Wat is nou mijn lievelingsmuseum?

Zoals trouwe lezers van mijn Travel Tales weten bezoek ik buitengewoon frequent allerlei musea in binnen- en buitenland. Drie musea per week betreed ik minimaal wel, echter er zijn periodes dat ik er dagelijks één of zelfs meer aandoe. De laatste jaren wordt ik vaak vergezeld door mijn twee jonge dochtertjes en die hebben mij inmiddels een hele andere kijk op musea gegeven. Op dit fenomeen kom ik in mijn Travel Tales nog wel eens terug.

Mijn opleiding als kunsthistoricus, mijn jarenlange ervaring en mijn talloze museumbezoeken hebben mij een bepaald ‘kennersoog’ gegeven. Toch blijft het moeilijk om te zeggen wat nu in mijn ogen het allermooiste museum is. Als een uitdaging, temeer omdat ik al bijna 25 geleden afgestudeerd ben als kunsthistoricus, wil ik dit weekend een uiterst afgewogen poging doen om een lijst van 25 favoriete musea te presenteren. Ik heb ter voorbereiding de vele musea die ik ooit heb bezocht nog eens op één of andere manier in mijn gedachten laten passeren. Sommigen schoten mij direct te binnen, maar dat wil niet zeggen dat ze meteen in de top vijf van mijn lijst zouden gaan eindigen. Ook de hoeveelheid kunstwerken die een museum tentoonstelt is voor mij geen graadmeter, het gaat immers om kwaliteit en niet om kwantiteit. 


En ook al is de collectie fantastisch en bevinden zich hierin hoogtepunten uit de kunstgeschiedenis, het is ook heel belangrijk voor mij hoe de werken tentoon worden gesteld en hoe de atmosfeer in het museumgebouw is. 

Zonder nu al de uitslag van mijn lijst met 25 bijzonder musea te noemen, want daarvoor dien je aanstaande zaterdag naar mijn presentatie te komen, wil ik wel nog wat meer criteria noemen die voor mij de uiteindelijke doorslag hebben gegeven.

Zogezegd is het gebouw waar de collectie getoond wordt heel belangrijk en er zijn musea die op dat gebied echt heel bijzonder zijn, zoals bijvoorbeeld het Solomon R. Guggenheim Museum in New York. De befaamde architect Frank Lloyd Wright ontwierp eind jaren ‘50 een gebouw dat een museumstuk op zich zelf is. In dit opvallende complex dat gerealiseerd werd op Manhattan beleef je op een hele bijzondere manier de kunst want zo wandel je bijvoorbeeld van de bovenste verdieping langs alle museumzalen naar beneden zonder één keer de trap te nemen.

Wat betreft een bijzonder design voor een museumgebouw mag natuurlijk ook het Centre Pompidou in Parijs niet ontbreken. 


De architecten Richard Rogers en Renzo Piano wisten met hun opvallende architectuurcreatie in de wijk Beaubourg in de jaren ’70 zichzelf direct beroemd te maken. Echter het merendeel van de bezoekers van dit gebouw komt niet voor het daadwerkelijk museum, genaamd Musée National d'Art Moderne, maar zij komen slechts voor de enorme roltrap aan de zijkant van het imposante bouwwerk, die ze uiteindelijk naar boven leidt en een magnifiek uitzicht over Parijs geeft. 

Heel erg enthousiast ben ik trouwens over de dependance van het Centre Pompidou in het Zuid-Spaanse Málaga waar een kleine selectie topstukken uit de collectie uit Parijs tentoon wordt gesteld en dit museum is echt een pareltje als het om kleine musea gaat.

Een ander museum dat met grote waarschijnlijk in mijn ‘top 25’ terecht zal komen is natuurlijk ons eigen Rijksmuseum in Amsterdam. Bijna vanzelfsprekend komt dit door de enorme hoeveelheid topwerken uit onze Gouden Eeuw, maar ook door het fraaie museumgebouw dat Cuypers aan het eind van de negentiende eeuw geconstrueerd heeft en waarbij je als bezoeker echt het gevoel hebt dat je door een ‘paleis van de kunst’ loopt. Een kritische noot bij mijn geliefde ‘Rijks’ is dat het er de laatste tijd wel erg druk is zodat je je met name in de eregalerij een weg door de vele toeristen moet banen. 

Als je mijn laatste opmerking leest merk je al dat ik niet echt van drukte in een museum hou en helemaal niet als er ook nog eens een enorme rij voor de entree staat. En alhoewel ik niet om een topmuseum als Het Uffizi in Florence heen kan bij mijn ‘top 25’, vind ik het toch een groot nadeel dat ik moeite moet doen om binnen te komen en ik vervolgens door de vele bezoekers in mijn zicht op de kunstwerken word gehinderd.


Waarom is het in Italië niet net zo als in Groot-Brittannië, waar de meeste musea gewoon kosteloos zijn? Ik heb eigenlijk nog nooit in Engeland in de rij gestaan om een museum binnen te komen en ook al zijn de topmusea in het Verenigd Koninkrijk druk bezocht toch is het er nooit echt heel rumoerig en rommelig. Misschien verlaten de bezoekers door de laagdrempeligheid, veroorzaakt doordat er zogezegd geen entreegelden worden geheven, wat sneller het museum en treedt vlotter daarom de rust weer toe. Je voelt waarschijnlijk al dat in de hogere regionen van mijn lijstje met populaire musea één of meer Engelse musea hoog zullen scoren. Het British Museum met zijn schatten uit de oudheid is een echte topper en ook de National Gallery in Londen is bijna niet te evenaren.
Echter ik houd de kunstliefhebbers nog even in spanning en vertel zaterdag graag over de 25 meest bijzondere musea en ook waarom ik deze kunstinstellingen in de lijst met favorieten heb opgenomen.
Kom je zaterdag ook? Via deze link kun je je aanmelden!

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner

verhoeven@kunststad.nl



Wilt u meer blogs lezen van Stedenkenner Marcel Verhoeven? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.