Een ei hoort er bij!

Toen ik vanochtend in mijn hotel aan de ontbijttafel zat bestelde ik voor mezelf weer eens een heerlijk omeletje. Ik hou er wel van om ’s morgens, naast wat verse knapperige broodjes, iets warms te eten en dan is een eiergerecht een goede keuze. Meestal bestel ik dan een omelet.

Het is een vorm van entertainment als in de ontbijtruimte naast het buffet een kok live eieren staat te bakken. Dit kom ik regelmatig in Europese kwaliteitshotels tegen en deze service geeft een professionele en sfeerverhogende uitstraling. Je kunt bij de genoemde kok trouwens al je wensen omtrent het bakken van je ei kenbaar maken en meestal kun je dan ook heel veel verschillende ingrediënten laten toevoegen, zoals ham, maar ook kaas, champignons prei, paprika, Spaanse pepertjes en nog veel meer. Ik heb weleens een echt goedgevulde maaltijdomelet voor mezelf laten maken waardoor ik tot laat op de dag geen behoefte aan ander eten meer had. Dit fenomeen van ‘Live and Cooking’ vind ik echt een goede aanvulling, met name voor vijfsterrenhotels, en verhoogt zogezegd het gevoel van comfort en luxe.


Wat ik trouwens echt not done vind in dit kader is als bij het ontbijtbuffet de eiergerechten niet inclusief bij de ontbijtprijs zijn. Ik bedoel dan dat er een apart menukaartje op de ontbijttafel staat waarbij je voor een omelet of spiegelei moet bijbetalen. Dit vind ik voor een hotel op niveau niet passend en zelfs een beetje armoedig. Helaas kom je dit nog wel eens tegen in Italië en meestal zeg ik er wat van bij het management. Mijn opmerkingen hieromtrent zullen waarschijnlijk weinig uithalen maar ik wil gewoon graag mijn ongenoegen hierover laten blijken en kenbaar maken dat dit niet van deze tijd is.

Wat ik met betrekking tot eiergerechten ook niet vind kunnen is dat als er roerei op het buffet klaar staat in grote warmhoudbakken, wat in bijna alle hotels het geval is. Dit roerei is geen vers ei, want door wat onderzoek ben ik er achter gekomen dat deze scrambled eggs gemaakt zijn van een soort kant-en-klaar poeder uit een pak, dat aangelengd wordt met water. Dit gaat mij persoonlijk wat ver en daarbij vind ik de structuur en de smaak van dit mengsel niet prettig.


Dan blijft nog het gewone gekookte eitje over bij het ontbijt, waar ik ook wel eens voor kies. Heerlijk is het om een warm eitje uit een mandje te halen, vooral in Duitsland kiest men er dan vaak ervoor om deze in een rieten mandje in de vorm van een kippetje te doen, bedekt met een linnen ‘dekbedje’ om ze op temperatuur te houden. Uit den boze zijn voor mij gekookte eieren die, soms al gepeld, in de koeling liggen. Ieks, dat smaakt toch niet!

Heel af en toe dan mag je eieren zelf koken in een hotel. Dan liggen er rauwe, nog ongekookte eieren klaar bij het buffet en die moet je zelf in een pan met kokend water ‘hangen’. Je moet dan ook zelf de tijd in de gaten houden om te weten of je uiteindelijk een hard of zachtgekookt ei krijgt. In eerste instantie vond ik dit procédé wel wat hebben totdat ik meemaakte dat andere hotelgasten, waarschijnlijk per ongeluk, ‘mijn’ eitje meepikten en ik na verloop van tijd een leeg netje in het kokende water aantrof.  Of wat me ook bij deze methode wel eens is overkomen, was dat ik dacht na zeven minuten lekker mijn hardgekookte eitje te kunnen gaan verorberen, echter tijdens het pellen bleek dat ik zelf het verkeerde exemplaar had gepakt, dat er nog maar net anderhalve minuut in hing, met alle gevolgen van dien. Tijdens het pellen had ik dus mijn handen vol met gele, zachte eismurrie. Na dit voorval blijf ik voortaan nauwlettend mijn eitje in de gaten houden.


Een ander groot nadeel aan deze zelfbedieningsmethode vind ik dat wanneer je je gekookte eitje uit het gloeiend hete water haalt je het vervolgens de eerste vijftien minuten niet kunt pellen aangezien je dan je handen zou verbranden. Wat ik dus altijd doe is dan aan het bediend personeel vragen of ze mijn ei onder de koude kraan wilde laten ‘schrikken’.

Er kan dus best wel veel mis gaan als je zelf bij het hotelbuffet eieren moet gaan staan koken. Het wordt helemaal hilarisch als de hotelgast niet weet dat je de eieren nog moet preparen c.q. koken en dat hij denkt dat er gewoon een bakje met hardgekookte eieren klaar staat. Laatst merkte ik dat één van mijn gasten van een KUNSTSTAD-reis niets vermoedend een rauw ei naar haar ontbijttafel meenam. Ik hoorde haar tegen haar echtgenoot zeggen dat het ei wel wat koud aanvoelde, ik sprong op en ik kon haar nog net behoeden voor een ontzettende smeerboel op haar bord, waarvoor ze me dan ook dankbaar was. Ze besloot vervolgens maar om gewoon een boterham met kaas te nemen.
Dit eierverhaal sluit ik af met allerbeste wensen voor kerst vanuit een zonovergoten Málaga!

 

Judith de Groot

info@hospitalityscanner.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.