Voor goede wijn hoef je niet ver te zijn

De omgeving van ons kantoor lokt echt uit om op ontdekkingstocht te gaan. Dat doe ik dan ook erg graag en, mede door het zomerse voorjaarsweer, heb ik deze weken fietsend al heel wat van de omgeving gezien. Heerlijk op de pedalen van de ene plek naar de andere, zoals ik voorheen hele stukken te voet aflegde door Amsterdam. Natuurlijk ben ik me er van bewust dat er binnenkort al weer allerlei trips voor mij naar het buitenland staan aan te komen. En daarnaast denk ik tijdens mijn recente fietstochten aan de voorjaarscursus die ik dit weekend geef in Breukelen. Eergisteren dacht ik ‘laat ik het aangename met het nuttige combineren’ en de wijn voor de twee proeverijen van de genoemde cursus hier in de regio kopen. De eerste wijnboerderij die ik wilde bezoeken bevond zich in de omgeving van het historische plaatsje Doesburg. En alhoewel ik dit stadje niet zou aandoen, was de hoge kerktoren van Doesburg wel een uitstekend baken ter oriëntatie. 

Vrij spoedig passeerde ik een mooi landhuis genaamd ‘huis Bingerden’, dat volgens het informatiebord dat er voor de oprijlaan stond in het jaar 970 al in een oud historisch document genoemd werd. 


Het statige landhuis is helaas niet toegankelijk voor publiek, maar ik dacht ‘hoe leuk zou het zijn als er rondom deze plek overal wijnranken zouden groeien en dat je met wat fantasie zou kunnen spreken van vin de chateau du Bingerden’. 

Na een fikse tocht door het bos en weilanden met een weids panorama, kwam ik aan bij de eerste wijnboerderij ‘t Heekenbroek. Rondom de traditionele Gelderse boerderij stonden geen koeien in de weilanden, maar zag je overal druivenstokken. Door het vele reizen, met name in Spanje, Portugal en Italië, kende ik alleen maar druivenranken die op hellingen of steile heuvels groeiden, zoals we over een paar weken weer in de Rioja-streek ten zuiden van Bilbao zullen zien, maar hier stonden ze gewoon op het vlakke land. En waarom ook niet? De druivenplanten leken het uitstekend te doen. Ik bestelde bij ‘de boer’ eerst een glas water om mijn  dorst van de fietstocht te lessen, maar daarna natuurlijk ook een glaasje Heekenbroeker witte wijn. En ik moet zeggen, dat smaakte best goed, zittende tussen de wijnranken, waar de oorsprong van mijn drankje lag. 

Het boerenechtpaar had een aantal jaar geleden hun traditioneel agrarisch bedrijf ingeruild voor een volledig nieuwe carrière in de Nederlandse wijnbouw. Ik begreep uit de informatie die ik daar kreeg dat ze zeven verschillende druivenrassen hadden aangepland en dat ze daar allerlei verschillende wijnen, van fruitig wit tot zuidelijk rood en zelfs heerlijke mousserend, van produceren. 

In het winkeltje dat bij de boerderij hoorde bleek een assortiment van wijnen van de verschillende druiven die zij hier verbouwden te koop te zijn. Nadat ik een aantal flesjes had aangeschaft met verschillende smaken begaf ik mij naar de volgende wijnboerderij. Na een pittige, maar mooie fietstocht over de dijk langs de IJssel, kwam ik op een gegeven moment uit bij de pont die mij over de rivier zou brengen.


Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl

Kort daarna stond ik aan de overkant, op het landgoed Hof te Dieren. De wijnbouwer Youp Cretier heette mij enthousiast welkom en vertelde direct honderduit. Hij verhaalde onder meer over de bijzondere geschiedenis van de plek waar zijn wijnlandgoed ligt. Youp: “Ooit liet stadhouder Willem II op deze plek een landhuis bouwen, maar zijn Engelse vrouw Mary kon niet goed aarden in Dieren en liet ergens anders op de Veluwe een Jachtslot ombouwen tot een groot paleis, tegenwoordig bekend als Paleis Het Loo.” 

Het landhuis ‘Hof te Dieren’ bleef bestaan maar verbrandde eind achttiende eeuw tijdens de Franse overheersing. De tweede versie van de chique adellijke residentie te Dieren, dat in de negentiende eeuw weer werd opgebouwd, zou eveneens ten onder gaan aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig resteren alleen nog de oude muren rondom de historische tuinen en daar bevinden zich thans de wijnstokken van het wijnhuis ‘Hof te Dieren’. Met veel genoegen genoot ik van de wijnproeverij die Youp Cretier mij gaf en ook hier naam ik uiteindelijk verschillende flessen wijn, door hem geproduceerd, mee om deze dagen aan de deelnemers van mijn cursus te laten proeven. 

Wat een bijzondere fietstocht was dit, en dat zo dicht bij huis.