Architectuur en containers

Afgelopen maandag was een mooie warme dag in Nederland en dat was voor mij een goede reden om weer eens een fikse wandeling te maken. Via de Ceintuurbaan wandelde ik door Amsterdam-Zuid en bereikte ik op een gegeven moment de Nieuwe Amstelbrug. Ik vind dit altijd een mooie plek, want als je naar de ene kant over het water kijkt zie je het historische centrum van de stad liggen, waarbij onder andere Theater Carré in het oog springt. Als je naar de andere kant kijkt dan zie je de nieuwe hoge flats waarbij de gemeente tracht een klein ‘Manhattan’ te creëren. De meest opvallende in het torenflatensemble is de zogenaamde Rembrandt Tower. Dit is met 150 meter het hoogste gebouw van Amsterdam en telt maar liefst 35 verdiepingen. Maar in vergelijking tot de wolkenkrabbers in New York is dit natuurlijk een lachertje. Aangetrokken door deze hoogbouw besloot ik mijn wandeling in die richting, stroomopwaarts langs de Amstel voort te zetten. Na verloop van tijd passeerde ik de Berlagebrug, die trouwens een onderdeel vormt van het beroemde Plan Zuid uit 1917, waar ik verleden week over schreef (klik hier).


Op de plek waar de rivier de Amstel een scherpe bocht maakt, even voorbij het gelijknamige  treinstation, was in mijn jeugd een rommelig industrieterrein. Op dit moment verreist daar een nieuwe woonwijk met appartementen in allerlei verschillende stijlen. Vooral de nabijgelegen rivieroever, met veel groen, maakt het echt een aantrekkelijke plek om te wonen. Terwijl ik in dat genoemde nieuwbouwgebied stond richtte ik mijn blik op de Spaklerweg en het evenwijdig lopende talud van de trein. Ik besloot mijn wandeling in die richting voort te zetten. Toen ik de treintunnel onderdoorliep zag ik een enorm bouwterrein waar her en der al stadsvillas in een vergevorderd bouwstadium uit de grond zijn verrezen. Opeens schoot me te binnen dat hier ooit het hoofdkwartier van de beruchte motorbende Hells Angels was en dat je hier eigenlijk als gewone wandelaar niet zoveel te zoeken had. Een andere reden dat je in dit gebied niet zo veel kwam had te maken met de hoge witte torens die een stukje verderop staan en die tot een paar jaar geleden nog bekend stonden als de Bijlmerbajes. Tegenwoordig dienen deze voormalige gevangenisgebouwen als tijdelijke opvang van asielzoekers en de dreigende hoge gevangenismuren zijn inmiddels verdwenen.


Naast het vroegere huis van bewaring, op de Wenckebachweg, werd mijn blik getrokken naar een hele reeks keetwoningen. Op een informatiebord zag ik dat het een complex met studentenwoningen was en al vrij vlot kwam ik er achter dat de basis voor deze appartementen enorme zeecontainers waren die naast elkaar waren gezet en ook op elkaar stonden gestapeld. Het oogde eigenlijk best wel als volwaardige woonflats en slechts de zijmuren deden herinneren aan het feit dat het complex uit losse containers bestond, die oorspronkelijk bedoeld waren, om gevuld met goederen, een lange zeereis over de oceaan te maken. Wat onderzoek ter plekke, ondersteund met informatie die ik direct op mijn iPhone kon vinden, wees uit dat elke woonunit (dus de voormalige container) ongeveer 12 meter lang en bijna 3 meter breed. Dus elke student had een woonoppervlak van 36 m2, en dat is voor een jong iemand die in Amsterdam studeert niet onaardig. Terwijl ik nog een tijdje stond te kijken kwam er een studente naar buiten en ik vroeg spontaan hoe het was om daar te wonen. Zij reageerde direct heel enthousiast. Mijn volgende vraag was ‘Is het nu dan niet erg warm binnen?’. 


En daarop antwoordde ze dat de containers van binnen goed geïsoleerd waren tegen warmte en kou, maar dat ze tijdens deze extreem warme dagen gewoon de ramen tegen elkaar openzette.

Alle gebouwen die ik tijdens deze wandeling passeerde intrigeereden mij, maar de containers fascineerden mij toch wel het meest. Terwijl ik richting huis wandelde bleef ik denken aan dit woonconcept. Ik heb inmiddels gezien dat er in de Rotterdamse haven containerleveranciers zijn die binnen 24 uur containers kunnen leveren. Dat zou betekenen dat je dus in een hele korte tijd een (tijdelijk) woonhuis kunt realiseren. En als je bijvoorbeeld 2 containers met een open zijkant tegen elkaar aanschuift dan heb je al een huiskamer van 72 m2. Natuurlijk realiseer ik me dat er nog het een en ander bij komt kijken om er een volwaardig woonhuis van te maken, maar als basis is de container nog niet eens zo’n gek idee. Voor mij als liefhebber van de bouwkunst is dit een reden om hier binnenkort eens wat meer onderzoek naar te doen. Je begrijpt dat ik hier dus nog wel eens op terug kom.


Marcel Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.