Op een mooie Pinksterdag, met de kleine meid

Verleden week zondag was het voor Alizia een bijzondere dag en dus ook voor mij. We hadden haar namelijk een fiets cadeau gegeven en die moest natuurlijk direct getest worden. Terwijl ik haar driftig de goede kant op duwde schoot op deze mooie eerste Pinksterdag voortdurend het gelijknamige liedje in mijn gedachten. Dit chanson van de beroemde schrijfster Annie M.G. Smit en componist Harry Bannink gaat zoals wellicht bekend over een mijmerende vader en zijn kleine dochter waarmee hij hand in hand loopt door het park op een mooie Pinksterdag, terwijl ik op deze zelfde fraaie dag mijn eigen kleine meid fietsen leer. Al neuriënd en zelfs hardop zingend “Hondje bijt niet…” denk ik aan de twee zangers die dit lied ooit vertolkten, namelijk Leen Jongewaard en André van den Heuvel (zie hieronder voor een filmpje met de authentieke vertolking van dit lied).


Als ik de jonge Andre van den Heuvel op dit Youtube filmpje zie zingen dwalen mijn gedachtes af. Hoe leuk was het namelijk dat ik hem, samen met zijn vrouw Kitty Jansen, ooit als deelnemer aan een van mijn reizen naar Berlijn mee had. Toen ik jaren geleden hem als passagier in mijn bus zag zitten, om met een hele groep naar de hoofdstad van Duitsland af te reizen, schoten bij het zien van zijn gezicht meteen een aantal strofes van het reeds genoemd lied in mijn hoofd; “Morgen kan ze zwanger zijn. Het kan ook nog wel vandaag…” .  En nu, al duwend achter het kinderfietsje, dacht ik aan wie ooit de vader van mijn kleinkinderen zou kunnen zijn; “'t Kan van de behanger zijn of van een Franse zanger zijn of iemand uit Den Haag”.

Tijdens mijn betreffende Berlijnreis merkte ik dat de aanwezigheid van deze twee bekende Nederlanders toch voor de andere deelnemers ook voor wat hilariteit en een extra dimensie zorgde. 


Heel verrassend om mensen in de groep te hebben die toen nieuw waren en toch zo vertrouwd vanwege hun bekendheid. Als organisator van deze reis heb ik op een aantal momenten tijdens deze trip verschillende malen met hen gesproken. Zo vertelde Kitty Janssen mij, op het moment dat wij naar het Russisch Monument in het Treptow Park liepen, dat zij ooit in haar jonge jaren een bekende persoonlijkheid in Duitsland was; zij vertolkte namelijk in de jaren zestig Frau Antje op Duitse televisie ter promotie van onze Hollandse kaas. Van André van den Heuvel begreep ik dat hij met mijn kunstreis meeging omdat hij zich na zijn pensionering fanatiek met beeldhouwen was gaan bezig houden. Hoe treurig was het bericht dan ook dat ik een jaar geleden las dat hij was overleden. Hij was toen al vier jaar weduwnaar omdat zijn partner Kitty Janssen in 2012 al het tijdelijke voor het eeuwige had verruild.


Opeens maakt mijn dochter een gevaarlijk bocht en moet ik even alle zijlen bijzetten om haar recht op haar fiets te houden. Op dat moment herinner ik mij het moment dat ik zelf fietsen leerde. Weliswaar ook de eerste keren met behulp van kleine zijwieltjes, maar in mijn herinnering gingen die er vrij snel weer van af. Goh, wat gaat de tijd toch snel. Voordat je het weet, misschien ben ik nu wat melancholisch, duwt mijn dochter haar kind weer door het park en zijn we weer decennia verder in de tijd en zingt zij dan ook “Op een mooie Pinksterdag, met de kleine meid”.

Marcel Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.


Commentaar schrijven

Commentaren: 0