Denkend aan Marseille in Amsterdam

Afgelopen zondag liep ik, tijdens een prachtige zonnige herfstwandeling die ik maakte te genieten van alles wat onze hoofdstad te bieden heeft. Ik kan me best wel voorstellen dat vele toeristen besluiten om naar Amsterdam te komen om al dit moois te aanschouwen. Niet alleen onze schitterende musea zijn de moeite waard, maar ook alle buitengewone bouwkunst is zeer bijzonder. Zo wandelde ik tijdens mijn genoemde wandeltocht over de Keizersgracht en passeerde op een gegeven moment een grachtenpand met de klinkende titel ‘Huis Marseille’. Dit grachtenhuis werd in 1665 gebouwd in opdracht van de Franse koopman Isaac Focquier en herbergt sinds 1999 een fotografie museum. Toen Focquier het huis in de zeventiende eeuw liet bouwen bracht hij een gevelsteen aan waar je in reliëf het oude Marseille kunt zien. Vol bewondering stond ik naar het kunstwerk te kijken en ik herkende de oude haven van de Zuid-Franse stad erin. 


Mocht je niet direct het zeventiende eeuwse Marseille er in herkennen dan staat het er ook nog eens in grote vergulde uitgehouwen letters onder geschreven.

Bijna vanzelfsprekend dacht ik op dat moment terug aan mijn bezoek van enige weken geleden aan Marseille waar ik al eerder wat over geschreven heb (klik hier). De Franse stad maakte behoorlijk veel indruk op me, net als Amsterdam heeft Marseille ook interessante musea en is daarbij ook nog eens fantastisch gelegen. De uitlopers van de Alpen zorgen voor een prachtige aanblik vanuit de stad en als je de andere kant opkijkt zie je de wonderschone azuurblauwe Middellandse zee.
Wat moet Isaac Focquier in ons koude kikkerlandje soms met weemoed teruggedacht hebben aan zijn geboortestad. Foquier, die een gevluchte hugenoot was en die in Amsterdam zijn toevlucht had gevonden, liet waarschijnlijk daarom uit sentimentele overwegingen een gevelsteen met een plattegrond in vogelvlucht van Marseille boven zijn voordeur van zijn statige grachtenhuis metselen.


Ik vraag me af of de Amsterdammers in die tijd de stad Marseille kenden. En op onder andere de website van het huidige fotomuseum ‘Huis Marseille’ lees ik onder meer dat men de Franse stad in de zeventiende eeuw wel kende en dat men het beeld moet hebben gehad dat het een behoorlijk exotisch plek moest zijn. De beroemde Nederlandse dichter Pieter Cornelis Hooft blijkt er zelfs eind zestiende eeuw te zijn geweest. Hooft was, als zoon van een Amsterdamse burgemeester, niet onbemiddeld en op 18 jarige leeftijd besloot hij om een reis naar Italië te maken. Hij reisde via La Rochelle, Parijs en Marseille naar Genua. Hij hield van deze trip een reisdagboek bij genaamd ‘Reis-Heuchenis’ (1599) en hierin staan ook zijn indrukken van Marseille beschreven. Zo heeft hij het ook over de heuvels rond Marseille waar de druivenranken groeien en waar men wijn van maakt. Ook heeft Hooft het over “Orangiers, cintroniers, granades, olijven en vijgen. ’t Lant abundeert in schone vruchten”.  


De haven van Marseille maakte ook indruk op Hooft want hij roemde hem als volgt “is gelegen aan de Middelantsche see, die in de stadt compte ende maeckt den schoonsten haven die ’t mogelijck is te sien”.
Eeuwen later ben ik als Amsterdammer net zo enthousiast als P.C. Hooft over Marseille en denk dat deze plaats, die trouwens de tweede stad van Frankrijk is, een onontdekte parel van dit land is. Ik zou eigenlijk willen zeggen, kom over anderhalve week naar mijn uitgebreide presentatie over Marseille (klik hier), waarbij ik het trouwens ook over twee nabijgelegen plaatsen, namelijk Arles en Aix-en-Provence, zal hebben.
En mocht je dan net zo enthousiast over deze plek zijn als ik dan laat je je wellicht wel verleiden er een keer heen te gaan.

 

Marcel  Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.