Smart Design in Córdoba

De kamers van dit vijfsterrenhotel kijken uit op een roestige design gevelconstructie.
De kamers van dit vijfsterrenhotel kijken uit op een roestige design gevelconstructie.

Van de week boekte ik vanuit Málaga een kamer in een hotel in het Spaanse Córdoba. Het hotel lag dicht bij de gootste bezienswaardigheid van de stad, namelijk nabij de Mesquita Kathedraal (de beroemde moskee kathedraal). Het hotel zag er op internet zeer netjes en modern uit en het werd zelfs aangekondigd als een vijfsterrenhotel. Ze gaven een interessante aanbieding om bij hen te overnachten en daarom leek me dit hotel dus zeer geschikt als mijn verblijfplaats om Córdoba te gaan ontdekken.

Na een korte wandeling vanaf het treinstation van Córdoba kon ik het hotel al zien liggen. Zoals vooraf al vermeld op de website betrof het een modern design hotel van zeven verdiepingen hoog. Het meest opvallend was de facadebekleding aan de buitenkant van het gebouw. Het bouwwerk was namelijk bijna over het gehele gevelopppervlakte bekleed met geperforeerde stalen platen. De in het oog springende constructie werd nog fascinerender toen ik dichter in de buurt van hotel kwam, want toen zag ik pas dat het staal totaal verroest was, wat waarschijnlijk ook de bedoeling was en gaf het een bruinige uitstraling.

Aangekomen bij de receptie deelde de receptioniste mee dat we een zeer mooie kamer zouden krijgen en vanzelfsprekend waren mijn verwachtingen voor dit vijfsterrenhotel toen ik in de lift stapte op weg naar de zedse verdieping hoog gespannen. Deze laatst genoemde instelling kan ook wel eens tot teleurstelling leiden, wat dit keer helaas ook het geval was. Nu ben ik als HospitalityScanner natuurlijk altijd behoorlijk kritisch, dus begin ik allereerst met positieve woorden over dit hotel, namelijk dat ik bij binnenkomst in de kamer een fenominabel uitzicht over de historische stad Córdoba kreeg. Zo zag ik vanuit mijn enorme hotelkamerraam een brede verkeersweg met een grote rotonde waarop een prachtige fontijn stond te spuiten. De weg gaf een prachtige zichtas richting de achterliggende bergen, de stad uit. Als ik wat meer naar links het venster uit keek dan werd ik getrakteerd op een panaroma over de beroemde kathedraal en de omliggende moskeegebouwen, bekroond met de indrukwekkende minarettoren. Wat waar is is waar, dit uitzicht was zeer de moeite waard.
Echter, het viel me al snel op dat er bruine vlekken op het raam zaten en op sommige delen een beige waas ‘hing’. Bij nadere bestudering zag ik dat het roestplekken waren, waarschijnlijk ontstaand doordat roest van de hoger gelegen gevelbekleding tijdens regenbuien naar beneden was gestroomd. Ik vermoed dat het er moeilijk af te krijgen is en dat de ontwerper zich van deze vervelende bijkomstigheid nooit bewust is geweest. Het raam van onze kamer was altijd nog beter dan alle andere kamers, die bijna zonder uitzondering allemaal tegen de kooiachtige roestige gevelbekleding uitkeken. Toen ik uit het zijraam keek zag ik tevens dat die geroeste stalenconstructie wel een soort steiger leek. Het moest op de tekentafel zo mooi zijn, maar helaas in de praktijk vind ik het geen smart design.

Het grappige is dat mijn ervaring leert, zoals ik dat wel eens eerder heb geschreven, dat als het hotel zo’n gigantische steek laat vallen er veel meer dingen zijn waar niet goed over nagedacht is. Eigenlijk zou ik nu een tweede verhaal kunnen aanvangen over alle zaken die me hier in het hotel zijn opgevallen, maar ik zal me echter inhouden en slechts als afsluiting enkele voorbeelden willen noemen.

Zo ging bij het betreden van de kamer, bij de entrée en bij de toilet- en doucheruimte, het licht automatisch aan. Je zou denken, lekker handig. Maar niet toen ik ‘s nachts zo stil mogelijk naar het toilet wilde gaan en niemand wakker wilde maken. Door het licht dat aansprong wekte ik zowel mijn partner als twee kinderen toch. Ook hier geldt, in theorie lijkt het mooi, maar in de praktijk is zoiets behoorlijk onhandig.

Ook had men tenslotte bedacht om de doucheruimte geheel open te maken, dus één met de slaapkamer, en om de transpirantie te verhogen het geheel uit te voeren in glas. Toen mijn twee dochters al in bed lagen was het dus niet meer mogelijk om in bad te gaan zonder ze te storen en zelf mijn toiletbezoek werd, doordat deze een onderdeel van de open badruimte was, opgemerkt. Daarnaast heb je natuurlijk totaal geen privacy met zo’n glazen badkamer. Tja, dan doet het er eigenlijk niet meer toe dat het ligbad tevens een jacuzzi is en dat er je keuze hebt uit vier douchekoppen en meerdere douchekranen. Ik heb het wel vaker gezegd, je kunt als hotel beter investeren in degelijk design, dat goed functioneert, dan veel ‘moderne’ snufjes die eerder onhandig zijn dan een toegevoegde waarde hebben.

 

Judith de Groot, HospitalityScanner
info@HospitalityScanner.com