Een Nederlander in Frankrijk

Zittend op een terrasje in Arles in de late middagzon denk ik onder andere terug aan mijn vliegreis van gisterenmiddag hier naar toe. Het blijft toch wel verbazingwekkend dat ik in enkele uren tijd vanuit het grijze en het zwaar bewolkte Amsterdam in het zonnige Zuid-Frankrijk ben aanbeland. Dat was 120 jaar geleden toch wel anders, want in die tijd was de snelste methode om in De Provence te komen met de stoomtrein en al boemelend door het Franse landschap was je minimaal een dag of zelfs twee dagen bezig om vanuit de Franse hoofdstad Parijs in Marseille te komen. Eén van de mensen die ooit deze treintocht maakte is, zoals wellicht bekend, de beroemde kunstenaar Vincent van Gogh. 

Hier in Arles word je voortdurend herinnerd aan onze Vincent en dat begint al schuin tegenover het hotel waar ik verblijf, want daar bevindt zich een bronzen sculptuur van Van Gogh. En als je verder door de stad gaat wandelen kom je voortdurend deze uitermate belangrijke Modernist tegen. Zo zijn er straattegels met zijn beeltenis en die geven een Van Gogh wandelroute aan en er zijn zuilen met reproducties van zijn schilderijen op plekken waar hij inspiratie heeft opgedaan voor zijn werken. 


En er zijn nog veel meer verwijzingen naar Vincent hier in Arles. Eigenlijk ademt het stadje de hele tijd Vincent van Gogh uit. Hij heeft hier trouwens slechts maar iets meer dan een jaar in het beroemde Gele Huis in Arles gewoond. Echter, het was de meest productieve periode van zijn kunstenaarsleven. Arles komt in veel schilderijen terug en zowel de buitenkant van het Gele Huis als ook het interieur met zijn slaapkamer heeft hij in die tijd hier vereeuwigd.

Heel interessant is het feit dat we afgelopen woensdag met de vrienden van KUNSTSTAD, oftewel De Amici) in het Van Gogh Museum waren. In dit museum is momenteel een tentoonstelling te zien over Nederlandse kunstenaars die in de achttiende tot en met de twintigste eeuw naar Frankrijk trokken. De hoofdstad Parijs was voor mensen zoals Breitner, Jongkind, Van Dongen en Mondriaan de ultieme plek om zich te laven aan de nieuwste ontwikkelingen in de moderne kunst. Ook Vincent van Gogh verbleef een tijdje in de Franse hoofdstad en verschillende werken in het Van Gogh Museum in Amsterdam doen daarvan getuigen. Echter bij Van Gogh kwam het verlangen op om op een gegeven moment verder te trekken en helemaal naar het mediterrane Frankrijk te gaan.


Een aardige wetenswaardigheid is het feit dat hij ook aangetrokken werd door verhalen dat het ‘altijd’ mooi weer zou zijn in Zuid-Frankrijk. Zogezegd na een lange treinreis kwam hij in februari 1888 in een koud en besneeuwd Arles aan en dat was dus voor hem een kleine deceptie. Dit slechte weer was echter uitzonderlijk en al snel brak het mooie voorjaar aan waarbij Vincent werd getrakteerd op een bloeiend veelkleurig Frans landschap dat hem inspireerde tot talrijke schitterende schilderijen. Ik verheug me erop om aankomende week met een aantal geïnteresseerden onder meer het Arles van Vincent van Gogh te gaan ontdekken. Degene die hier niet bij zullen zijn raad ik aan om (nogmaals) naar de tentoonstelling ‘Nederlanders in Parijs’ in het Van Gogh Museum te gaan. Mocht je trouwens door de tentoonstelling en mijn verhaal enthousiast geworden zijn dan kun je ook met mij in maart mee naar Parijs en daar in de voetsporen treden van vele bekende Nederlandse kunstenaars die in deze inspirerende stad ooit geweest zijn.


Marcel  Verhoeven, Stedenkenner

verhoeven@kunststad.nl


Wilt u meer blogs lezen van Stedenkenner Marcel Verhoeven? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.