De Lift, the only way is up

Zoals de meeste van de vaste lezers van mijn wekelijkse blogs weten ben ik behoorlijk kritisch als het gaat om allerlei zaken rond vier- en vijfsterrenhotels. Er zijn ontzettend veel punten in een kwaliteitshotel die ik belangrijk vind, niet alleen voor mijn eigen verblijf maar ook als accommodatie voor de trouwe deelnemers van onze KUNSTSTAD-reizen.  aarschijnlijk beschrijf ik regelmatig dingen die je in eerste instantie helemaal niet opvallen als je zelfs (privé en zelfstandig) een hotel bezoekt. Het is zogezegd inmiddels een soort beroepsdeformatie van mij geworden om gelijk met allerlei ogenschijnlijk kleine dingen bezig te zijn die een hotel meteen bijzonder maken of juist niet.

Iets waar je vaak direct mee kennis maakt na het inchecken zijn de liften die je naar de verdiepingen waar de kamers gelegen zijn brengen. Ik heb het bewust over liften in meervoud, aangezien ik het bijna als 


vanzelfsprekend als belangrijk beschouw dat er meerdere liften in het hotel aanwezig zijn. Ik vind als het namelijk best irritant wanneer je lang moet wachten op een lift als je naar je kamer wilt en dat kan het geval zijn als er slechts twee liften in een groot hotel zijn. Mijn ontstemdheid bij een lift die maar niet wil komen kan bijvoorbeeld optreden als ik na een lange reis gewoon vlot naar mijn kamer wil. Ook vind ik het vervelend als ik ’s ochtends meerdere volle liften aan me voorbij moet laten gaan als ik naar het ontbijtrestaurant wil.

In de ochtenduren kan het vaak spitsuur zijn, want veel hotelgasten zijn dan of op weg naar het ontbijt of nemen hun koffers mee naar beneden om uit te checken. Andere gasten hebben het ontbijt net achter de kiezen en nemen de lift al weer terug naar boven. Als er een beperkt aantal liften is dan kunnen die op dit soort momenten propvol zijn.
De oplossing hiervoor zou in mijn ogen eenvoudig weg kunnen zijn dat er ruim voldoende liften in het hotelgebouw aanwezig zijn, zodat de drukte gespreid wordt en je geen liften aan je neus voorbij hoeft te laten gaan.

Tijdens de reizen van KUNSTSTAD haal ik deelnemers altijd vanzelfsprekend van de plaatselijke luchthaven op en gaan we gezamenlijk naar ons hotel. Vaak al tijdens de transfer deel ik de kamersleutels uit en heb ik eerder die dag alle formaliteiten die behoren bij het inchecken al voor mijn gasten gedaan. We hoeven dus ook niet meer langs de receptie en de mensen kunnen gelijk door naar hun kamers om zich even op te frissen.
Tot zover is er dus geen sprake van enig oponthoud, echter dan moet er wel de mogelijkheid zijn om met 15 à 20 mensen met koffers liefst tegelijkertijd of minimaal in korte tijd naar de boven gelegen verdieping te gaan.

Je begrijpt dat op mijn checklist van een goed en geschikt hotel dus ook de hoeveelheid liften in een hotel staat. Nu moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat in de grotere vier- en vijfsterren hotels dit eigenlijk altijd wel het geval is, sommige uitzonderingen daargelaten.


In het modern hotel in Sevilla waar ik van de week verbleef viel mij iets op. Dit hotel had vier verdieping en telde vier liften. In eerste instantie had ik het niet zo door, maar na twee dagen besefte ik me dat telkens als ik aan kwam lopen, of het nu op de begane grond was of op de etage van de kamer, de lift klaar stond. Bij navraag bleek dat de liftengroep zo was geprogrammeerd dat er bijna altijd op elke verdieping één lift met geopende deuren stil stond. Dat was nog eens comfortabel!

Bijna vanzelfsprekend vind ik dat de liften natuurlijk wel alle verdiepingen moeten bereiken en in het genoemde hotel bevond zich een dakterras dat op de vijfde verdieping was gelegen, maar zover kwam de lift helaas niet. Ik kon daar dus niet met de kinderwagen komen en moest met de kinderen op de arm deze laatste verdieping met de trap afleggen.

Als laatste wil ik nog het fenomeen van de te langzame liften noemen. Je kent ze wel, van die liften die tergend traag naar boven glijden. Je kijkt na een tijdje vertwijfeld naar het schermpje dat aangeeft op welke etage je je bevindt, om te zien of er überhaupt wel beweging in zit. Dit blijkt wel het geval te zijn, alleen omdat de lift zo vooruit kruipt voel je de beweging niet. Dan geeft de lift de etage aan waar je moet zijn en maakt dan nog net even een extra vertraging, waarna hij toch met een schok tot stilstand komt. Het is je gelukt, bestemming bereikt. 


De volgende keer kun je echter beter de trap nemen. Of is het ook eigenlijk de bedoeling om gasten te stimuleren de trap te gebruiken?

Het kan echter ook anders. Er bestaan liften die supersnel zijn. Zo kan ik me nog herinneren dat ik eens één van de beroemde WTC torens op de kop van Manhattan in New York op ging. Deze telde maar liefst 101 verdiepingen en ik was op weg naar het fameuze restaurant ‘Windows on the World’ helemaal bovenin één van de Twin Towers. Je zou denken dat je enige minuten nodig zou hebben om deze enorm hoogte per lift te bereiken. Echter de ‘rit’ omhoog duurde nog geen 20 seconden en toen konden we genieten van een waanzinnig uitzicht over Manhattan.
De laatst genoemde liften bestaan helaas niet meer, maar er zijn nog talrijke (hotel)liften waar ik over zou kunnen schrijven en daar kom ik dan ook nog eens graag op terug.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner
info@HospitalityScanner.com