Porto, misschien onbekend maar zeker niet onbemind!

Geheel volgens onze eindejaarsplanning vertrokken we de ochtend voor kerst vanuit Málaga, in het zonnige zuiden van Spanje, richting Porto. We konden vanuit daar geen rechtstreekse vlucht boeken naar de tweede stad van Portugal en dat betekende dat we via Lissabon moesten vliegen. Hierdoor waren we verplicht om in de Portugese hoofdstad te overnachten wat we absoluut niet vervelend vonden. Als bijkomend voordeel konden we zowaar een hele middag en avond in Lissabon vertoeven. Aangezien we de stad redelijk goed kennen was het voor ons een feest der herkenning en weer heerlijk om hier eens even te zijn. Ook in Portugal was het op de vooravond van kerst schitterend weer en de zon scheen volop. Na een aangename stadswandeling door Lissabon genoten we op een terrasje aan de rivier De Taag van de ondergaande zon en verheugden wij ons alvast op onze vervolgreis naar Porto die wij zogezegd de volgende dag zouden gaan voortzetten.


Op eerste kerstdag vlogen we in nog geen vijftig minuten vanuit Lissabon naar Porto en zagen we tijdens de wolkenloze vlucht het prachtige Portugese landschap onder ons voorbijtrekken. Nog sneller dan verwacht konden we vanuit onze aanvliegroute in de verte boven de Atlantische Oceaan de bebouwing van Porto op de heuvelachtige kust bewonderen. Ook de rivier De Douro, waar Porto aan is gelegen, viel direct op en we stonden letterlijk te popelen om de stad te gaan ontdekken.
Porto is één van de steden in Europa die bij vele Nederlanders nog onbekend is en daardoor op hun verlanglijstje staat om eens te gaan bezoeken. Dat is dan ook één van de redenen dat wij hier zijn, we bereiden namelijk de reis voor die wij, mede op verzoek van onze reiscommissie, in september 2017 met KUNSTSTAD hier naar toe gaan maken.


Ik wandelde na aankomst de eerste middag gelijk door het oudste gedeelte van de stad, dat bekend is onder de naam Ribeira, dat in het Portugees rivieroever betekent. Dit is misschien wel het populairste deel van Porto en ik merkte dat het gelijknamige plein Praça da Ribeira de plek is waar de meeste bezoekers naar toe komen. En dat is ook niet verwonderlijk want vanuit de nabij gelegen rivierkades nabij dit genoemde plein had ik, terwijl de zon langzaam onderging, een prachtig uitzicht op één van de opvallendste bezienswaardigheden van Porto namelijk de historische brug Ponte Luís I.

Koning Lodewijk de Eerste van Portugal opende in 1886 deze ijzeren boogbrug, die ontworpen is door de compagnon van Gustav Eifel, de Belg Théophile Seyrig. Alleen al voor deze opvallende brug, die Porto met het tegenoverliggende stadje Gaia verbindt zou je een keer naar Porto moeten komen. De brug bestaat uit twee verdiepingen, waarvan de bovenste maar liefst 45 meter hoger ligt dan de onderste. 


De bovenste laag begint in de hoger gelegen bovenstad en is bedoeld voor voetgangers en de tram. De onderste laag begint onderaan de kade en is geschikt voor auto’s, maar ook vanaf dat niveau kunt je naar de overkant lopen. Natuurlijk ben ik ook al een stuk de brug overgelopen via het hoogste niveau en alleen al het uitzicht over de stad en de rivier is vanaf daar spectaculair. Zoiets had ik nog nooit bij een andere Europese stad meegemaakt en het maakte direct dan ook een enorme indruk op me. Dit alles maakt deze 19de eeuwe stalenbrug trouwens heel opvallend en uniek.

Terwijl ik aan de kade in het oudste deel van Porto bij deze opmerkelijke boogbrug stond te kijken zag ik aan de overkant van de rivier De Douro in enorme letters de beroemde merknamen van de portwijnen staan, waar Porto zo bekend om is. De naam Kopke kwam mij meteen bekend voor, maar wellicht nog bekender was de portwijn met de naam Sandeman, waarbij het beeldmerk van het zwarte mannenfiguur met cape en hoed bij mij nog meer herkenning op riep. Ik nam mij voor om de aankomende dagen de rivier daadwerkelijk helemaal over te steken en aan de ‘bron’ een glaasje port bij één of meer bodega’s aldaar te gaan drinken. De meeste porthuizen liggen trouwens in Vila Nova de Gaia, zoals de stad aan de overzijde van de rivier ook wel genoemd wordt en dus niet in de stad Porto zelf, zoals je eigenlijk zou verwachten.


Inmiddels was het gaan schemeren en overal was alles gezellig verlicht door de kerstverlichting en klonk er typische Portugese muziek uit allerlei wijnbarretjes. Terwijl ik rond keek zag ik dat ik deze aankomende dagen nog genoeg kon gaan bekijken. Hoog bovenaan de rotsoever zag ik de kathedraal van Porto liggen met het naastgelegen bisschoppelijk paleis. Op de plattegrond zag ik dat in die buurt nog veel meer interessante gebouwen te aanschouwen zijn maar die bewaar ik graag voor later deze week. Nu was ik heerlijk aan het genieten van de eerste indrukken van de buitengewoon interessante stad die voor mij nu al meer dan de moeite waard is!

 

Marcel  Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

 

PS. Mocht je meer willen weten over Porto kom dan naar mijn presentatie op 11 maart of ga in september met mij mee op reis naar deze bijzondere stad.

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.