Daar open je deuren mee

Zoals je weet reis ik veel en verblijf ik een aanzienlijk deel van het jaar in hotels en deze week had ik ingecheckt in Aken. Zodra je je hebt gemeld bij de receptie ontvang je van de receptionist(e) je kamersleutel en tegenwoordig is dat meestal een zogenaamde sleutelkaart. De receptiemedewerkers activeren een kaartje ter grootte van een bankpas, zodat je hiermee je kamerdeur kunt openen. Ditzelfde kaartje heb je daarnaast ook vaak nodig om de lift te activeren en om de elektriciteit in je kamer in te schakelen. Dit is een efficiënt systeem en de tijd van grote sleutels met daaraan een pluim of een houten klos is voorbij. Althans, in het moderne en frisse hotel dat ik zoek wel, zoals ook in Aken. In sommige hotelletjes kom je echter nog steeds wel eens deze grote gevaarten tegen. Ze hangen dan in een enorme kast achter de receptie, wat er niet erg opgeruimd en netjes uit ziet. Persoonlijk vind ik dat zo’n grote sleutel voor de gast een aantal nadelen heeft. Ten eerste neem je zo’n kolos niet zomaar mee in je zak of je handtasje. Als je de deur uit gaat dan ben je dus genoodzaakt om de sleutel bij de receptie af te leveren. Op zich geen probleem, maar het kan gebeuren dat je bij het afhalen van je sleutel bij terugkeer in het hotel in de rij moet staan bij de receptie. Geen onoverkomelijk probleem natuurlijk, maar bij een hotel in het hogere segment kan dit voorkomen worden.


Daarnaast vind ik het handig dat als je met zijn tweeën reist je ook twee kamersleutels tot je beschikking hebt. Je bent namelijk niet altijd samen op pad en het is gemakkelijk om dan twee sleutels te hebben. 

Een echt voordeel van de grote kamersleutel kan ik eigenlijk niet bedenken. Dat in tegenstelling tot de moderne sleutelkaart. Deze kun je eenvoudig in je portemonnee stoppen en je kunt er meerdere exemplaren van laten maken. Maar uiteraard heeft ook deze manier van het openen van je deur een aantal minder positieve kanten.

Een van de nadelen van de sleutelkaarten is dat ze niet altijd functioneren. Het is jou vast ook wel eens overkomen dat je na een gezellige dag op ontdekkingstocht in de stad, moe maar voldaan terug komt in het hotel. Je snakt ernaar om je schoenen uit te doen en een lekker bad te nemen. Je stapt de lift uit op de verdieping waar je verblijft en houdt de sleutelkaart voor de deur (of stopt hem in de daarvoor bedoelde sleuf). En…hij doet het niet!

Ergerlijk, want nu moet je weer naar beneden om de kaart te activeren. 

 


Ik heb wel eens bij een kamermeisje gevraagd die op de verdieping aan het werk was of zij voor mij de deur wilde openen, omdat ik geen zin had om weer naar beneden te gaan. Vaak mag zij dit echter niet doen en moet het personeel aan de receptie controleren of jij wel daadwerkelijk de persoon bent die op die kamer hoort te zijn. Op zich een goede controle natuurlijk, waardoor niet ‘Jan en alleman’ om sleutels kan vragen en kamers kan betreden.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com 

Waarom de sleutel ineens niet meer werkt is soms een raadsel. Er wordt overigens gezegd dat de sleutel zijn kracht verliest als deze een tijdje naast een mobiele telefoon ligt, maar volgens mij klopt dit niet helemaal, want het gebeurt mij regelmatig dat mijn telefoon en sleutel in mijn tasje in hetzelfde vakje zitten, waarna de sleutel nog prima functioneert. 

Over het laten activeren en het laten bijmaken van de kaart gesproken, ook dit kan wel eens fout gaan. Zo zat ik een tijdje geleden in mijn kamer, toen ineens zonder kloppen de deur werd geopend. Een dame met een koffer wilde mijn kamer binnen stappen en schrok enorm toen ze mij zag. Zij had bij de receptie hetzelfde kamernummer als ik doorgekregen met een daarbij behorende sleutel. Tja, dit zou niet kunnen gebeuren met de ouderwetse sleutels. 

De sleutelkaarten zijn overigens best een kostenpost voor een hotel, aangezien menig gast vergeet de kaart bij vertrek in te leveren. Ik heb thuis al een aardige verzameling met deze kaartjes, misschien leuk als souvenir, maar je hebt er uiteindelijk niets aan. Het wil echter niet zeggen dat de grote sleutels niet meegenomen worden. Jarenlang heb ik een grote ouderwetse sleutel met een vrij grote klos eraan in de kast gehad. Op de een of andere manier zat deze toch nog in mijn tas toen ik uit een hotel in Italië vertrok. Altijd heb ik nog het idee gehad om de sleutel toch nog eens terug te brengen, mocht ik weer eens in Turijn komen. Tot op heden is het daar echter niet van gekomen.