'Van A naar B'

Zoals gezegd waren Judith en ik de afgelopen week druk in de weer met de KUNSTSTAD-reis naar Keulen en Aken. We hadden tijdens deze driedaagse trip voor een gevarieerd programma gezorgd waarbij zowaar de kunst in maar liefst drie verschillende musea aan bod kwam. Twee vakbekwame gidsen verzorgden rondleidingen in het Bonnefantenmuseum in Maastricht en Marcel nam de aangename taak op zich om zowel een rondleiding in het Suermondt-Ludwigmuseum als in het Ludwig Forum in Aken te geven. Daarbij werd ook tijdens deze reis aan de boeiende geschiedenis en bijzondere architectuur van de Duitse stad Aken uitgebreid aandacht besteed. Dat gebeurde onder meer tijdens een wandeling door de historische stad onder leiding door een gedreven Akener historicus en daarna bezochten we in dit kader ook nog onder vakkundige leiding de Dom van Aken waar met name de Paltskapel van Karel de Grote centraal stond. En alsof dat nog niet genoeg was gingen we met het hele gezelschap naar de wijngaard De Apostelhoeve gelegen in het prachtige en schilderachtige Jekerdal dat zich even buiten Maastricht bevindt. Dit laatst genoemde programmaonderdeel liet ons niet alleen zien hoe in ons eigen land volwaardige wijnen worden geproduceerd maar we kregen ook nog tijdens een uitgebreide proeverij te weten dat Nederlandse wijn uitstekend kan smaken. Toen ik na deze wijnproeverij in de bus tijdens een korte busrit naar Aken reed en het heuvelachtige Limburgse landschap langs ons heen trok genoot ik nog een tijdje na van deze unieke wijnervaring. 


Zaterdag liep aan het eind van de middag de geslaagde driedaags reis ten einde en stapte iedereen weer met een voldaan gevoel in Breukelen de touringcar uit. Judith begeleidde het reisgezelschap op deze derde dag van de Aken & Maastrichtreis en mijn taak zat er toen dus al op. Dit betekende dat ik zaterdag de mogelijkheid had om in de loop van de dag de trein van Aken naar Berlijn te nemen. Het was al weer enige tijd geleden dat ik in de hoofdstad van Duitsland was en het deed me dan ook deugd dat ik naar Berlijn mocht afreizen. 

Ook al was ik al in Duitsland het was trouwens toch nog wel een behoorlijke treintocht om van Aken in Berlijn te geraken. Maar zoals de trouwe lezers weten is reizen één van mijn hobby’s en dus vermaak ik me altijd uitstekend tijdens het reizen. De ICE, dat is de naam voor de snelle comfortabele treinen die door Duitsland rijden, bracht me eerst in een half uurtje van Aken naar Keulen. Tijdens mijn overstap aldaar genoot ik vanaf het perron van het uitzicht op de Keulse Dom. Wat bijzonder om bijna pal naast deze beroemde kathedraal te staan om vanuit daar met de trein naar een gewenste bestemming te vertrekken. 

Vanaf perron zie je overigens direct naast de Dom in Keulen twee musea liggen, die ik beiden goed ken. Aan de ene kant ligt het Museum Ludwig dat net als de twee musea in Aken op initiatief van het verzamelaarsechtpaar Peter en Irene Ludwig tot stand is gekomen. Het Museum Ludwig in Keulen is ook meer dan de moeite waard om te bezoeken en terwijl ik op mijn trein wachtte dacht ik terug aan de keren dat ik dit museum bezocht. Een beetje verscholen achter de Dom kon ik ook nog een ander museum ontwaren en dat was het Römisch-Germanisches Museum.


Dit museum is gebouwd bovenop de resten van een Romeinse stadsvilla uit de derde eeuw. De collectie bevat vele archeologische vondsten van Colonia Claudia Ara Agrippinensium, dit is de naam van het oude Romeinse Keulen. Voor de liefhebbers is dit museum ook een echte must.

Inmiddels kwam de volgende ICE het station van Keulen binnenrijden en deze trein zou mij in enkele uren rechtstreeks naar Berlijn brengen. Ook tijdens deze rit werd ik weer vanuit mijn treinvenster getrakteerd op allerlei interessante bezienswaardigheden. Zo kreeg ik een mooie kijk op de talloze stalen dragers van de Wuppertaler Schwebebahn die ik passeerde tijdens deze reis. Op 24 oktober 1900 opende de Duitse Keizer Wilhelm II deze hangende monorail in de gelijknamige stad en sinds mei 1997 is dit stukje openbaar vervoer een monument. In het verleden heb ik wel eens tijdens een KUNSTSTAD-reis een speciale rit gemaakt in een historisch rijtuig van deze Schwebebahn die nog uit de begintijd stamt en dat was erg bijzonder. 

Mijn ICE reed gestaag door Duitsland en we stopten bij verschillende andere Duitse plaatsen die mij telkens weer aan interessante zaken op die plekken deden herinneren waaronder Hagen, waar onder meer schitterende Jugendstil architectuur is te bewonderen en Wolfsburg waar je vanuit de trein de immense fabrieken van Volkswagen kunt zien. 


Na een lange maar comfortabele rit reden we Berlin Hauptbahnhof binnen en ik had echt een beetje een gevoel van ‘thuis komen’. Ik genoot zelfs van het korte taxiritje van het treinstation naar mijn hotel. Speciaal op mijn verzoek reed de chauffeur namelijk over Unter den Linden dat ik al vrij vlot de Brandenburger Tor, Rijksdag en de Fernsehturm kon zien en ik gelijk weer het gevoel had dat ik weer in mijn zo geliefde stad was aangekomen.  

 

Marcel Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl