Het Mysterie van Julius Ceasar

Op 13 juli in het jaar 100 voor Chrisus, vandaag dus 2116 jaar geleden, werd de beroemde Romeinse staatsman Julius Caesar geboren. Eigenlijk behoeft deze beroemde historische persoon weinig introductie. Caesar werd geboren in één van de drukst bevolkte wijken van het Oude Rome en hij blijkt in zijn jeugd al allerlei bijzondere vaardigheden te hebben gehad. De jonge Caesar had aanleg voor de redenaarskunst wat hem later van pas zou komen. Ook schreef de jeugdige Caesar tragedies en gedichten. Julius Caesar zou beroemd worden om zijn politieke en militaire carrière.

Caesar is misschien wel het bekendste door allerlei uitspraken zoals: ‘Veni vidi vici’ (ik kwam, ik zag en ik overwon). Deze tekst zond Caesar naar de senaat toen hij 47 voor Christus tijdens de slag van Zela een zeer snelle overwinning had behaald. Daarnaast sprak Caesar de beroemde woorden ‘De teerling is geworpen’ en deze uitspraak deed hij toen hij de overwinnende oversteek over de rivier de Rubicon maakte.


2044 jaar geleden tijdens een vergadering van de senaat in Rome werd Caesar aangevallen door een aantal samenzweerders. Toen hij onder zijn aanvallers het gezicht van Brutus zag, de persoon die hij altijd door en door had vertrouwd, riep hij de beroemde woorden  ‘Et tu Brute, tu quoque fili mi?’ Oftewel ‘Ook gij, Brutus, mijn zoon?‘.

Na zijn overlijden bleek er in Rome een grote adoratie voor Julius Caesar onder het volk te ontstaan. Hij kreeg zo’n bijzondere status dat die vergelijkbaar is met de verering van een bekend religieus figuur. Deze grote aanbidding van Julius Caesar in het Romeinse Rijk heeft in de afgelopen vijftien jaar verschillende mensen geïnspireerd om hier onderzoek naar te doen. Waarom ging het Romeinse volk hem zo verafgoden? En hoe vereerde men hem? Er zijn talloze mysterievragen over de dode Julius Caesar die je tot denken aanzetten.


Enige tijd geleden is een onderzoeker, genaamd Francesco Carotta, met betrekking tot dit Caesarmysterie met een opzienbarende theorie gekomen. Carotta beweert, heel gewaagd, dat wellicht Julius Caesar dezelfde persoon is als Jezus van Nazareth. Hij schreef in zijn boek, in het Nederlands getiteld ‘Was Jezus Caesar’, dat één oorspronkelijk verhaal nu gesplitst is in twee verhalen, maar dat het ooit om één en dezelfde persoon ging.
Carotta ziet namelijk sterke overeenkomst tussen de bronnen die het leven van Julius Caesar beschrijven en het evangelieboek van Marcus uit de Bijbel. Carotta zegt dat het verhaal van Jezus Christus zoals dat in het Marcusevangelie (en ook in andere Bijbelboeken) is gevat, is gebaseerd op het leven van Caesar, die na zijn dood op dezelfde manier door het volk vergoddelijkt werd.

Carotta ziet ook ontzettend veel linguïstische parallellen tussen Julius Caesar en Jezus Christus. Ze hebben inderdaad dezelfde initialen; J.C. (tja, maar dat hebben Johan Cruyff en oud-burgemeester Job Cohen ook, maar dat even terzijde). Daarnaast leefden Caesar en Jezus ongeveer in dezelfde tijd, maar wel speelde alles zich in een ander gebied af.

Ik bezocht enige jaren geleden een filmpresentatie over dit mysterie van Caesar en Jezus. Carotta kwam in de film met nog veel meer bewijzen voor de stelling dat Caesar en Jezus één en dezelfde persoon waren. Deze film werd geproduceerd door de regisseur Jan van Friesland en met hem heb ik verschillende keren gesproken over de interessante gedachtes van Carotta. Zoals je misschien weet ben ik altijd erg geïnteresseerd in nieuwe mysteries, echter ik benader dit soort onderwerpen wel altijd kritisch.

Carotta vertelt in zijn boek en ook in de film over de vele overeenkomsten tussen het leven van Jezus en Caesar. 


Hij constateert onder andere dat ze allebei een rivier overstaken (de één de rivier de Rubicon en de ander de Jordaan) en dat ze allebei iets belangrijks hadden meegemaakt in een streek met bijna gelijkluidende namen: Galië en Galilei. Jezus en Caesar worden allebei door vertrouwde personen verraden; de één door Brutus en de ander door Judas. Carotta komt met nog heel veel discutabele voorbeelden om zijn theorie kracht bij te zetten en het is zeer de moeite waard om zijn boek hierover eens te lezen.
Het is trouwens niet verwonderlijk dat op Carotta’s ideeën vanuit verschillende hoeken, met name vanuit de christelijk religieuze zijde, kritiek en commentaar komt. Echter ik ben van mening, hoewel ik soms ook bij sommige hypotheses mijn twijfels heb over Carotta’s ideeën, dat het een hele interessante manier is om over mysteries in de geschiedenis na te denken. Ik wil op dit bijzondere mysterie zeker nog eens terug komen.

 

Marcel Verhoeven, Mysteriekenner           

verhoeven@mysteriekenner.nl

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.