In de voetsporen van Rembrandt

Er zijn vele kunstenaars waar ik een groot fan van ben en het zal je dan ook niet verwonderen dat één van hen Rembrandt van Rijn is. Al vanaf mijn prille jeugd ben ik een bewonderaar van de werken van onze grote zeventiende eeuwse meester. Als kind stond ik vol belangstelling te turen naar De Nachtwacht; ik kon van dit enorme schilderij en ook van zijn andere kunstwerken geen genoeg krijgen. Hetzelfde gevoel lijk ik nu al weer te bespeuren bij mijn twee jonge dochters Chloé en Alizia. Ook zij herkennen al veel schilderijen van Rembrandt als we in allerlei Europese musea zijn. En als we zoals nu een korte periode weer even in Amsterdam zijn dan ‘moet’ ik van mijn meiden met hen naar het Rijksmuseum om daar onder meer de ‘oude’ en ‘jonge’ Rembrandt te gaan bekijken. Je begrijpt dat ze dan het eerste zelfportret van Rembrandt bedoelen en ook één van de laatste die hij van zichzelf geschilderd heeft.

Daarnaast wandelen we regelmatig samen door het centrum van onze hoofdstad en worden we op allerlei plekken herinnerd aan de bekende schilder uit de Gouden Eeuw. 


Een paar maanden geleden stonden we bij het graf van Saskia in de Oude Kerk en vertelde ik aan mijn dochters dat zij de eerste vrouw van Rembrandt was en dat hij haar verschillende keren had geportretteerd. Toen we laatst langs de Westerkerk kwamen deed het mij dan ook genoegen dat dit beroemde Amsterdamse monument geopend was voor publiek. Ik vertelde namelijk aan mijn kinderen dat in de nabijheid van deze kerk Rembrandt begraven was, maar dat de plek van zijn graf niet meer bekend is omdat er geen geld was voor een duur graf in de kerk. Gisteren besloten we om met z’n drietjes in het kader van onze oneindige Rembrandt-tour naar het Rembrandthuis te gaan. In zijn voormalige woonhuis aan de Jodenbreestraat, niet ver van het Waterlooplein, kun je een goed beeld krijgen van hoe hij leefde en werkte. In het naast gelegen pand, dat een onderdeel is van het Rembrandthuis, worden tijdelijke exposities gehouden en momenteel is daar een tentoonstelling van Glenn Brown. De hedendaagse kunstenaar laat zich inspireren door oude meesters zoals Rembrandt, dus vandaar dat hij hier een tentoonstelling heeft gekregen. Brown schildert ogenschijnlijk een bekend werk van Rembrandt na en geeft er zijn persoonlijke artistieke ‘twist’ aan; Brown’s werk heeft heel veel weg van onze grote meester maar door de brute verfstreken die Brown gebruikt heeft is het ook weer totaal anders. 


De Britse kunstenaar Glenn Brown is met zijn typerende manier van schilderen al behoorlijk bekend geworden en in allerlei grote musea wereldwijd hangen werken van hem. In het Centre Pompidou in Málaga hangt Brown’s versie van Rembrandt’s Flora, waar nog duidelijk Saskia van Uilenburgh in is te herkennen. Het is in Málaga één van mijn favoriete schilderijen. Ook was ik aangenaam verrast toen ik dit najaar in het Van Goghcentrum in Arles bij een speciale Glenn Browntentoonstelling aldaar zag dat hij ook werken had gemaakt geïnspireerd op schilderijen van Van Gogh.

Onze onuitputtelijke Rembrandtocht is gelukkig nog lang niet ten einde, want zo ga ik dit voorjaar naar de Duitse stad Kassel en zal ik wederom (ik ben er al verscheidene malen geweest) naar de Gemäldegalerie  in het Schloss Wilhelmhöhe gaan. In dit belangrijke museum hangt de op één na grootste collectie schilderijen van Rembrandt in Duitsland. 


Dit is trouwens één van de redenen om naar Kassel af te reizen, het andere motief om dit te doen is om van de zomer in Kassel De Documenta te bezoeken. Dit is de toonaangevende vijfjaarlijkse kunstmanifestatie waarbij op allerlei locaties de stand van de hedendaagse kunst wordt getoond. Ben benieuwd of er weer een ‘nieuwe’ Rembrandt tussen zit.

 

Marcel  Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

 

NB. Wil je trouwens met me mee naar Kassel & De Documenta meld je dan hier aan of kijk hier voor meer informatie.

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.