Ik krijg het er warm van

Verleden week schreef ik al dat ik een behoorlijke koukleum ben en ik het graag lekker warm stook, zowel thuis als in een hotelkamer. Alhoewel het ook wel erg prettig is al de kamer over een airconditioning beschikt en je de kamer kunt verkoelen, of zelfs het raam kunt openen voor wat frisse lucht (klik hier voor mijn verhaal van verleden week hiervoor).

Nu reis ik vaak naar warme plekken in Zuid-Europa, waar airco’s veelvuldig standaard in een hotel zijn ingebouwd. Dit is dan geen overbodige luxe, want de temperaturen zowel buiten als in de kamer stijgen daar vaak enorm. Helaas kan het in de winter echter ook in Spanje en Zuid-Italië wel eens gebeuren dat het kwik ’s avonds beneden de 10 graden daalt. Als je dan na een dag op ontdekkingstocht door de stad een beetje verkleumd terug komt in het hotel is het heerlijk om een warm bad te nemen en de stand van de kachel een tandje hoger te draaien.


Nu wil het feit dat een verwarming in een hotel in dit soort Mediterrane landen wel eens geheel ontbreekt. Toen ik verleden jaar winter een tijdje in Wenen verbleef rekende ik echter wel op een paar goed werkende radiators. We hadden echt een fantastische kamer, daar lag het absoluut niet aan, maar toen we in de avond onze kamer binnen stapten en ik de verwarming aandraaide leek het erop dat er vervolgens niets gebeurde en de radiateurs bleven gewoon ijselijk koud. Ik probeerde van alles, zowel op het paneel van de airconditioning als bij de knoppen van de verwarmingselementen zelf, er stroomde nergens wat warmte mijn hotelkamer binnen en het bleef dus onaangenaam koud.

Vervolgens informeerde ik bij de hotelmedewerkers van de receptie en er kwam een vriendelijke jongeman bij ons op de kamer kijken. Ook hij draaide wat aan alle verwarmingsknoppen en hij meldde dat ik de radiator in de badkamer aan moest draaien, wat er voor zou zorgen dat alle verwarmingselementen in de gehele kamer aan zouden gaan. We moesten nu nog even geduld hebben. Na een tijdje wachten in de kou bleken zijn acties geen enkel resultaat te hebben en weer belde ik naar de receptie. Ik wilde namelijk dat het toch echt warmer werd dan de 15 graden die het slechts was, alvorens ik mijn twee dochters in bad zou doen en ze naar bed zou brengen. 

De uiteindelijke oplossing was dat we een straalkacheltje op de kamer geplaatst kregen, als een soort noodoplossing. Voor een luxe viersterren-superior hotel vond ik dat toch wel erg knullig en absoluut niet passend. Bij verdere navraag begreep ik wat het uiteindelijke probleem was. De verwarming van alle hotelkamers werd namelijk centraal geregeld wat op zich logisch is maar hierdoor bleek ook dat je als hotelgast niet zelfstandig kon beslissen of je de kachel wel of niet aan wilde hebben. Met verbazing nam ik kennis van het feit dat men de centrale stookketel in februari uit had gezet en dan kun je aan zo veel knopjes draaien als je wilt, warmer wordt het dan niet.

Helaas kom je vrij geregeld in hotels tegen dat de verwarmingsmogelijkheden heel beperkt zijn. Zo logeerde ik eens in een heel mooi Berlijns viersterrenhotel, waar grote radiatoren in de kamers hingen.


Als ik ze voluit op stand vijf zette, werden ze slechts een klein beetje lauwwarm, maar niet totaal heet en daardoor werd mijn hotelkamer ook niet lekker warm. Het bleek dat de centrale stookketel van de verwarming wel aan stond, maar slechts op een lage stand zodat alle individuele radiators in het hotel slechts een beperkte warmte konden bereiken.  

In veel luxe hotels kom ik naast verwarming in de kamer vaak een grote radiator tegen aan de wand van de badkamer, die niet alleen bedoeld is om de ruimte te verwarmen, maar waar je tevens de handdoeken op kunt drogen. Na een verfrissende douchebeurt in de middag is het dan fijn om je handdoek op uit te kunnen hangen zodat hij door warme radiotorbuizen lekker opdroogt en in de loop van de avond weer bruikbaar is. Echter, je voelt hem al aankomen, ik heb bijna nog nooit meegemaakt dat zo’n badcelradiator met handoekdroogrek functioneerde. Jammer van het installeren van dit verwarmingselement.

Soms tref je geen radiotor in de badkamer aan en dan heeft men gekozen voor een ‘rode’ warmtelamp in het plafond van het sanitair. Met een draaiknop zet je de lamp aan en binnen no time is het behaaglijk in de kleine badkamerruimte. Het systeem lijkt op een soort ouderwetse eierwekker, want de draaiknop om de


warmtelamp aan te zetten tikt er op los en na circa een kwartier gaat de lamp vanzelf weer uit. De lamp geeft net lang genoeg warmte om te douchen en aan te kleden. Op zich vind ik dit een prima oplossing waarbij ik zelf kan beslissen om hem aan en uit te zetten.

Kortom; het blijkt dus nog niet zo vanzelfsprekend om als gast in een kwaliteitshotel de temperatuur naar je eigen wensen te regelen en dien je soms in overleg met het hotelpersoneel zoeken naar een soort noodoplossing om kou tegen te gaan.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner
info@HospitalityScanner.com

Klik op de afbeeldingen in het verhaal om ze te vergroten.