Zoals het klokje thuis tikt

Het is misschien een understatement als ik schrijf dat ik het heerlijk vind om veelvuldig op reis te zijn. Ik heb van mijn hobby mijn werk heb gemaakt en dit betekent in praktijk dat ik een zeer groot deel van het jaar op pad ben in het buitenland en dat ik dus voortdurend in ‘vreemde bedden’ slaap. De titel van mijn blog van deze keer slaat dus ook niet echt op het feit dat ik het liefst thuis zou willen zijn. Voor mij geldt eigenlijk niet het spreekwoord eigen haard is goud waard, want zoals trouwe lezers van mijn verhalen weten geniet ik telkens weer van het verblijf op andere plekken.

Tijdens mijn huidige oponthoud hier in Hamburg dacht ik weer eens na over alle zaken die mij opvallen aan mijn hotelkamer. Over veel heb ik reeds geschreven echter er zijn toch telkens wel weer nieuwe dingen die mij opvallen. Zo mis ik geregeld (kleine) extraatjes in mijn hotelkamer die het verblijfsgenot voor mij (en ook andere gasten) enorm zouden verhogen.

Ik heb het dan over faciliteiten die bijna niets kosten en die toch ten goede komen aan het comfort. Zo ben ik geregeld op zoek naar een (digitaal) klokje waarop je kunt zien hoe laat het is. Het gaat zoals je begrijpt om iets kleins en eenvoudigs dat absoluut niet duur in de aanschaf hoeft te zijn.


Ik mis de tijdsaanduiding overdag op mijn hotelkamer, maar nog groter is het gemis hiervan in de nachtelijke uren. Graag wil ik ’s nachts weten, als ik (kort) ontwaak, hoe laat het is en dan mis ik een (verlicht) uurwerk enorm. Misschien denk je dan ‘waarom kijk je dan niet gewoon op je mobiele telefoon’, maar ik wil die juist niet de hele nacht naast me op het nachtkastje hebben liggen en daarbij zet ik mijn ‘mobieltje’ tijdens het slapen uit want dat ding hoeft toch niet 24 uur per dag mijn leven te beheersen?

Ik weet eigenlijk niet of er achter het weglaten van een uurwerk in een hotelkamer een filosofie zit. In de horeca blijkt bijvoorbeeld wel dat de klok in de bar of café vaak tien minuten (of meer) voor staat om zo wat eerder de laatste gasten te laten vertrekken en om wellicht de beschonken bezoekers al iets eerder uit het café te kunnen werken. Echter zo’n redenatie kan ik niet bedenken voor het ontbreken van een tijdsaanduiding op een hotelkamer.

Soms kan ik in mijn kamer onderaan het beeldscherm van de televisie zien hoe laat het is, let wel deze display is wel heel erg klein en verborgen. En heel af en toe kom ik op een nachtkastje op mijn kamer nog wel eens een wekkerradio tegen met de tijdsaanduiding.

Maar waarom hangt men niet ergens anders in het hotelvertrek een klok op waar men snel kan zien hoe laat het is? Mijn motto hierbij is dan ‘kleine moeite, groot plezier’.

Concreet gezegd word ik zo blij als ik zie dat het pas vier uur ’s ochtends is als ik mijn dochter een glaasje water geef en ik vervolgens weet dat ik nog heerlijk een paar uurtjes kan slapen. Echter als ik de tijd niet kan zien en dit dus een groot raadsel is dan ga ik weer in mijn bed liggen en in mijn gedachten bedenken hoe laat het zou kunnen zijn. Met name in de winter, als het pas zeer laat licht wordt, heb ik echt geen idee hoe laat het is en weerhoudt het mij om weer lekker in slaap te vallen; stel je voor het bijna tijd is om er uit te gaan. Dit gevoel wordt helemaal versterkt als ik die dag die gaat komen op reis moet of als ik die ochtend een afspraak heb. Dus door de onwetendheid van de tijd wordt mijn nacht onrustiger.


Wat overigens nog een voordeel is aan een klein digitaal klokje in de televisie of een wekkerradio op je hotelkamer is het feit dat het wordt aangegeven door een lichtje en dat heeft een bijkomend voordeel namelijk dat dit licht net genoeg is in een donkere kamer om je te oriënteren. Het digitale klokje dient dus op die manier als een soort bescheiden nachtlampje. 

Er is trouwens bij zo’n genoemde wekkerradio op een hotelkamer wel weer een extra punt om bij stil te staan, men moet namelijk wel even voor de zekerheid kijken of hij niet per ongeluk ingesteld staat op een alarmtijd. Ik heb namelijk wel eens meegemaakt dat opeens om half zeven ’s ochtends keihard de radio aanging en ik schrok me echt een hoedje. Terwijl ik rechtop in bed zat kon ik wel direct zien hoe laat het was, maar zo had ik het ook weer niet bedoeld.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com 


Wilt u meer blogs lezen van HospitalityScanner Judith de Groot? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.