Ook de liefde heeft zijn beschermheilige

Momenteel ben ik weer in Nederland en bracht ik gisteren een bezoek aan Den Haag. Terwijl ik door het centrum van de hofstad wandelde zag ik in menige etalage hartjes en het getal veertien staan. Al snel realiseerde ik me dat het over enkele dagen 14 februari is en die datum staat bekend als Valentijnsdag, de dag dat men de heilige van de liefde Valentijn eert. 

Volgens de traditie geven mensen die elkaar lief vinden elkaar op deze zogenaamde Valentijnsdag cadeautjes, bloemen of sturen kaarten. Soms doet men dat zelfs anoniem. Dat laatste heb ik persoonlijk nooit zo begrepen. Ik vraag me af of de liefde dan toch een raadspelletje is, maar dat even terzijde. Valentijnsdag komt eigenlijk overgewaaid uit Amerika (het zal weer eens niet) en pas in de laatste 20 jaar is het een enorm (commercieel) succes in Nederland en de rest van Europa. Sint Valentinus leefde ten tijden van de Romeinse Oudheid, rond het jaar 270 na Christus. Hij is als christelijke martelaar gestorven en we weten eigenlijk voor de rest niet zo veel van hem. Misschien waren er zelfs wel twee heiligen met deze zelfde naam. De ene was priester in Rome en de andere was bisschop in de Umbrische stad Terni


Volgens één van de heiligenverhalen kwam een jong stelletje naar Valentijn (dus naar één van de twee bovengenoemde personen) toe met het verzoek om hen te trouwen, echter de man was een heidense soldaat en de vrouw was christelijk. Valentijn trouwde het koppel want hij vond de liefde zwaarder wegen dan de Romeinse wetten die dit huwelijk niet toestonden. Vanaf dat moment kwamen er meer paartjes met dit verzoek naar Valentijn en hij werd hiervoor gearresteerd. Valentijn werd voorgeleid voor Keizer Claudius II en op dat moment probeerde hij zelfs de keizer te bekeren tot het Christendom. De Keizer voelde zich hierdoor zo beledigd dat hij Valentijn liet onthoofden op 14 februari (ergens rond het jaar 270 na Chr.). Voordat het vonnis werd uitgevoerd wist hij nog een briefje aan de dochter van de gevangenisbewaarder te geven waar op stond: ‘Van je Valentijn’. 

De relieken van Sint Valentijn bevinden zich in de Sint Valentinusbasiliek van Terni in Italië. Valentijn blijkt tijdens zijn leven trouwens ook verschillende andere bijzondere handelingen te hebben verricht, waaronder de doop van de heilige Lucilla. De heilige Valentinus is schutspatroon voor de ‘zieken die soms vallen’ oftewel mensen met epilepsie. 


Om welke rede hij beschermheilige is voor mensen met de ‘vallende ziekte’ is mij nog onduidelijk, ergens las ik dat het was omdat mensen in zijn naam het woordje ‘vallen’ terug hoorde komen, maar dat lijkt mij wel een erg gemakkelijk verklaring. 

We moeten de Valentijn van 14 februari overigens niet verwarren met de gelijknamige hoofdpersoon uit het blijspel ‘Two Gentlemen of Verona’ van William Shakespeare want dit is een hele andere figuur. Van dit toneelstuk uit de 16de eeuw heeft overigens de preraphaelitische 19de eeuwse schilder William Holman Hunt een prachtig schilderij gemaakt. 

De Heilige Valentijn is in 1969  trouwens van de Rooms Katholieken Heiligenkalender verdwenen, dus Valentijnsdag is geen christelijk feest meer, maar staat daarentegen tegenwoordig in de top tien van commerciële successen en ik zie dat menige winkelier hier wel bij vaart. 

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner 

verhoeven@kunststad.nl


Altaar van Sint Valentijn in de Basilica di San Valentino in de Italiaanse plaats Terni.
Altaar van Sint Valentijn in de Basilica di San Valentino in de Italiaanse plaats Terni.

Wilt u meer blogs lezen van HospitalityScanner Judith de Groot? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.