Waar blijft de tijd?

Op dit moment geniet ik van het uitzicht op het prachtige Volkspark Friedrichshain. Ik kom een beetje bij van de vliegreis die ik gisteren vanuit Porto naar Berlijn heb gemaakt. De vlucht duurde bijna drie uur en dat is eigenlijk niet verwonderlijk want Porto ligt behoorlijk zuidelijk en daarbij is het één van de westelijkste steden van het Europese vastenland. Berlijn daarentegen ligt een stuk noord-oostelijker in ons werelddeel en ik moest dus een behoorlijk stuk overbruggen om van de ene plek naar de andere te komen.

De reden dat ik naar Berlijn wilde is het feit dat ik volgende week een hele bijzondere jubileumreis naar de Duitse hoofdstad heb georganiseerd. Met een trouwe groep klanten van KUNSTSTAD zal ik mijn vijftigste verjaardag in Berlijn op 7 oktober vieren en rondom de datum van mijn verjaring wil ik hen graag ‘mijn Berlijn’ laten zien.

Dat ik deze memorabele gebeurtenis in Berlijn wil laten plaatsvinden heeft verschillende redenen, maar één van de belangrijkste motieven is het feit dat ik op andere bijzondere momenten in mijn leven ook in mijn geliefde Berlijn was. 


Zo werd ik ooit 17 jaar in Berlijn en dat was tijdens een indrukwekkende schoolreis naar de toen nog door de Muur gescheiden stad. Meerdere verjaardagen van mij zouden in de jaren daarna, soms per toeval, in Berlijn plaatshebben. 

Heel bewust koos ik ervoor om mijn 40ste verjaardag tien jaar geleden hier in Hauptstadt te vieren en toen ik begin dit jaar ging nadenken over de plek waar ik vijftig zou worden was de keuze eigenlijk snel gemaakt.

Berlijn is uiteraard niet alleen de plek waar ik aan moet denken als het gaat om mijn verjaardagen, er zijn meer bijzondere herinneringen die ik aan Berlijn heb. Zo was ik hier verschillende keren met mijn moeder, die inmiddels al bijna 11 jaar aan het ‘hemelen’ is en tijdens mijn vele wandelingen in Berlijn moet ik nog regelmatig met warmte en liefde aan haar denken.

En wat Berlijn voor mij ook heel speciaal maakt is het feit dat het vandaag precies drie jaar geleden is, dat mijn dochter Chloé hier in het nabijgelegen Krankenhaus Friedrichshain geboren is. In het jaar dat zij ter aarde kwam vertoefden wij een half jaar in het hotel waar wij ons nu ook bevinden.  


We verblijven overigens zelfs in exact hetzelfde hotelappartement als toen en dat roept hele opmerkelijke gevoelens op. Het appartement is in de afgelopen drie jaar eigenlijk helemaal niets verandert, maar Chloé lag hier als baby’tje van een paar dagen in haar wiegje en nu rent ze als een klein dametje door dezelfde hotelkamers. Dat maakt ‘de tijd’ toch wel een eigenaardig en mysterieus fenomeen. En sommige van mijn trouwe lezers weten dat ‘tijd’ ook één van de onderwerpen is dat mij fascineert. De combinatie van dit thema met de stad die mij ontiegelijk blijft boeien, maakt dat het de aankomende twee weken een betoverende en interessante periode zal zijn, met als hoogtepunt mijn verjaardag op 7 oktober.

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner

verhoeven@kunststad.nl



Wilt u meer blogs lezen van Stedenkenner Marcel Verhoeven? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.