Lente in Valencia is net weer even anders

Op dit moment zit ik in het zonnetje in de binnentuin van ons hotel in Valencia en schrijf mijn Travel Tale van deze week. Het is hier goed toeven en ik geniet van de rust en de aangename temperatuur die zomers aanvoelt, terwijl het toch pas 10 maart is. Valencia is echt één van mijn favoriete steden in Europa en dat heeft onder meer te maken met de combinatie van de culturele rijkdom, de aangename atmosfeer en het heerlijke weer.

Er zijn talloze dingen in deze stad die de moeite waard zijn en dat valt eigenlijk niet in één verhaal samen te vatten. Over de bezienswaardigheden in het oude stadscentrum van Valencia, zoals de historische kathedraal, de indrukwekkende pleinen en de jugendstil gebouwen zou ik een uitgebreid verhaal kunnen schrijven. Dat geldt ook voor een schitterend park dat nabij ons hotel enkele decennia geleden is aangelegd in de bedding van de voormalige rivier de Turia

Eeuwenlang stroomde de genoemde rivier door het oude centrum van Valencia. Regelmatig trad hij in de geschiedenis van de stad buiten zijn oevers. In 1957 veroorzaakte de Turia een enorme overstroming waarbij maar liefs 400 mensen om het leven kwamen en de stad aanzienlijke materiële schade opliep.


Men besloot hierop als veiligheidsmaatregel om de stroom van de rivier een enorm stuk buiten de stad te verleggen en de Turia kwam uiteindelijk ten zuiden van de stad te liggen om vandaar vervolgens in de Middellandse Zee uit te monden.

Na deze enorme infrastructurele klus was de stad ‘veilig’ voor eventuele overstromingen en de voormalige rivierbedding viel vervolgens droog. Een enorm (laaggelegen) strook land van talloze kilometers kwam vrij in het hart van de stad Valencia. In eerste instantie wilde het stadsbestuur hier een snelweg aanleggen die op deze manier dwars door de stad zou gaan lopen. Gelukkig kwamen hier protesten tegen, wijzigde de plannen zich en besloot men in de jaren ’80 van de twintigste eeuw om op de opgedroogde rivierstrook een park te creëren. Er ontstond uiteindelijk een langgerekt park genaamd ‘Jardín del Turia’ (van circa 9 kilometer lengte) dat met de vele soorten bomen en planten, waaronder vele palmbomen, er voor zorgt dat men zich in het ‘paradijs’ midden in de stad waant. 

Veel Valencianen, maar ook vele toeristen, wandelen en vermaken zich in het Turia-park. Ik heb er afgelopen dagen al weer verscheiden malen doorheen gewandeld en ook tijdens mijn hardlooprondje in Valencia ren ik meestal door dit schitterende park. 


Door het park flaneren of joggen is echt een belevenis want af en toe lijkt het, met wat inlevingsvermogen, of je even door de voormalige rivier ‘drijft’. Je loopt namelijk onder bruggen door die ooit de rivier overspanden en je kijkt van onderaf tegen de bruggewelven aan die ooit alleen maar zichtbaar waren vanaf het water. 

Een deel van het park is onder handen genomen door de wereldberoemde Valenciaanse architect Santiago Calatrava die hier in het park de Ciutat de les Arts i les Ciències, oftewel de Stad van Kunsten en Wetenschappen, heeft aangelegd. Een staaltje van moderne architectuur afgewisseld met landschapsarchitectuur dat zeer geslaagd is. Alleen al hierom is een bezoek aan Valencia meer dan de moeite waard. Over Calatrava en zijn architectuur in Valencia kom ik graag nog eens een andere keer terug, maar ik ga nu zodirect eerst weer eens van het heerlijke zonovergoten Turia-park genieten. 

 

Marcel Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl