Beter een verre buur…

Ons appartement in Amsterdam ligt midden in de bekende wijk De Pijp in Amsterdam-Zuid. Dit is een gezellige buurt, waar altijd wel iets bijzonders te beleven valt en waar het goed toeven is. Op welk tijdstip van de dag je ook buiten komt er zijn altijd mensen te vinden en ook lijkt het alsof er op ieder moment, ook in de nacht, wel ergens een lichtje brand en er iemand de slaap nog niet kan vatten, zit te werken of naar muziek luistert. Als je met zo veel mensen bij elkaar op een kluitje woont brengt dat best veel gezelligheid met zich mee, maar het kan natuurlijk soms ook irritaties opleveren. Als ik thuis ben hoor ik altijd wel ergens één van de buren de oude krakende trappen oplopen, een wasmachine centrifugeren of andere huiselijke geluiden van de buren, waar je niet altijd behoefte aan hebt. Maar zogezegd hoort dit bij deze buurt en je raakt er een beetje aan gewend.

Als ik in een hotel verblijf zijn alle omgevingsgeluiden natuurlijk nieuw en ben ik er, meestal onbewust, op de een of andere manier extra op gespitst rare geluiden te horen. Want ook in een hotel kun je natuurlijk geconfronteerd worden met ‘geluidsoverlast’ van andere gasten, personeel of apparatuur van het hotel.


Zo probeerde ik laatst ergens de slaap te vatten echter het leek alsof mijn buren in de hotelkamer naast me continu ‘wasjes aan het draaien’ waren. Ik schrok hiervan, want ik dacht hier eindelijk weer even van verlost te zijn. Na wat onderzoek en de duty manager mee te hebben genomen naar onze kamer bleek dat wij met onze hotelkamer grensden aan de koelruimte van het hotelrestaurant. Grote ijskasten stonden dag en nacht te werken en genoratoren produceerden een behoorlijk kabaal als ze aansloegen om de boel te koelen. Nee, helaas, deze apparaten konden niet uitgeschakeld worden, want dan zouden de levensmiddelen langzaam in de nacht opwarmen en de volgende dag bedorven zijn. Een heel begrijpelijk verhaal, maar wel enorm ergerlijk.

Juist ‘s nachts lijken geluiden veel harder te klinken dan overdag en je gaat er extra naar liggen luisteren wat ten kosten gaat van je nachtrust. Ik stoorde me er dus enorm aan en er was maar één oplossing en dat was de volgende dag van kamer te wisselen. Dat bleek gelukkig mogelijk te zijn.

Dit klinkt alsof me dit voor de allereerst keer in mijn reislustig leven overkwam echter ik heb bijna van alles meegemaakt op dit gebied. Van grote airco-installaties op het dak directe boven mijn mooie hotelkamer die ontzettend veel herrie maakten, tot krakende en piepende liften aan de andere kant van mijn flinterdunne hotelkamermuur. 


Tevens naastgelegen dienstruimtes van de kamermeisjes die vanaf half zes in alle vroegte in volle actie met veel kabaal aan werk gingen, tot vrachtwagens onder ons hotelraam die om vier uur ‘s ochtends (of beter gezegd midden in de nacht) het vuile linnen op kwamen halen (lees hier mijn eerdere blog hierover) waren ergerlijk. En zo kan ik nog wel talrijke voorbeelden opnoemen van geluidsoverlast in de hospitality.

Ook andere hotelgasten kunnen wel eens je tijdelijk hotel verblijf verstieren. Berucht bij mij is de zogenaamde tussendeur, ook wel ‘connecting door’ genoemd, die je regelmatig in luxe hotels tegenkomt. Deze deur is bedoeld om voor families twee kamers met elkaar te verbinden zodat op deze manier een soort suite ontstaat. Echter zo’n genoemde houten deur (soms twee deuren direct achter elkaar) die twee hotelkamers met elkaar verbindt is toch heel wat anders dan een dikke stenen muur. Zo’n ‘connecting door’ bekijk ik dan ook altijd sceptisch als ik een hotelkamer binnen kom stappen. Het liefst vermijd ik de ‘connecting doors’, maar dat is helaas niet altijd mogelijk. Gelukkig geeft het niet elke keer geluidsoverlast, maar ik heb toch heel wat malen exact de gesprekken van mijn buren letterlijk kunnen volgen of, erger nog, ruzies aan de andere kant van de deur bijgewoond. 


Tja en wat is dan nog een dimensie heftiger; dat is een nachtelijke luidruchtige vrijpartijen waar ik ongevraagd deelgenoot van moest zijn. Van je buren moet je het hebben.

De laatste keer dat ik echt enorme overlast van hotelburen ervoer was toen ik niet in slaap kon komen van een buurman die in de gang pal voor mijn deur, rond één uur ‘s nachts, al bellend heen en weer bleef lopen op de gang. Hij sprak behoorlijk hard, hij had duidelijk mot met de persoon aan de andere kant van de lijn en een slokje teveel op. Op een gegeven moment had ik er genoeg van en opende ik de deur met een ruk om mijn ergernis te tonen. Het bleek te gaan om een jonge vent die zich met gebaren gelijk verexcuseerde. Hij praatte daarna een stuk zachter en ik dacht dat het daar bij zou blijven. Later die nacht bleek dat de buurman echter nog steeds niet sliep en hij en zijn twee kompanen vrolijk door waren gegaan met het nuttige van alcohol of andere geestverruimende zaken. Het liep bij hen enigszins uit de hand en toen ik weer eens polshoogte ging nemen zag ik uit alle kamers hoofden steken van slaperige hotelgasten. De volgende dag bleek dat de jongens zich zo misdragen hadden zodat de hoteldirectie ze gelijk de toegang tot het hotel had ontzegd en ze nooit meer terug mochten komen.


Toen de kamermeisjes die ochtend bezig waren om de kamer van dit onbehoorlijke gezelschap schoon te maken deed ik daar ongevraagd en lekker brutaal een stap naar binnen want ik was toch wel nieuwsgierig wat zich daar die nacht had afgespeeld. Wat een ravage hadden die jongens daar aangericht. Overal lagen sigarettenpeuken verspreid. (dit verklaarde die sigaretlucht die ik tijdens de nacht in mijn kamer geroken had en dat terwijl het gehele hotel expliciet rookvrij was). Meubels en accessoires stonden schots en scheef door de kamer en ik zag zelfs nog vies ondergoed slingeren. De kamermeisjes hadden er een hele klus aan om alles weer op orde, schoon en vooral ook fris ruikende te krijgen.

Dat lijkt me een nadeel van eigenaar van een hotel of hotelmanager te zijn. Je kunt dus ook gasten treffen die het niet zo nauw nemen met de regels en geen respect hebben voor andere gasten.

Tenslotte moet ik wel benadrukken dat de genoemde (geluids)overlast meer uitzondering dan regel is en dat ik de hotels waar ik zulk soort dingen meemaakt niet uitgekozen worden voor de reizen die wij met KUNSTSTAD organiseren. 

 

Judith de Groot, HospitalityScanner

info@HospitalityScanner.com 


Wilt u meer blogs lezen van HospitalityScanner Judith de Groot? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.