'Slippery when wet'

Het is bij elke bestemming die wij bezoeken telkens weer afwachten, of we in ons vier- of vijfsterren hotel waar we verblijven een bad of een douche in de sanitaire ruimte hebben. Of is er zelfs naast een ligbad ook nog een aparte doucheruimte aanwezig? Dit laatste is altijd heel prettig want dan kun je een keuze maken waar je gebruik van wilt maken.

Het is als kwaliteitshotel natuurlijk lastig om elke gast honderd procent tevreden te stellen, ook als het gaat om de lichamelijke verzorging. De ene gast heeft meer behoefte aan een snelle douchebeurt en de ander neemt het er lekker van tijdens een vakantie en gaat uitgebreid in de wastobbe liggen.

Ik zelf gebruik vrijwel nooit het bad want ik word altijd een beetje ongeduldig als ik ‘zomaar’ in het warme water lig, maar voor de kinderen is een bad wel weer ideaal. Een separate douche en bad is dus de beste optie voor ons gezin, maar ik kan me eigenlijk in allerlei varianten wel aardig vinden.


Wat ik echter het belangrijkste vind is de veiligheid in de badkamer en dan heb ik het met name over het voorkomen van valpartijen doordat het door nattigheid nog al eens glibberig kan zijn. Er zijn verschillende eenvoudige manieren om de veiligheid te vergroten, het beste voorbeeld vind ik het plaatsen van handels aan de muur bij de badkuip zodat je je kunt vasthouden. Het bad ingaan hoeft meestal geen probleem te zijn, maar de badkuip uitkomen kan nog wel eens onaangename taferelen opleveren. Je hebt het vast zelf ook wel eens meegemaakt dat je nat gedoucht uit het bad wilde stappen en al glibberend en glijdend toch uitglijdt. In mijn geval kon ik me nog net vastpakken aan de wastafel, maar ik verrekte hierdoor toch nog net de spier in mijn lies wat vrij pijnlijk was. Als je jong bent dan kun je zo’n glijpartij meestal nog wel goed opvangen, maar ik kan me voorstellen dat je als je wat ouder bent een flinke val in de badkamer kunt maken, met alle gevolgen van dien.


Het is dus naar mijn mening minimaal een vereiste dat je als kwaliteitshotel zogezegd handvatten bevestigt in de badkamer waar de gast zich aan kan vasthouden.

Daarnaast kun je ook andere maatregelen treffen om de veiligheid te verhogen. Een eenvoudige manier is het, eventueel op aanvraag bij de hotelreceptie, leveren van een badmatje. Je kent het wel, zo’n plastic matje met zuignapjes die je onderin het bad legt waardoor je meer grip met je voeten hebt en je minder snel uit kunt glijden. 

Wat ik daarnaast zelf vaak lastig vind is als de badkamervloer overmatig nat wordt na een douchebeurt of na het badderen. Je kunt dan misschien nog wel veilig uit bad komen dankzij de genoemde beugels en/of het rubberen badmatje, maar daarna is het alsnog oppassen geblazen in de rest van de natte ruimte. Een paar handdoeken opofferen en op de grond gooien is dan van belang om niet alsnog te vallen, maar die moeten dan wel voor handen zijn.


Soms kunnen badkamervloeren in hotels, door het ontbreken van onder meer douchegordijnen, kleddernat worden en dan helpen zelfs handdoeken niet meer.

Het beste zou dan in zo’n geval zijn dat, naast de  douche en/of badafvoer er nog een extra afwateringsputje op de badkamervloer is geïnstalleerd, waardoor het overtollige geknoeide water weg kan stromen. Want er ontstaat door het gespetter en gespatter soms een heus pierenbadje op de vloer met alle gevaren van dien.

Zo’n extra putje in de badkamer is in eerste instantie eigenlijk helemaal niet nodig als er genoeg spatbescherming door middel van een douchegordijn of glazen wand bij de douche en/of badkuip is.


"Het water verspreidde zich via het tapijt razendsnel en binnen korte tijd was de helft van onze hotelkamer veranderd in een waterparadijs."



Maar als men voor het laatst genoemde geen zorg draagt en men zelfs amper een waterkering op de grond heeft gemaakt dan kan het wel eens mis gaan en tot ernstige wateroverlast leiden. Zo sliep ik laatst in een spiksplinter nieuw hotel, dat net twee weken geopend was en kwam ik in zo’n onaangename situatie terecht. Toen ik de eerste ochtend van de douche gebruik had gemaakt, kwam Marcel geschrokken, met natte sokken, de badkamer binnenlopen. 

Tijdens de korte douchebeurt was namelijk het water over de zeer lage rand van het douchegedeelte gelopen. Daarbuiten was dit keer helaas geen extra afvoer gemaakt en daarom kon de grote hoeveelheid water vervolgens nog maar één kant op en dat was onder de badkamerdeur door de hotelkamer in. Het water verspreidde zich via het tapijt razendsnel en binnen korte tijd was de helft van de kamer veranderd in een waterparadijs. Het tapijt was doorweekt tot onder het bed en er was sprake van een kleine watersnoodramp!

We hebben alle handdoeken gebruikt om de schade een beetje in te dammen en alhoewel de wateroverlast eigenlijk buiten onze schuld was probeerden we toch zoveel mogelijk water op te ruimen. Zo stonden we met z’n tweeën handdoeken uit te wringen boven de wasbak zodat minimaal de plassen water op het tapijt weg waren. 


Het tapijt moest vervolgens natuurlijk minimaal vierentwintig uur (of langer) drogen en daarom moesten we noodgedwongen van kamer veranderen.

Wij informeerden bij de receptie of men in de korte tijd dat ze geopende waren dit probleem al eerder hadden ervaren en het antwoord was bevestigend. Volgens mij ligt er dus nog een belangrijke taak voor de aannemer van het hotel klaar; er moeten dus in elke kamer minimaal hoge drempels bij de douches gemaakt worden en douchewanden of douchegordijnen zijn ook strikt noodzakelijk om toekomstige waterschade te voorkomen.

Ik ben toch benieuwd of de genoemde zaken gedaan zijn als ik over een tijdje weer eens in dit hotel kom.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner
info@HospitalityScanner.com

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.