Waar is het Gele Huis?

Jaarlijks kom ik zeer geregeld in het mooie Stedelijk Museum in Amsterdam, want telkens als ik weer in Amsterdam ben loop ik hier samen met mijn dochters wel even naar binnen. Dit heeft er trouwens voor gezorgd dat we daar al een bekende verschijning zijn geworden en dat we zelfs in hun jaaroverzicht van 2016 staan (klik hier). Alizia kent menig schilderij in het Stedelijk al en ik ben ook erg trots als ze volmondig roept ‘Kijk Mondriaan!’ of ‘Dat zijn de Vragende Kinderen van Karel Appel’.
Ik merk dat door onze bezoeken aan allerlei musea, op vele plekken in Europa, Alizia, en inmiddels ook haar jongere zusje Chloé, veel kunstwerken herkennen, zoals de schilderijen van Marc Chagall, die ze onder andere afgelopen tijd zagen in Málaga, Nice en natuurlijk in Amsterdam. Ook de werken van Picasso, meubels van Rietveld, de expressieve doeken van Willem de Kooning en nog veel meer kunst roept herkenning op.


Ze vinden het lopen door alle museumvertrekken erg vermakelijk want het is voor hen een soort ontdekkingstocht waarbij ze steeds zaken zien die ze herkennen, echter er is toch ook telkens weer iets nieuws te bespeuren. Geregeld gaan ze samen voor een schilderij zitten en dan ‘moet’ ik wat vertellen. Naast de ‘kunsthistorische waarheid’ verzin ik vaak een spannend verhaal erom heen en dat maakt het museumbezoek voor de meiden een nog groter avontuur.
Zondag was ik met Alizia even alleen op pad en zij mocht kiezen waar we naar toe gingen. Zij koos er wederom voor om naar het Stedelijk Museum te gaan en hier gaf zij aan mij een rondleiding. Altijd leuk voor een vader om door je dochter van drieënhalf te worden rondgeleid. Vervolgens wilde ze naar het kinderatelier, waar zij met bewegende ‘machines’ van de kunstenaar Jean Tingeley tekeningen kon maken.  
De middag was nog niet om en daarom wilde zij na ons bezoek aan het Stedelijk naar het naastgelegen Van Goghmuseum. Hier heeft ze altijd een aantal persoonlijke hoogtepunten die zij wil bekijken zoals onder meer het beroemde ‘Bruggetje van Van Gogh’


De reden hiervoor is dat we van de zomer bij de ophaalbrug in de buurt van Arles, dat model hiervoor stond, zijn geweest. Tijdens dit bezoek aan het Van Goghmuseum leek het mij leuk om eerst naar de museumwinkel te gaan en haar een ansichtkaart te laten uitkiezen van een werk van Van Gogh en om die dan vervolgens te gaan zoeken in het museum. Het was op deze manier een erg leuke tocht. Op de kaart die zij koos stond trouwens het schilderij van ‘Het Gele Huis’, de plek waar Van Gogh woonde in Arles. In dit beroemde huis schilderde hij onder andere de beroemde Zonnebloemen en ontving hij ook zijn collega Paul Gauguin. Alizia dacht dat ze dit gele huis een tijdje geleden in Arles gezien had en daarom had ze de kaart ook gekocht. Maar er blijken meer geel geschilderde huizen in Arles te zijn en het woonhuis van Van Gogh is helaas na de Tweede Wereldoorlog afgebroken omdat het zwaar beschadigd was.


Uiteindelijk vonden we het originele schilderij in het museum. Alizia en ik moesten wel moeite doen om het te kunnen bewonderen want een grote groep bezoekers stond ervoor, het is namelijk één van de hoogtepunten van de collectie. Naast het kunstwerk kon je ook nog een fragment zien én zelfs horen van de brief die Vincent aan zijn broer Theo over dit schilderij stuurde. Alizia moest natuurlijk ook dit gesproken citaat met behulp van de hoofdtelefoon beluisteren terwijl ze tegelijkertijd haar ansichtkaart met ‘Het Gele Huis’ zat te bestuderen. Voor mij als vader is dit een bijzonder schouwspel om een meisje dat nog geen vier is zo te zien.

Toen we uiteindelijk thuis kwamen moest haar zus Chloé horen wat ze allemaal gemist had en ze kreeg natuurlijk ook aan de hand van de prentbriefkaart een heel verslag over de zoektocht naar het schilderij van ‘Het Gele Huis’. Ze hadden het er vervolgens al weer over wat voor museum ze deze week samen (met papa) zouden gaan bezoeken. En ik verheug me er al weer op om dit met ze te gaan doen.


 

Marcel  Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.