Ze presenteert grote shows en praatprogramma’s. Ze is exact, op 2 weken na, even oud als ik, woont in Berlijn heeft 2 kleine kinderen en we schijnen dus qua uiterlijk op elkaar te lijken.


Ik vind dat zelf overigens wel meevallen. Oké, er is een aantal trekjes die ik herken, maar verder zie ik de gelijkenis niet zo. Maar blijkbaar denken talloze Duitsers daar anders over. Op straat, in het café, in de winkel, overal ben ik wel eens aangesproken.

Ik moet zeggen dat ik het nu wel komisch vind, want ik begrijp nu tenminste wat er aan de hand is als ik wordt aangestaard. Bijzonder om op deze manier mee te maken wat bekende persoonlijkheden dus dagelijks moeten ondergaan. Zal ik binnenkort maar eens contact opnemen met Barbara om te vragen of ze toevallig een ‘stand-in’nodig heeft?

En mocht ik dan als plaatsvervanger op de Duitse televisie zijn dan zal ik eventjes een paar woorden in het Nederlands spreken en dan weten jullie dat ik het ben.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com