Een augurk om in te werken

Het is momenteel een hele uitzonderlijke warme zomer in Nederland, zo verneem ik ook uit de media, en het blijkt zelfs dat deze buitengewoon hoge temperaturen zoveel weken achter elkaar al decennia niet meer in ons land is voorgekomen. Ik geniet met volle teugen van dit heerlijke warme zomerse weer, vooral nu ik, tussen het reizen door, verblijf op onze ‘kantoorboerderij’ in het Oosten des Lands. De tuin rondom de boerderij heeft ogenschijnlijk niet zo’n last van de droogte en dat de augurken in mijn moestuin het goed doen dat weten de trouwe lezers inmiddels uit mijn Travel Tales van de afgelopen twee weken (klik hier en hier voor deze verhalen).

Geïnspireerd door mijn augurken was ik inmiddels, tijdens mijn onderzoek naar de symbolische betekenis van deze groente, in de (jeugd)literatuur en in de oude schilderkunst beland. Ik kreeg zelfs enige reacties op mijn voorgelegde mysterie omtrent de augurk op het renaissance altaarstuk van Carlo Crivelli, echter ik ben er nog steeds niet achter wat die augurk nu precies op dat prachtige schilderij doet. Ook in de bouwkunst speelt de augurk trouwens een rol. Er is namelijk een aantal opvallende gebouwen die de opmerkelijke vorm van deze groene lekkernij heeft. Het eerste gebouw dat ik in dit kader kan noemen is een 180 meter hoog glazen kantoorgebouw in Londen ontworpen door de beroemde architect Sir Norman Foster. 


Toen het bouwwerk in 2004 in ‘The City of London’ geopend werd kreeg het al snel de bijnaam ‘The Gherkin’ oftewel ‘De Augurk’. En als je het opvallende gebouw ziet dan begrijp je direct waarom het deze liefkoosnaam heeft gekregen want de vorm doet inderdaad aan een augurk denken. 

The Gherkin’ bestaat aan de buitenzijde bijna geheel uit glas, dubbelglas zelfs met een enorme isolerende werking, en het past uitstekend in het imposante oeuvre van Foster. Zo herken je in ‘The Gherkin’ de zo typerende stijl van Foster die bijvoorbeeld weer terug komt bij de metro-ingangen van Bilbao, die daar trouwens ook wel Fosteritos worden genoemd als eerbetoon aan de beroemde Britse architect (klik hier trouwens mijn verhaal dat ik hier enige tijd geleden over schreef). Ook de koepel van de Rijksdag in Berlijn, waar ik tijdens mijn vijftigste verjaardag met 50 trouwe KUNSTSTAD-klanten voor stond, is eveneens van Sir Norman Foster en is tegenwoordig één van de belangrijkste bezienswaardigheden van de Duitse Hoofdstad.

De ‘Londense Augurk’ van Foster heeft trouwens een Spaanse variant in Barcelona. Deze futuristische toren die ook op een rechtopstaande augurk lijkt is van de bekende Franse architect Jean Nouvel en heet officieel Torre Glòries. Van heinde en verre kun je deze kantoorflat in Barcelona ontwaren en hoewel men in reisgidsen over Barcelona zegt dat het ondermeer een verwijzing is naar de beroemde kerk Sagrada Familia of dat het ook zou moeten lijken op een enorme waterstraal vanwege het Catalaanse waterleidingbedrijf dat hier zijn hoofdkantoor heeft, lijkt het in mijn ogen toch nog het meest op een enorme augurk.


Graag keer ik nog even terug naar Londen en ga ik nog naar de beroemde National Gallery waar zich zowaar ook een altaarstuk bevindt van de reeds genoemde Carlo Crivelli. Dit keer heeft de Italiaanse Renaissance meester een ‘Annunciatie, met twee heiligen’ geschilderd. Maar voor de kenners, en dat zijn de lezers van mijn Travel Tales inmiddels zeker, is jawel zowaar prominent op de voorgrond wederom een levensgrote augurk te zien. Dit keer ligt de augurk gezellig naast een appel. Zou dat een eventuele verklaring van de symbolische betekenis van onze groene vriend kunnen zijn? De appel staat over het algemeen in de Christelijke wereld symbool voor de Zondeval. Eva geeft Adam de appel en toen is alle ellende voor de mensheid begonnen. Misschien als ze er voor gekozen had om Adam niet een appel maar een augurk te geven was alles goed gekomen en hadden zij in het Paradijs kunnen blijven. Of gaan mijn gedachtes nu met me op de loop?

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl