That’s my cup of tea

Als u onze inleiding heeft gelezen dan heeft al u begrepen dat wij begin deze week in de Engelse stad Manchester waren aanbeland. Het was al weer enige jaren geleden dat ik in het Verenigd Koninkrijk was maar direct bij aankomst bloeide mijn liefde voor Groot Brittannië weer op, onder meer vanwege de aardige, beleefde mensen, de prachtige musea, de afwisselende landschappen en nog veel meer bijzondere zaken. 

Sommige delen van het centrum van Manchester waren overigens sinds mijn laatste bezoek van enkele jaren geleden onherkenbaar veranderd en dan bedoel ik in de positieve zin des woords. Er zijn bijvoorbeeld vele nieuwe gebouwen in het stadscentrum verrezen, ook oude gebouwen zijn mooi gerestaureerd of opgeknapt, kortom de stad heeft een fraaie ‘facelift’ gehad. Daarbij is dit renovatie- en vernieuwingsproces nog niet ten einde want men is nog steeds druk in allerlei straten aan het werk en er is heel veel nieuwe architectuur, met name hoogbouw, nog in ontwikkeling.

Na het bewonderen van al deze oude en nieuwe bouwkunst is het altijd heerlijk om daarna een echt Engels kopje thee te gaan drinken, natuurlijk met wat lekkers erbij. Nergens beter dan in Groot-Brittanie, dus ook in Manchester, kun je genieten van de typische Engelse theecultuur. Britten houden er van om thee te drinken en daarbij iets zoets of iets hartigs te nuttigen. 


Opvallend is het dat je net als op vele andere plekken in het Verenigd Koninkrijk, dus ook hier in Manchester in bijvoorbeeld het museum een heerlijk kopje thee of koffie kunt drinken. En de mogelijkheden om daarbij iets lekkers bestellen, zoals een scone met clotted cream, een brownie of een stukje worteltaart is dan ruimschoots aanwezig. Ook de kwaliteit van de lekkernijen was dit keer in de Manchester Art Gallery erg goed en de producten waren tevens allemaal ovenvers en knapperig. 

Aangezien de musea gratis toegankelijk zijn in het United Kingdom loop je dus ook makkelijk even het museumgebouw naar binnen, in eerste instantie natuurlijk om de kunst te bekijken maar daarna is het heerlijk toeven in het museumrestaurant. Het valt op dat niet alleen maar toeristen het museumcafé bezoeken maar het lijkt er ook op dat veel buurtbewoners deze horecaplek waarderen. Je ziet moeders met kleine kinderen, oudere echtparen en andere kunst- én koffie/theeliefhebbers strijken hier neer. 

Het is echter niet zo, wat in veel Nederlandse cafés tegenwoordig wel zo is, dat aan alle tafeltjes slechts één persoon zit, geheel in zich zelf gekeerd met haar of zijn laptop open geklapt of starend naar een telefoonschermpje. 


Nee, hier in het museumcafé in Manchester zitten verschillende mensen met elkaar te praten, of sommige zitten in een echt boek of papier te lezen, maar de meeste mensen genieten van hun verse thee in combinatie met talloze verse lekkernijen. Je begrijpt dat ik  zo’n museumrestaurant dus een erg fijne plek vind om even heerlijk van de horeca van het museum gebruik te maken

 

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com 

In de meeste museumcafés in Groot-Brittannië is het zelfs mogelijk om een zogenaamde high teate bestellen. Ik kan me nog goed herinneren dat we een eens een reis organiseerden naar Schotland waarbij we met de groep deelnemers in de Dean Gallery in Edinburgh van een heerlijke high tea hebben genoten. Zeer uitgebreid met allerlei zoete cakejes en gebakjes en met hartige sandwiches. Dat was echt een groot succes. 

Overigens is het gebruik van de term high tea niet altijd correct. In Engeland wordt eigenlijk de term afternoon tea gebruikt voor hetgeen wij in Nederland high tea noemen.

De typische Britse afternoon tea is thee die geserveerd wordt met lekkernijen, tussen 15.00-17.00 uur. Met high tea wordt in de UK meer een lichte maaltijd bedoeld die het diner vervangt, uiteraard geserveerd met thee en pas vanaf circa 17.00 uur aanvangt. Er zijn nog meer verschillen, maar daar zal ik wellicht een andere keer nog eens op terug komen.

Oh ja, nog een tip; men houdt hier in Engeland van erg sterke thee, waar ze dan vervolgens weer een cloud of milk (‘een wolkje melk’) in doen. Persoonlijk vind ik een kopje slappe thee lekkerder, het zakje 5 keer op en neer halen in mijn kopje vind ik voldoende. Als ik thee bestel dan vraag ik altijd of het zakje apart geserveerd kan worden in plaats van dat hij al een tijdje in het kannetje hangt. Tja, zo heeft iedereen zijn eigen ‘theegewoontes’.

Mijn high tea in de Manchester Art Gallery was ook dit keer weer echt genieten en ik verheug me al weer op mijn volgende bezoek aan Engeland.