Soms jeuken mijn handen

Vaak weten wij al lang van te voren, soms wel bijna een jaar eerder, in welk hotel we op een bepaald moment zullen vertoeven, zo ook deze week. Deze zekerheid van zo’n hotelverblijf heeft alles te maken met de reizen die we met onze reisorganisatie KUNSTSTAD gepland hebben staan. Zo’n hotel hebben we zogezegd meestal al meer dan tien maanden (of langer) voorafgaande aan zo’n reis getest en goedgekeurd waarbij, zoals de trouwe lezers weten, wij altijd strenge eisen hanteren.

Met genoegen keek ik dan ook uit naar de aankomst in ons hotel in Bologna waar ik aankomende week de deelnemers van de KUNSTSTAD-reis zal gaan begroeten. Dit hotel ligt midden in het centrum van de beroemde historische universiteitstad en voldoet op talloze punten aan mijn (kritische) eisenlijst. Ik zou echter de hospitalityScanner niet zijn als ik, ware ik de manager van dit mooie hotel, toch een aantal kleine dingen anders gedaan hebben, echter het blijft desondanks een uitstekend kwaliteitshotel. Ik verbaas me zelfs over het feit dat zij zich geen vijfsterrenhotel noemen, want zij hebben alles in huis om aan deze hoogste hotelkwalificatie te voldoen.


Twee weken geleden schreef ik al in mijn Travel Tales tijdens mijn verblijf in Zuid-Frankrijk over de wisselende ervaringen die ik daar had in de verschillende vijfsterrenhotels en ook twee dagen voorafgaand aan mijn verblijf hier in Bologna, maakte ik weer een bijzonder staaltje mee van misinterpretatie door een hotelmanagement van het sterrenfenomeen.

Ter voorbereiding van onze genoemde aankomende KUNSTSTAD-reis wilden we eerst naar Padua. Bij nader onderzoek bleek dat Padua geen luchthaven heeft en dat er dan verschillende alternatieve plekken zijn waar je op kunt vliegen zoals de luchthavens van Venetië, Verona of Milaan. We kozen voor de laatste omdat die de meeste aanvliegmogelijkheden bood en omdat voor ons één vlucht hier naar toe een zeer gunstigste vliegtijd had. Zoals we inmiddels gewend zijn regelen we dan in Nederland al via internet een taxi-service. 


Echter de taxirit naar Padua zou bijna tweeënhalf uur in het drukke Italiaanse verkeer in beslag nemen en na een vliegreis leek het ons daarom wel een aardig idee om een kort bezoek, inclusief een overnachting, halverwege deze route te maken in het Italiaanse plaatsje Brescia.

Brescia lag precies op de helft van de luchthaven Milaan Malpensa naar Padua, dus in nog geen vijf kwartier stonden we voor ons ‘vijfsterrenhotel’ aldaar. We waren door de foto’s op de website en ook door de prijssetting al lichtelijk voorbereid op wat dit zogenaamde vijfsterrenhotel te bieden zou hebben, maar toch waren we er verbaasd over hoe men dit armetierige en zwaar verouderde hotel zomaar vijfsterren durfde te geven. Ik ben van mening dat je je in zo’n situatie niet over alles dat op zo’n moment niet in orde is moet gaan ergeren, maar dat je er juist om moet verbazen en verwonderen. Hoe kan men zo met zo’n interessant product als een hotel omgaan en het zo verwaarlozen?


Eén ding wat ik als ervaren HospitalityScanner in zo’n geval kan zeggen is dat als iets niet in orde is je er van uit kunt gaan dat dan veel meer niet deugt en ook over dat fenomeen heb ik al eens eerder geschreven (klik hier). Dat was helaas ook dit keer het geval. Het onderhoud was namelijk dramatisch slecht. Verschillende lampen in onze twee kamers waren kapot en diende vervangen te worden, bedspijlen die verdwenen waren (gelukkig hingen de schroeven er nog wel los aan), parketdelen op de vloer waren weg, gordijnen die er los bij hingen, douchebakken en bidet waren vies en functioneerden niet naar behoren (douchbak was zelfs verstopt en stroomde na vijf minuten over), enzovoort, enzovoort.

Ook bij de receptie was het een janboel; allereerst leek het qua stijl maar ook qua onderhoud alsof de tijd zestig jaar had stilgestaan en dan bedoel ik eigenlijk dat het een oude afgetrapte troep was. De heer bij de receptie had er niet veel zin in, hij zag eruit alsof hij net een avondje had doorgezakt en zijn overhemd hing ook nog eens slordig uit zijn broek. 


"Het onderhoud in dit hotel was dramatisch slecht"



Toen wij vroegen of we even een drankje konden drinken, waar we wel behoefte aan hadden na een intensieve vliegreis en een lange taxirit, werden we in eerste instantie afgebekt met de zin dat de bar pas over anderhalf uur openging. Nogmaals, we ergerde ons niet en bleven inwendig lachen. Vrij vlot liepen we de general-manager tegen het lijf en die deed me heel veel denken aan de directeur van Fawlty Towers, de comedy over het verlepte Engelse hotel waar alles altijd in de soep liep. Zonder dat we iets zeiden begon deze oude Italiaan zich direct te verontschuldigen over allerlei zaken in zijn  ‘vijfsterrenhotel’ maar hij verschool zich achter het feit dat ‘men’ zijn hotel op de Unesco-lijst wilde gaan zetten en hij daarom niets meer kon verbouwen. Ik zei maar niet tegen hem dat een kapotte lamp en dergelijke niet binnen die regels valt. 


Ik stapte vervolgens het krakkemikkige liftje in dat pas na minutenlang wachten aankwam piepen. Voor het eerst in ons leven pasten we niet met het hele gezin erin en ik lachte terwijl ik met mijn dochters omhoog ging en Marcel met één koffer de trap op moest. 

Toen ik ’s avonds in mijn krakende ‘vijfsterren’ bedje lag dacht ik na over hoe dit anders zou kunnen. Mijn handen begonnen letterlijk en figuurlijk te jeuken. Dit hotel in Brescia zou toch met een goede inzet, daarbij de juiste mensen en natuurlijk een goede financiële injectie een fantastisch vijfsterrenhotel kunnen worden. Het hotel had in mijn ogen namelijk een aantal kansen en mogelijkheden om een echt succes te worden: het staat namelijk op een prima locatie, midden in het historische centrum van Brescia. Daarnaast is het historische gebouw an sich schitterend met ontzettend veel potentie om een echte hotspot te zijn, mits natuurlijk een groot aantal zaken op de schop wordt genomen.

Wie weet word ik als HospitalityScanner nog eens door de eigenaar van dit hotel gevraagd om hem tips en adviezen te geven over het verbeteren van zijn dienst. Ik ben er klaar voor.

 

Judith de Groot

degroot@hospitalityscanner.nl

 

Het onderstaande filmpje hebben we verleden jaar opgenomen in het 'iPorticihotel' in Bologna. Alle kamers van dit hotel zijn uitstekend, maar de kamer waar we die keer in verbleven was wel heel bijzonder.

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.


Commentaar schrijven

Commentaren: 0