Dit smaakt naar ‘more’

Afgelopen dinsdag had ik een bijzondere kunstbelevenis, die ik graag binnenkort ook met de trouwde lezers van mijn Travel Tales zou willen delen. Ik heb namelijk van de week, als voorbereiding op een reis die ik in oktober organiseer, een bezoek gebracht aan twee bijzondere nieuwe musea in het oosten van ons land, te weten Museum ‘More’ in Gorssel en Kasteel Ruurlo in het gelijknamige plaatsje. Beide museumgebouwen zijn aan elkaar gelieerd en bieden huisvesting aan een enorme collectie met modern Realisten, die zogezegd over beide genoemde locaties zijn verdeeld.

Na een fikse autorit vanuit Amsterdam, het duurde meer dan anderhalf uur, kwam ik met mijn twee dochters eerst aan in het Gelderse Gorssel en je kon bijna letterlijk en figuurlijk niet om het museum heen. Een groot terras, waar vele museumbezoekers koffie aan het drinken waren, was het eerste markeringspunt van Museum ‘More’. Achter het terras konden we door een paar hoge statige bomen heen het voormalige Gemeentehuis van Gorssel zien staan dat, nadat het in 2012 leeg kwam te staan, verbouwd is tot restaurant van het genoemde museum. 


Achter het historische gemeentehuis is een groot nieuwbouwpand verrezen en hier maakten we kennis met een deel van de enorme collectie schilderijen van de laatste honderd jaar van de Nederlandse realistische kunst. Op de eerste zaal werden we gelijk getrakteerd op allerlei werken van de Carel Willink. Het deed me een genoegen om deze kunstwerken van de Magisch Realistische kunstenaar te zien. Ze kwamen mij trouwens bekend voor want ik had ze onder meer ooit bewonderd in het Scheringa-Museum in Spanbroek. Na het faillissement van Dirk Scheringa kocht de miljonair Hans Melchers de hele collectie op die besloot om zijn verworven kunstcollectie hier tentoon te stellen. Toen ik in de tweede museumzaal kwam, die trouwens allemaal behoorlijk in omvang zijn, zag ik nog meer schilderijen van belangrijke realisten hangen waaronder Pyke Koch, Raoul Hynckes, Wim Schuhmacher, Dick Ket, Jan Mankes, Charley Toorop en haar zoon Edgar Fernhout. Het was voor mij echt een feest der herkenning en een groot genot om hier rond te wandelen.
Aan de tentoongestelde schilderijen leek geen einde te komen want ook hedendaagse Realisten kregen een plaats in het museum te Gorssel zoals foto’s van Erwin Olaf en schilderijen van Marlene Dumas. Echter groot was mijn genoegen dat ik op de tweede verdieping ook nog een extra tentoonstelling van de kunstenaar Herman Gordijn kreeg voorgeschoteld. 


Als eerbetoon kreeg Gordijn, die op 26 mei 2017 op 85-jarige leeftijd overleed, een prachtige overzichtstentoonstelling in Museum ‘More’. Vooral mijn dochters vonden de cartooneske figuren die Gordijn op grote doeken geschilderd had geweldig. Uitgezakte dikke prostituees, blote mannen die expliciet hun geslachtsdelen lieten zien, maar ook vele bekende Nederlanders die zich ooit door Herman Gordijn hebben laten vereeuwigen; oud-burgemeester Samkalden, acteur Ton Lutz, Loek Brons samen met zijn partner Miep en tenslotte ook het levensgrote portret van voormalig Koningin Beatrix, dat echt een icoon is geworden.

We besloten vervolgens in het naast het museum gelegen café-restaurant ‘Loetje’ te gaan lunchen. In mijn jonge jaren at ik altijd in het oorspronkelijke ‘Loetje’ bij mij in de buurt in Amsterdam-Zuid een biefstuk, maar ik besloot nu iets lichters als middagmaal te nemen. Na de lunch was het tijd om naar het tweede museumgebouw waar de collectie met Moderne Realisten getoond werd te gaan, namelijk in het pas gerenoveerde Kasteel Ruurlo. Op deze plek hangen sinds enkele weken (want zo kort is dit museumgebouw pas geopend) het overige deel van de schilderijen van Carel Willink, die Hans Melchers verworven had. 


De afstand van Museum More in Gorssel naar Kasteel Ruurlo zou ‘slechts’ 30 kilometer zijn, maar het duurde met de auto toch nog zo’n half uur, echter we hadden op weg naar Ruurlo een prachtige tocht door het coulisselandschap van de Achterhoek, dus dat was ook genieten.

En uiteindelijk zagen we het karakteristieke kasteel Ruurlo vanaf de weg al liggen. Al wandelend passeerden we een statige toegangspoort en begonnen Chloé en Alizia al te ravotten op de enorme gazons rondom het kasteel. Alleen al de omgeving van dit Museum ‘MORE’, want zo noemde ook Kasteel Ruurlo zich, was schitterend.

Zogezegd was het kasteel gevuld met een rijk overzicht van werken van Willink, maar als klap op de vuurpeil hingen hier ook de jurken die zijn flamboyante vrouw Mathilde ooit droeg. De uitbundige japonnen die ooit speciaal voor de extravagante Mathilde Willink ontworpen waren door Fong Leng spraken nog steeds tot de verbeelding. De foto’s van Mathilde met Carel Willink in die zalen maakte de tentoonstelling helemaal compleet en de grand finale was voor mij het levensgrote portret van Mathilde Willink geschilderd door haar man, met de opvallende jurk van Fong Leng.


Toen we de terugweg naar Amsterdam inzetten waren mijn dochters, die inmiddels echte kunstkenners zijn, buitengewoon enthousiast over alles wat ze gezien hadden. En…. ze hadden weer wat nieuwe namen uit de kunstgeschiedenis in hun geheugen gegrift.

Ze vroegen zich echter wel af wat de volgende museumexcursie zou worden. Krijgen ze er nou nooit genoeg van?

 

Marcel  Verhoeven, Stedenkenner

verhoeven@kunststad.nl

 

NB. Wil je met mij mee om deze bijzondere nieuwe musea te bekijken? Klik dan hier voor meer informatie over de tweedaagse reis per luxe touringcar die ik in oktober organiseer.


Wilt u meer blogs lezen van Stedenkenner Marcel Verhoeven? Klik hier rechts dan op het 'Stedenkenner' logo.