Ontbijt op bed

Verleden week schreef ik over de minibar en het bijbehorende ijskastje op de hotelkamer (lees hier mijn blog erover) en zoals beloofd kom ik hier deze keer nog even op terug. Het toeval wil trouwens dat ik op dit moment een minibar heb met een geavanceerde ‘frig’ die elektronisch bijhoudt of ik een drankje eruit neem. Zat ik een paar dagen geleden nog in mijn vijfsterrenhotel in Arles waar handmatig door het kamermeisje werd bijgehouden of er iets uit de minibar door mij was genomen, wordt dat hier in het Intercontinental in Marseille per direct waargenomen door middel van gevoelige censoren en dus meteen op mijn rekening gezet.

Zoals ik in mijn blog van vorige week al schreef vind ik zo’n digitaal verfijnde minibar niet echt gastvrij en sympathiek naar je hotelgasten toe en het schept mijns inziens enorm veel wantrouwen naar je klanten; alsof ze bij het uitchecken die paar drankjes die zij uit de minbar verbruikt hebben niet zouden vermelden en ze zomaar zonder afrekenen zouden verdwijnen. Het andere nadeel is in mijn ogen dat het elektronische systeem van de hotelijskast erg gevoelig is en dus zodra je een drankje slechts oppakt om te bekijken het reeds al beneden bij de receptie aangeslagen word op je rekening. 


En dan maakt het niet meer uit of je het na 30 seconden weer snel terug zet. En ja hoor, zoiets gebeurde uiteraard prompt net weer de afgelopen dagen. Er stond dus deze week het één en ander op mijn hotelconto vermeld dat ik helemaal niet genuttigd had en dat leverde weer een kleine ‘discussie’ op met de medewerkers van de hotelreceptie.

Een derde punt dat ik hieromtrent wil vermelden, is dat er in het koelkastje weinig ruimte overblijft voor eventueel eigen ‘spulletjes’ zoals een flesje wijn dat ik bij de locale wijnhandel heb aangeschaft of het drinken dat ik voor de kinderen hebt gekocht en dat ik graag wil koelen in mijn hotelkoelkast. Het feit is dan dat zodra ik hier plaats voor wil maken alle aan de kant gezette items (die ik uiteraard niet gebruik) uit de minibar op mijn hotelafrekening worden geplaatst. Maar dit nadeel weegt niet op tegen het voordeel, want zoals je inmiddels weet ben ik een groot fan van een goed gevulde hotelminibar.

Wat ik in dit kader een uiterst belangrijke aanvulling op de minibar vind, is om een beroep te kunnen doen op de roomservice. Dit fenomeen behelst dat je gebruik kunt maken van de mogelijkheid om allerlei gerechten en drankjes naar je hotelkamer kunt laten brengen. 


Bij de meeste kwaliteitshotels, met name in het vijfsterrensegment, kan dit dag en nacht. Op je kamer ligt dan meestal een ‘menukaart’ met wat je, vaak binnen afzienbare tijd, op je kamer kunt laten bezorgen. In mijn reizende leven, onder meer toen ik voor onze nationale luchtvaartorganisatie werkte en op ongebruikelijke tijden, soms midden in de nacht, hongerig op mijn hotelkamer arriveerde was ik erg blij dat ik op mijn kamer iets te eten kon krijgen.

Tegenwoordig laat ik soms ‘s morgens wel eens via de genoemde service mijn ontbijt naar mijn hotelkamer brengen. Geregeld heb ik in de vroege ochtend nog niet zo veel zin in een groep hotelgasten om me heen in een drukke eetzaal – hoe mooi ook – en verkies ik het dan om een ontbijtje op mijn kamer te nuttigen. In zo’n geval is het telkens wel spannend wat ik zal krijgen. Tuurlijk mag je op een soort formuliertje invullen wat je voorkeuren zijn maar het is toch anders als dat je zelf met je bordje langs het ontbijtbuffet loopt om allerlei lekkere dingetjes naar voorkeur uit te kiezen.


Meestal ben ik trouwens niet ontevreden over deze roomservice voor mijn ontbijt en sinds ik twee dochtertjes heb schept zo’n comfortabel ochtendritueel ook wel wat rust en is het soms beter dan ons gezamenlijk gelijk onder de mensen te begeven. De meiden kunnen rustig in onze hotelkamer wakker worden en vervolgens in alle gemak, zonder te veel gedoe, hun ontbijt opeten. 

Vaak wordt er in hotels wel een klein extra bedrag in rekening gebracht voor deze breakfast-roomservice, maar dat heb ik er soms graag voor over. Het is echter wel een soort ‘psychische drempel’ die je moet overstappen om zoiets te doen. Het feit dat ik samen met mijn gezin zeer geregeld in een hotels verblijf is al bijzonder, maar dat je dan ook nog ‘even’ je eten op je hotelkamer laat serveren lijkt voor velen misschien wel heel decadent. Het is natuurlijk een onderdeel van ons werk en elk beroep brengt nou eenmaal voor- (en na-)delen met zich mee. Ik geniet er dus in volle teugen van en neem het er dus maar van.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com 



Wilt u meer blogs lezen van HospitalityScanner Judith de Groot? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.