Reizen tot kunst verheffen

Zoals de meeste lezers van mijn wekelijks Travel Tales weten heb ik verschillende passies waarvan kunst en reizen de belangrijkste zijn. Regelmatig schrijf ik over de prachtige musea die ik in Europese steden bezoek en daarnaast ben ik verzot op wandelingen langs prachtige bouwkunst die ons werelddeel rijk is. Ik werd dit weekend dan ook weer op mijn wenken bediend toen er in het Centre Pompidou in Málaga een nieuwe tentoonstelling werd geopend met als thema ‘Moderne Architectuur in Parijs’. Aan de hand van foto’s, video’s en originele maquettes werd een beeld gegeven van de belangrijkste architectuurprojecten in Parijs van de laatste dertig jaar. Voor mij was dit een feest van herkenning want ik heb onder de vlag van KUNSTSTAD in het verleden verschillende reizen naar de Franse hoofdstad georganiseerd, waarbij veel gebouwen die op deze expositie te zien zijn tijdens mijn trip aan bod kwamen. Zo stond er een maquette van het Parc de la Villette, een bijzonder park in het centrum van Parijs. 


De Zwitserse architect Bernard Tschumi heeft daar iets ongewoons gecreëerd waarbij met name de talrijke rode paviljoens, ook wel Folies genoemd, in het park echt een opvallende bezienswaardigheid zijn. Aan de kop van dit bijzondere park ligt de Cité de la Musique van architect Christian de Portzamparc, waarvan ook een kleine remake in het Centre Pompidou Málaga te zien is.

Uiteraard zijn hier in Málaga foto’s en films en ook een miniversie van het oorspronkelijke Centre Pompidou in Parijs te bewonderen. De architecten Richard Rogers en Renzo Piano hebben ooit met dit gebouw een enorme publiekstrekker gerealiseerd en zij kregen direct naam en faam hiermee. Wie kent het Centre Pompidou in Parijs nou niet? En jaarlijks komen miljoenen mensen naar dit opzienbarende Parijse gebouw toe en niet zozeer om het moderne kunstmuseum dat hierin is gevestigd te bezichtigen, want het is slechts een klein deel van de bezoekers die dat doet, maar de meeste mensen komen eigenlijk alleen om met de roltrappen naar de bovenste verdieping van het futuristische gebouw te gaan en daar van het uitzicht over de Lichtstad te genieten. 


Die roltrappen zijn trouwens door Renzo en Rogers in een soort glazen ‘buis’ aan de zijkant van het gebouw bevestigd dus de tocht met de roltrap naar boven is een echte belevenis en dat moet je een keer hebben meegemaakt.

Al wandelend over de expositie van de dependance van Centre Pompidou hier in de Zuid-Spaanse stad werden mijn gedachten naar Parijs getrokken en begon mijn ‘reishart’ weer sneller te kloppen. Werd het niet weer eens tijd om naar de Franse hoofdstad te gaan? En moet ik daar niet weer eens een KUNSTSTAD-reis naar toe organiseren?

Terwijl ik dit schrijf, het is geen grap, vlieg ik over Parijs heen want ik ben inmiddels vanuit Málaga op weg naar Amsterdam. Het is avond maar ik kan de uitgestrektheid van deze wereldstad vanuit de lucht zien door de oneindige stadsverlichting. De bijnaam Lichtstad is nu gezien vanaf grote hoogte zeer toepasselijk. Een paar gebouwen kun je vanaf zo’n afstand ontwaren, zo zie ik onder andere de Grande Arche. Dit opvallende immense gebouw in de vorm van een triomfboog staat in de kantorenwijk La Défense en vormt een deel van de zicht-as dwars door Parijs die in de Tuilerieën bij het Louvre begint en verder loopt over de beroemde Champs-Élysées


Bijna vanzelfsprekend stond er ook een maquette van deze Grande Arche op de reeds genoemde expositie in Málaga. Dit project hoorde trouwens ooit tot de zogenaamde Grande Travaux ofwel ‘Grote Werken’ van president Mitterand. Hij gaf opdracht tot talloze bouwprojecten waaronder een nieuw operagebouw op Place de la Bastille en ook de piramide als entreepartij bij het gerenoveerde Louvre is dankzij François Mitterand tot stand gekomen. Mitterand wilde waarschijnlijk zijn beroemde voorganger President George Pompidou overtreffen, wiens naam onlosmakelijk verbonden is met een beroemd museumgebouw waar ik het in mijn verhaal dit keer al meerdere keren over had.

Helaas kun je van de huidige Franse president Hollande niet echt zeggen dat hij op kunstzinnig gebied iets bijzonders voor Parijs of Frankrijk heeft gedaan. Ik las van de week in de krant dat Hollande zo impopulair is dat hij zich bij voorbaat niet eens meer verkiesbaar stelt voor de volgende presidentsverkiezingen, maar nu dwaal ik een beetje af.    


Ik ga trouwens naar Amsterdam omdat ik daar met veel plezier aanstaande dinsdag 6 december een speciale Sinterklaaswandeling door de binnenstad van onze hoofdstad langs de drie Sint Nicolaaskerken maak. Ik verheug me er trouwens toch ook wel op om in mijn geliefde Amsterdam te zijn, maar terwijl ik daar op weg naar toe ben, zit ik al weer na te denken welke andere bestemmingen ik aankomend jaar allemaal zal aandoen. 

Maar daar kom ik binnenkort wel weer eens op terug.

 

Marcel  Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.