Hugin en Munin

We zijn, zoals gewoonlijk, druk in de weer met de organisatie van allerlei reizen die dit najaar gaan plaats vinden. Ik verheug me nu al weer op alle plekken in Europa waar ik de aankomende maanden zal gaan komen en natuurlijk zal ik daar weer met veel plezier over berichten in mijn wekelijkse Travel Tales. De eerste reis die over twee weken zal gaan plaats vinden is de driedaagse trip naar de IJsselvalei, Essen en Insel Hombroich en de eerste plek die tijdens deze reis bezocht zal gaan worden is onze kantoorboerderij in Giesbeek, nabij de rivier de IJssel. 

Vanwege dit feit moet natuurlijk alles rondom ons bijzondere kantoor in orde zijn voor het reisgezelschap. Dat betekent onder meer dat ik druk in de weer ben in de tuin en op het erf om het zo mooi mogelijk te hebben zodat de deelnemers van deze unieke excursie zich hier al goed zullen vermaken. Rondom de appel- en perenbomen dient al het onkruid natuurlijk weg te zijn. Sinds het wat koeler is geworden en er ook wat regenbuitjes zijn gevallen begint onder andere de brandnetel weer welig te tieren en die pluk ik, natuurlijk met handschoenen aan, zorgvuldig uit de boomgaard weg. 


Ook de voorkant van de boerderij moet het er goed uit zien en hiervoor heb ik de hulp van een heuse hovenier ingeroepen en die heeft twee prachtige perken met paarse heideplanten aangelegd. De kleur past natuurlijk bij KUNSTSTAD en tevens hoort het bij deze tijd van het jaar.

Natuurlijk krijgt de moestuin, die ik al een paar keer in mijn Travel Tales in de afgelopen tijd heb beschreven, de nodige aandacht. De augurkenplanten blijven maar steeds nieuwe augurken geven, de tomatenplanten die ernaast staan beginnen nu ook behoorlijk veel vruchten te dragen; talrijke groene tomaatjes staan op het punt om rood te worden en met grote waarschijnlijkheid zullen we tijdens de lunch op dag één van de genoemde driedaagse reis onder andere heerlijke verse tomaten van eigen kweek eten. Ik verheug me er nu al op.

Het enige wat nog wat roet in het eten kan gooien is het feit dat de vogels, en die zijn hier in alle soorten en maten, de tomaten in de tussentijd op zullen eten. Echter hier heb ik iets natuurvriendelijks op gevonden. Ik heb namelijk de hulp ingeroepen van Hugin en Munin. Deze twee zwarte vrienden van mij zijn zeer effectief in het wegjagen van alle vogels en het doet er eigenlijk niet toe dat ze slechts van plastic zijn.  


Ik hoor u inmiddels denken, waarom heeft hij zijn kameraden Hugin en Munin genoemd? Misschien had u al door dat ik het over twee plastic zwarte kraaien had die ik bij het tuincentrum heb gekocht. Deze twee zwarte dummy’s doen mij denken aan twee raven Hugin (gedachte) en Munin (geheugen) die de hulpjes zijn van de aloude Germaanse God Wodan. De raven Hugin en Munin, de Germanen hadden het soms ook over de Kraaien van Wodan, vliegen de hele dag over de wereld en luisteren en kijken onder andere, via de schoorstenen, wat de mensen aan het doen zijn. Aan het eind van de dag gaan ze op de schouders van Wodan zitten om al nieuws in zijn oren te fluisteren. Dat laatste doen mijn plastic zwarte gevleugelde vrienden niet, alhoewel ik wel het gevoel heb dat ze zitten te luisteren. Sommige geleerden zeggen dat nadat onze voorvaderen bekeerd zijn tot het Christendom de bebaarde Wodan is getransformeerd tot sinterklaas en dat Hugin en Munin hun kleur en taak behielden echter wel een menselijke gedaante kregen, maar laat ik het maar niet opeens over de hulpjes van Sinterklaas hebben, want het is immers nog volop zomer.


Terwijl ik vanachter mijn computer naar buiten kijk zie ik dat het gras ook al weer aardig hoog wordt dus het wordt tijd om de grasmaaimachine op te starten en het enorme grasveld te gaan maaien.

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl