Geometrische vormen die tot nadenken aanzetten

Van de week ben ik teruggekeerd uit het mooie Boedapest en ik heb dit keer zowaar voor mijzelf een souvenir meegnomen, iets dat typisch Hongaars blijkt te zijn. Nee, het is geen Palinka drankje of Hongaarse paprika, maar het is de zogenaamde ‘Rubiks Kubus’. Ernő Rubik is een Hongaarse wiskundige, architect en uitvinder en heeft dit intrigerende speeltje eind jaren zeventig bedacht. Bij de wereldwijde introductie begin jaren tachtig van deze kubus kwam ook Nederland in de ban hiervan en ook ik maakte er toen kennis mee. De bedoeling is dat je van de kubus, die trouwens goed in je hand past, allerlei rijen kleurtjes draait om al puzzelend zes gelijk gekleurde vlakken te krijgen. In eerste instantie lijkt dit makkelijk maar het is als je onervaren bent bijna onmogelijk om deze klus te klaren.

Ooit heb ik de ‘Rubiks Kubus’ in mijn tienerjaren zonder hulp kunnen oplossen, maar nu zit ik er al dagen over te peinzen hoe ik al draaiend alle kleurtjes op de juiste zijde krijg. 


Wel een raar gezicht trouwens als je mij in het Beatrixpark in Amsterdam-Zuid bij het speeltuintje, waar mijn dochters aan het spelen zijn, aan dit icoon uit de jaren ’80 ziet draaien terwijl alle moeders en vaders druk met hun mobiele telefoons in weer zijn. Alsof ik even door de tijd aan het reizen ben en weer 35 jaar jonger ben. Terwijl ik inmiddels het hele witte vlak compleet heb van mijn ‘Rubiks Kubus’, besluit ik een wandeling over de nabijgelegen Apollolaan te maken. Op deze bekende lommerrijke laan in Amsterdam is afgelopen vrijdag de tweejaarlijkse openluchttentoonstelling ‘ArtZuid’ van start gegaan.

Wat een genoegen om zo dicht bij huis in de buitenlucht een groot aantal sculpturen bij elkaar te zien! Het eerste beeld dat ik zie is….. jawel: een witte kubus! Dit kan bijna geen toeval zijn, terwijl ik in mijn hoofd nog zit te peinzen over mijn Hongaarse ‘Rubiks Kubus’ loop ik nu tegen een kunstwerk aan met dezelfde vorm. De tentoongestelde kubus is van de kunstenaar Ewerdt Hilgemann en is op een artistieke manier ‘opengewerkt’. 


Ik raak wederom in de geometrische mood hierdoor en terwijl ik mijn kunstzinnige wandeling voortzet passeer ik vervolgens nog meer beelden die opgebouwd zijn uit abstracte rechte vormen en gestileerde vlakken. Eenmaal aanbeland bij het informatiepaviljoen op de Minervalaan, ik ben dan inmiddels halverwege de expositie, lees ik in een folder dat het thema van ‘ArtZuid’ dit keer in het teken staat van De Stijl, de kunstbeweging die dit jaar precies 100 jaar geleden werd opgericht. De sculpturen op ‘ArtZuid 2017’ tonen de invloed van de De Stijl, , op de na-oorlogse beeldhouwkunst. Nu begrijp ik ook dat ze bij het genoemde informatiepaviljoen boekjes met afbeeldingen van Mondriaan verkopen terwijl van deze wereldberoemde kunstenaar op deze expositie niets te zien is.

Niemand minder dan de voormalige directeur van het Stedelijk Museum Rudi Fuchs is de conservator van Art Zuid en heeft zijn best gedaan om in het beschreven thema zoveel mogelijk abstract geometrische beelden door de wijk in Amsterdam-Zuid te plaatsen. 


Wat trouwens een extra bijkomstigheid is wat de beelden nog meer tot hun recht laat komen is dat ze geplaatst zijn in lanen die ooit ontworpen zijn door de architect Hendrik Petrus Berlage en de architectuur in dit deel van Amsterdam staat ook wel bekend als ‘Plan Zuid’. En laat nou de eerste schetsen van dit gerenommeerde ‘Plan Zuid’ ook uit 1917 te stammen dus hetzelfde jaar als de oprichting van De Stijlbeweging. Dit maakt dat de gehele omgeving met de beeldententoonstelling mee doet. Met plezier wandel ik verder richting het NS-station Zuid en terwijl ik daar aan kom zie ik in de verte het Beatrixpark weer.
Op de kop van dit park ontwaar ik het hoofdkantoor van Akzo Nobel en denk gelijk terug aan de recente bijeenkomst van afgelopen vrijdag van de Amici (vrienden) van KUNSTSTAD aan dit kantoorgebouw. Met veel plezier bezochten we met de vaste klanten van KUNSTSTAD de kunstcollectie van dit chemiebedrijf. Aan het einde van deze zogenaamde Matinée Exlusive dronken we een glaasje wijn in de voormalige Nicolaaskapel met onder meer uitzicht over de vijver van het Beatrixpark.


Kunst en cultuur kan dus ook heel dicht bij zijn!

 

Marcel Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.