We roken ze de tent uit

Zoals je waarschijnlijk in de Travel Tales van Marcel al hebt kunnen lezen waren we zowel verleden week als ook nog begin deze week in Hamburg en Bremen. We waren daar  uiteraard om de voorbereidingen van een mooie KUNSTSTAD-reis af te ronden. Een selectie van een aantal kwaliteitshotels die ik in optie had wilde ik graag nog even zien alvorens ik de definitieve boeking doe voor de genoemde reis van deze zomer. Vaak maak ik bij wat verschillende hotels een (tijdelijke) reservering en deel dan mee dat ik (ruim) van te voren nog even langs kom om nog even te komen kijken.

Gelukkig dat ik dat dit keer ook weer deed, alhoewel bijna alle hotels die ik op het oog had aan mijn wensen voldeden en dan bedoel ik onder meer dat ze allemaal zeer geriefelijk, schoon en comfortabel waren en daarbij ook centraal in het centrum waren gelegen. Echter in Bremen had ik uiteindelijk de keuze uit twee fraaie hotels en ik moest zogezegd dus beide hotels testen.

Bij binnenkomst bij het eerste viersterrenhotel, dat trouwens enkele meters van de beroemde Bremer Markt met al zijn belangrijke monumenten lag, werd ik verrast door een sigarettenrooklucht. Hmm, vreemd, want ik zag direct bij de receptie dat het hele hotel, zoals tegenwoordig gebruikelijk is, rookvrij was. 


Ik hield het er maar op dat deze rooklucht een incident was en wellicht veroorzaakt werd doordat één of meerdere personen voor de deur van het hotel had(den) gerookt en dat tijdens het openen van de hoteldeur met een grote windvlaag alle sigarettenrook in de lobby was gekomen. Alhoewel je zo’n ‘rook-ongeval’ als hotel op allerlei manieren kunt vermijden, suste ik mijzelf toch maar met de gedachten dat het zo’n vaart voor de rest niet zou lopen en ik verheugde me op mijn hotelkamer.
Bij aankomst in de kamer was ik echter verbaasd dat ik wederom verwelkomd werd door rooklucht en dit keer was het de geur van sigarenrook, die ik persoonlijk nog penetranter vind dan sigarettenrook.
Toen ik naar het venster liep viel me in eerste instantie op hoe mooi het uitzicht over de rivier de Weser was, maar ook zag ik direct dat twee grote ramen wagenwijd open stonden, ondanks de lage winterse temperaturen buiten. Dit laatste was bij mij een bevestiging dat men in het hotel bekend was dat kamer(s) naar rook stonken. Als een echte hotelkenner ging ik verder op onderzoek uit en klom ik met behulp van een stoel naar het rooster van de airconditioning. En ja hoor, de rooklucht werd veroorzaakt door de airco en toen ik deze uitzette werd de geur direct minder, alhoewel hij niet geheel verdween. 


Ik besloot, omdat het inmiddels al aan het begin van de avond was, om desondanks toch in de kamer te blijven. Met Marcel’s hulp wist ik met vochtige handdoeken de airco-roosters provisorisch af te sluiten en doordat e ramen open stonden werd rooklucht langzaam minder, echter helaas daalde ook de temperatuur. Ach ja, als ik moet kiezen uit twee kwaden dan maar het laatste en slapen in een frisse kamer was voor een keer niet zo erg.

Maar nu werd was pas echt de Hospitalityscanner in mij weer ‘wakker’ geworden en ik wilde toch het mijne er van weten. Ik nam de lift naar de receptie om mijn ongenoegen over de ongewenste sigarettengeur op mijn kamer mee te delen. Toen de liftdeuren open gingen keek ik er nu niet meer van op dat ik de lobby wederom getrakteerd werd op het onaangename sigarettenrooklucht en de dame bij de receptie begreep meteen waar ik het over had. Zij wees richting de bar en deelde mee dat deze in tweeën was gedeeld waarbij één deel de zogenaamde ‘smokers-lounge’ was. Maar ze zei er uitdrukkelijk bij dat deze gezellige rokersruimte ‘goed’ afgesloten was door glazen deuren. Ik nestelde mij in het niet-rokersgedeelte van de bar en zag dat de barmannen op en neer tussen de twee ruimtes liepen en de glazen deuren voortdurend op een grote kier lieten staan. 


Begrijpelijk, want het is voor hen eigenlijk geen doen om de hele tijd de deur open en dicht te doen als je druk aan het bedienen bent. En al zouden ze dit doen dan betekende dit nog steeds dat er een constante luchtstroom van sigaren- en sigarettenrook de hele open lobby en entree van het hotel zou vullen. 

Met verbazing, maar gek genoeg ook met vermaak, zag ik het hele proces aan en kwam nu ook snel tot de conclusie dat de verschillende airco-roosters van de enorme ‘rokers-lounge’ er voor zorgden dat de rooklucht letterlijk door het hele hotel gecirculeerd werd. Nu was ook gelijk de rooklucht op mijn kamer verklaard! Dankzij het afzetten van de airco op mijn hotelkamer en de geïmproviseerde blokkade van de rooster door middel van handdoeken werd de input van de niet gewenste luchtjes die nacht tot een minimum voor ons enigszins beperkt, maar natuurlijk viel dit hotel hierna af voor de KUNSTSTAD-reis.

Die ochtend bij het uitchecken had ik het er wederom over met een andere medewerkster bij de receptie van het hotel. Zij vertelde mij heel eerlijk en oprecht dat ze veel meer klachten van klanten hierover had gekregen. 


Ik vroeg haar waarom ze niet gewoon de ‘smokers-lounge’ konden sluiten en rokers een andere optie, buiten het hotel, konden geven. In mijn spontaniteit floepte ik er zomaar uit dat de hoteldirectie waarschijnlijk straffe rokers waren. Het antwoord van de dame bij de receptie was bevestigend en ik dacht er het mijne van. 

Voor de mensen die trouwens met ons mee op reis gaan naar Hamburg en Bremen dit jaar; uiteindelijk heb ik een uitstekend ander hotel dat op mijn voorkeurlijst stond uitgekozen voor onze reis, waar uiteraard geen sprake van hinder van onwelgevallige (rook)luchtjes is.

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com 

 

Wilt u ervaren welke hotels in Hamburg en Bremen ik geselecteerd heb? Gan dan in juli met ons mee op reis naar deze bijzondere steden.


Wilt u meer blogs lezen van HospitalityScanner Judith de Groot? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.