Citrusvruchten in allerlei soorten en maten

Valencia is dé stad van de sinaasappels en over deze bijzondere vrucht schreef ik verleden week al over (klik hier voor dit verhaal). Verspreid door het centrum van Valencia staan zo’n 17.000 sinaasappelbomen, die overigens niet voor de consumptie maar slechts voor de sier zijn. In het vroege voorjaar verspreiden deze siersinaasappelbomen een heerlijke geur veroorzaakt door de prachtige bloesem.  

Toen ik deze week door Valencia wandelde zag ik dat op dit moment de vele sinaasappelbomen in de stad talrijke groene vruchten dragen. Uit ervaring weet ik dat deze binnen enkele weken zullen verkleuren naar het opvallende oranje en dat maakt het wederom een feest om door de stad de wandelen. Al die ‘appeltjes van oranje’ in het  Valenciaanse straatbeeld zijn echt een genot voor het oog. 

Valencia is weliswaar de hoofdstad van de sinaasappel, echter de teelt ervan vindt natuurlijk buiten de stad plaats. Aan de rand van de stad letterlijk langs de snelweg en onder de landingsbaan van het vliegveld bekeek ik verleden week al een kleine veld met sinaasappelbomen. Deze week besloot ik om veel verder buiten de stad naar een grote professionele citruskwekerij te gaan. 


Via een bekende delicatessenhandelaar waar we regelmatig komen ontving ik de contactgegevens van een zekere Jézus. Deze naam riep bij mij meteen allerlei religieuze gedachtes op, maar in Spanje is dit een vrij normale voornaam. Na een autorit van ongeveer 40 minuten kwam ik midden in het Spaanse platteland aan bij een poort die toegang gaf tot een enorme boomgaard. Jézus, een oudere Spaanse heer, stond me al op te wachten. Zeer hartelijk werd ik door hem ontvangen en vol trots nam hij mij mee door zijn domein. Ik had eigenlijk verwacht dat er slechts een aantal rijen met tientallen sinaasappelbomen zou staan. Als dat het geval was geweest had ik ook al erg verheugd geweest, maar er was veel meer dan dat te zien. Naast ontzettend veel sinaasappelbomen in allerlei soorten en maten, verbouwde Jézus ook nog andere citrusvruchten; citroenen, limoenen, grapefruits, diverse mandarijnsoorten en nog veel meer. Nog leuker werd het toen Jézus mij citrusvruchten liet zien waar ik nog nooit van gehoord had, zoals een exotische vingercitroen die er opvallend uitzag. En ook het zogenaamde ‘citrus kaviaar’ was voor mij een openbaring. Toen we bij deze ‘kaviaarplant’ aankwamen mopperde de eigenaar een beetje over de vruchten die op de grond gevallen waren. De vruchten waren namelijk nog niet helemaal rijp en nog niet klaar voor de oogst. 


Helaas waren deze ‘gevallen vruchten’ nog niet geschikt voor de consumptie en dat vond Jézus zonde. Hij raapte één van de kleine vruchten op en liet mij zien waarom het kaviaar genoemd wordt. Binnenin is het fruit namelijk gevuld met allemaal kleine bolletjes, hetzelfde zoals kaviaar van visseneitjes er uit ziet. Vervolgens liet hij mij het ‘citrus kaviaar’ proeven en het smaakte weliswaar nog wel een beetje zuur, maar toch was een hele bijzonder smaakervaring. Het gaf een rare sensatie op je tong al die kleine balletjes. Vervolgens kreeg ik te horen dat de vrucht in sterrenrestaurants gebruikt wordt en dat het erg kostbaar is. Natuurlijk wilde ik weten wat een kilootje ‘citrus kaviaar’ zou kosten en ik schrok best toen Jézus mij vertelde dat dit ongeveer € 250,- per kilo waard is. Ongelofelijk dat is inderdaad niet goedkoop!

Zoals je kunt lezen was ik dus behoorlijk onder de indruk van het hele sinaasappellandgoed. De ligging was schitterend, net ten zuiden van Valencia, in een vallei maar vlakbij een bergrug waar je vanaf de boomgaarden een prachtig uitzicht op had. Midden op het terrein stond een groot statig landhuis dat stamde uit 1850, waar Jézus met zijn familie woonde. Opvallend was trouwens een klein Rooms Katholiek kapelletje dat vlak naast het landhuis stond en waar bij tijd en wijlen nog kleine kerkdiensten worden gehouden.


Na een uitgebreide rondleiding nam ik afscheid van Jézus en nadat ik een potje eigen gemaakte marmelade van hem meekreeg, vertelde hij mij nog tussen neus en lippen door dat er laatst ook al een Nederlander bij hem op bezoek was geweest. Jézus zei dat deze Nederlandse man een bijzondere verschijning was vanwege zijn opvallende baard en zijn alpinopet. Hij zei dat de man zich had voorgesteld als Ilja en in zijn gevolg had hij een hele cameraploeg bij zich. Jézus vermoedde dat hij dus binnenkort op de Nederlandse televisie te zien zou zijn met zijn boomgaard. Ik zei dat ik rond zou vertellen dat men dit in de gaten moet houden. Maar ik besloot tevens om vanaf volgend jaar een bezoek aan deze bijzondere citrusboomgaard in het programma van onze Valencia-reis op te nemen. 

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl


NB. De eerstvolgende reis naar de zeer interessante stad Valencia staat in maart op het programma. Zogezegd zullen we dan ook zeker deze prachtige citrusboomgaard bezoeken.