Schone kunsten in Sevilla

Regelmatig krijg ik hele positieve reacties als ik over mijn bezoeken aan musea in buitenlandse musea vertel en dat doet me deugd. Een reden te meer om hier vaker in mijn Travel Tales aandacht aan te besteden. Twee weken geleden schreef ik vol enthousiasme over de talrijke musea die Málaga rijk is en dat ik daar wederom deze periode rond oud & nieuw een bezoek aan ging brengen of reeds gedaan had. Alle genoemde musea in de mooie historische Andalusische havenstad waren weer enorm de moeite waard. Bij één museum stond ik voor een dichte deur en het leek erop dat dit kunstcentrum, genaamd Centro de Arte de la Tauromaquia definitief zijn deuren had gesloten. Er was in dit museum grafisch werk van Picasso, Dalí en Goya te zien met als thema het fenomeen stierenvechten. En alhoewel ik fan ben van de betreffende kunstenaars, heb ik eigenlijk niets met het ‘doodmartelen van runderen’ dus wat mij betreft kan Málaga deze expositieruimte prima missen want er blijven nog uitermate veel bijzondere plekken om schitterende kunst te bewonderen over. Op 2 januari besloten we om Málaga te verlaten en verder te reizen naar de hoofdstad van Andalusië wat trouwens ook een prachtige stad is. De Spanjekenners onder de lezers weten dan waarschijnlijk al dat ik het over Sevilla heb. 


De mooie stad heb ik in de afgelopen jaren verscheiden malen bezocht en kent vele fraai bezienswaardigheden. Vooral de kathedraal is een schitterend stukje bouwkunst waarvan de klokkentoren in de Moorse tijd ooit een minaret was. Ook de Torre del Oro, een verdedigingstoren in het centrum gelegen aan de rivier Guadalquivir is van Arabische origine en zeer de moeite waard om te bekijken.

Dit geldt trouwens ook voor de Alcázar, het Koninklijke paleizencomplex dat voor een groot deel in Moorse stijl is gebouwd en dat nog steeds dienst doet als (deeltijd) paleis voor de huidige Spaanse vorst. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van wat men in Sevilla kan bezoeken echter heel anders dan in Málaga heeft Sevilla niet heel veel toonaangevende kunstmusea. Eigenlijk het enige museum van betekenis is het Museo de Bellas Artes de Sevilla (Het Museum van Schonen Kunsten van Sevilla) en ik bracht hier eergisteren wederom een bezoek aan. Je treft in dit bijzondere museum werken van de middeleeuwen tot en met de 20ste eeuw aan die praktisch chronologisch per zaal te bewonderen zijn. 


In één van de eerste zalen bewonderde ik Het Laatste Oordeel van de 16de eeuwse schilder Maarten de Vos (1532-1603) die zijn werkplek in Antwerpen had. Het enorme altaarstuk toont hoe Jezus troont als een rechtvaardige rechter en onder hem wordt het oordeel geveld over de doden en levenden of ze naar de hemel of de hel gaan. Aan de rechterzijde worden de verdoemden door demonische wezens in de ‘hellemond’, verbeeld door de bek van een draak, gegooid. Aan de linkerzijde worden de gelukzaligen door engelen ondersteund en naar de trap richting de hemel geleid

Ik genoot van het genoemde werk want het is boeiend om te bekijken en hoe langer je het bewondert hoe meer je erop kan zien. Op dezelfde zaal hangt ook een schilderij van El Greco (1541-1614) en ook dat mag niet overgeslagen worden. El Greco heeft op dit schilderij zijn zoon, genaamd Jorge Manuel Theotocópuli, geportretteerd en als je goed kijkt zie je de vaderlijke liefde in het werk terug. Terwijl ik naar dit portret van El Greco keek moest ik terug denken aan de reis die ik een halfjaar geleden maakte naar de Spaanse stad Toledo, waar El Greco een groot deel van zijn leven werkzaam was (klik hier voor mijn Travel Tales hierover). 


Verder lopend door het Museo de Bellas Artes kwam ik schilderijen van grote Spaanse meesters tegen; vele werken van Francisco de Zurbarán (1598-1664) waarbij La Virgen de las Cuevas echt een hoogtepunt is. Een prachtig portret van de apostel Jacobus geschilderd door José de Ribera (1591-1652) is echt zeer bijzonder en mag ik niet ongenoemd laten. En ook de talloze kunstwerken van Bartolomé Murillo (1617-1682) behoren tot de topstukken van dit museum. Men is zo trots op de in Sevilla geboren kunstenaar dat op het plein voor het museum een levensgroot standbeeld staat van hem. En op dit moment was er zelfs in een deel van het museum een speciale tentoonstelling aan hem gewijd waarvoor de animo zo groot was dat hiervoor een lange rij voor het museum stond.   

Het Museo de Bellas Artes is trouwens gevestigd in een voormalig klooster opgetrokken rond drie open patio's en een brede trap waar de historische schilderijen prachtig tot hun recht komen. Mocht je ooit Sevilla bezoeken sla dan zeker dit schitterende museum niet over. 

 

Marcel Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl