Valentijn in Sevilla

Op dit moment kijk ik uit mijn raam vanuit mijn mooie hotel hier in Sevilla en heb ik een prachtig uitzicht over het historische centrum van de hoofdstad van de Zuid-Spaanse regio Andalusië. Wat mij direct opvalt is de hoge toren van de Kathedraal van Sevilla. Deze toren is tegenwoordig het markeringsteken van het Christelijk geloof in de stad, maar deze is ooit gebouwd als minaret en was een onderdeel van de grote moskee in de Moorse tijd. De islamitische Moren kwamen in het begin van de achtste eeuw vanuit het nabij gelegen Noord-Afrika als heersers in Sevilla, Córdoba en rest van het Iberische schiereiland terecht. Sevilla was toen de Moren het in namen al een hele welvarende stad geweest. Met name aan het begin van onze jaartelling was Sevilla, dat toen Itálica heette, een belangrijke economische factor binnen het Romeinse Rijk. De bekende Romeinse Keizer Trajanus (53 – 117 na Chr.) werd hier geboren en zijn opvolger en eveneens fameuze Keizer (76 – 138 na Chr.) zag in het Romeinse Sevilla het eerste levenslicht.


Terwijl ik nadenk over de Romeinse tijd in Sevilla wordt ik hier in de stad door allerlei reclameborden herinnerd aan een persoon die ook in de Romeinse tijd leefde namelijk sint Valentijn. De dag dat deze heilige geëerd wordt is 14 februari en dat was gisteren. Op deze zogenaamde Valentijnsdag geven mensen die elkaar lief vinden elkaar cadeautjes, bloemen of sturen elkaar kaarten. Soms doet men dat anoniem. Dat laatste heb ik persoonlijk nooit zo begrepen. Ik vraag me af of de liefde dan toch een raadspelletje is, maar dat even terzijde. Valentijnsdag komt eigenlijk overgewaaid uit Amerika (het zal weer eens niet) en pas in de laatste 20 jaar is het een enorm (commercieel) succes in Nederland en de rest van Europa, zo ook hier Spanje, geworden. 

Sint Valentinus leefde zogezegd in de Romeinse Oudheid, rond het jaar 270 na Christus. Hij is als christelijke martelaar gestorven en we weten eigenlijk voor de rest niet zo veel van hem. Misschien waren er zelfs wel twee heiligen met deze zelfde naam. De ene was priester in Rome en de andere was bisschop in de Umbrische stad Terni.


Volgens één van de heiligenverhalen kwam een jong stelletje naar Valentijn (één van de twee bovengenoemde personen) toe met het verzoek om hen te trouwen, echter de man was een heidense soldaat en de vrouw was christelijk. Valentijn trouwde het koppel want hij vond de liefde zwaarder wegen dan Romeinse wetten die dit huwelijk niet toestonden. Vanaf dat moment kwamen er meer paartjes met dit verzoek naar Valentijn en hij werd hiervoor gearresteerd. Valentijn werd voorgeleid voor Keizer Claudius II en hij probeerde zelfs de keizer te bekeren tot het Christendom. De Keizer voelde zich hierdoor zo beledigd dat hij Valentijn liet onthoofden op 14 februari (ergens rond het jaar 270 na Chr.). Voordat het vonnis werd uitgevoerd wist hij nog een briefje aan de dochter van de gevangenisbewaarder te geven waar op stond: ‘Van je Valentijn’.

De relieken van Sint Valentijn bevinden zich in de Sint Valentinusbasiliek van Terni. 


Valentijn blijkt tijdens zijn leven trouwens ook verschillende andere bijzondere handelingen te hebben verricht, waaronder de doop van de heilige Lucilla. De heilige Valentinus is schutspatroon voor de ‘zieken die soms vallen’ ofwel mensen met epilepsie. Om welke rede hij beschermheilige is voor mensen met de ‘vallende ziekte’ is mij nog onduidelijk, ergens las ik dat het was omdat mensen in zijn naam het woordje ‘vallen’ terug hoorde komen, maar dat lijkt mij wel erg gemakkelijk.

We moeten de Valentijn van vandaag overigens niet verwarren met één van de gelijknamige hoofdpersonen uit het blijspel ‘Two Gentlemen of Verona’ van William Shakespeare. Van dit toneelstuk uit de 16de eeuw heeft overigens de preraphaelitische 19de eeuwse schilder William Holman Hunt een prachtig schilderij gemaakt.


De Heilige Valentijn is in 1969 van de Rooms Katholieken Heiligenkalender verdwenen, dus Valentijnsdag is geen christelijk feest meer, maar staat daarentegen tegenwoordig in de top tien van commerciële successen, ook hier in Sevilla als ik zo om mij heen kijk.

 

Marcel  Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.