Een onderonsje met de general manager

Het laatste anderhalf jaar spreek altijd even af met de directeur van het hotel waar ik me op dat moment bevind. Ik doe dit natuurlijk in eerste instantie om kennis te maken en onder meer te vertellen wat wij met KUNSTSTAD doen en natuurlijk om ook mee te delen dat we met een groep enthousiaste kunst- en reisliefhebbers in het hotel zullen logeren.

Meestal zijn de ontmoetingen allerhartelijkst en beginnen vaak met uitwisselen van wederzijdse complimentjes. De blijken van waardering aan de betreffende general-manager zijn van mijn kant altijd oprecht, anders zou ik het betreffende hotel niet voor onze deelnemers boeken, en mocht ik iets in het hotel niet goed vinden dan durf ik dat ook te zeggen. Over goede hoteldirecteuren heb ik al eerder iets geschreven (klik hier voor mijn verhaal hierover), echter ik vind het dit keer wel leuk om te vermelden dat het me opvalt dat het hoofdmanagement regelmatig aan vrouwen wordt gegeven. 


In de afgelopen weken verbleef ik in drie uitstekende kwaliteitshotels in Napels, Valencia en op dit moment in Boedapest en in alle genoemde hotels was de directeur een vrouw.
Zijn vrouwen gewoon goed, of zelfs beter, in het verlenen van gastvrijheid? Of kunnen ze uitstekend leiding geven als het gaat om teams in de hospitalitybranche? Hebben vrouwen per definitie meer interesse in het hotelvak? Het is in bepaalde hotels in ieder geval niet gewoon. Zo heeft het beroemde Amstel Hotel in Amsterdam sinds een aantal jaar voor het eerst in 150 jaar een vrouwelijke general manager.  
De directrice van mijn mooie hotel in Boedapest is van origine Brits en de taal was dan ook geen barrière om van de week met elkaar te communiceren. We spraken honderduit over allerlei zaken die speelden in het hotel. Ze vertelde onder andere dat het hotel, dat in prima staat verkeerd maar op sommige vlakken iets veroudert, aan het eind van het jaar onder handen zal worden genomen: de kamers zullen allemaal vernieuwd en gemoderniseerd worden. Het is altijd leuk om te horen dat een hotel zijn uiterste best doet om in een perfecte staat te blijven.

De directrice vertelde mij dat één van de hoofdredenen dat men het hotel op het hoogste luxueuze peil wil hebben onder meer het soort gasten is die wij mee naar het hotel nemen. Het blijkt dus dat het type deelnemer aan de reizen van KUNSTSTAD uitermate geliefd bij dit hotel is. Ze legde uit dat de mensen waar wij mee naar het hotel komen uitermate geschikt zijn; ze waarderen de luxe en comfort, ze maken niet alleen gebruik van de hotelkamer om te overnachten maar drinken ook wat in de bar, gebruiken soms in de middag een kleine lunch en dineren zelfs een keer in het hotel. Dat laatste organiseer ik trouwens altijd in het kader van de Dinnerclub van KUNSTSTAD omdat het wel zo handig is om op de eerste dag, na een intensieve (vlieg)reis, lekker in het hotel wat te eten.

Ze ging bijna als vanzelfsprekend verder met te vertellen dat ze op dit moment het grote hotel regelmatig bijna noodgedwongen moet vullen met grote groepen andersoortige gasten om het bezettingpeil in stand te houden. 


Het bleek dat er grote deals door het hoofdkantoor van de hotelketen was gesloten met riviercruise-maatschappijen die hun klanten, die met name uit Amerika, Canada, Australië en het Verre Oosten komen, tegen een afgedwongen dumpprijs in het hotel verzamelden om ze vervolgens een nachtje in hotel te laten verblijven en dan de volgende dag op een cruiseschip op de Donau te laten stappen.
Toen ik er na ons gesprek om ging letten viel me inderdaad op dat er ‘uitgeputte’ Amerikanen door het hotel struinden. Waarschijnlijk was hun vermoeidheid veroorzaakt door een jetlag en ze ploften in de chique lobby neer op de banken en sofa’s om daar bij te komen van hun lange vlucht. Ik begreep dat het hotel slechts een plek was waar ze ‘even’ kort een nachtje konden bijkomen, maar dat het doel het bootreisje over de Donau was.

Voor de rest had ik persoonlijk niet zo veel last van deze senioren uit de States, Australië of Canada, maar ik kon me goed voorstellen dat dit niet het type gast was waar dit kwaliteitshotel op zat te wachten. 


Na de renovatie van het hotel zullen de prijzen voor dit soort ‘doorgangers’ waarschijnlijk te hoog worden en kun je je als hotel weer richten op de gasten die gewoon heerlijk voor een vakantie of een aantal dagen voor zaken in Boedapest komen, die luxe en comfort buitengewoon waarderen. Ik ben blij dat men in de hotellerie groepen als de onze waardeert.

 

 Judith de Groot

info@hospitalityscanner.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.