Bloeiende bloesem in Málaga

Sinds afgelopen maandag ben ik weer in mijn geliefde Málaga en het was voor mij een genoeglijk weerzien met deze stad in Andalusië. Alhoewel ik geen kwaad woord over Nederland wil zeggen is het toch wel een verademing om vanuit een grijs en zwaar bewolkt Amsterdam, met temperaturen van rond de vijf graden, nu lekker in de volle zon met 23 graden in Zuid-Spanje rond te lopen. En dat is wat ik deze dagen dan ook doe, terwijl ik het reisprogramma aan het voorbereiden ben voor de KUNSTSTAD-groep die volgende week hier aankomt, wandel ik veel en geniet daarbij vooral van het heerlijke weer. Prachtig zijn de bomen en planten in de tropische stadstuin die bijna allemaal gewoon (nog) groen zijn, althans zij verliezen in de herfst hun bladeren niet en dat geeft aan de stad ook een hele aangename zomerse atmosfeer.

De palmen aan het strand maken het tropisch gevoel hier in Zuid-Europa helemaal compleet en roepen bij mij zelfs een beetje een paradijselijk gevoel op. Tijdens mijn wandeling van deze ochtend besloot ik om even onder deze reusachtige groene bomen aan het strand te gaan zitten en te genieten van het uitzicht over de zee. Ik kan me echt voorstellen dat er Nederlanders zijn die hier in de omgeving in Málaga gaan wonen en de hectiek en kou van Holland achter zich laten.
Terwijl ik verder flaneerde, passeerde ik de Engelse begraafplaats of Cementario Inglés van Málaga en werd ik direct gegrepen door de prachtige rood-paarse bloesem van een hele rij bomen die tegen de muur van het oude kerkhof staan. Een schitterend gezicht deze uitbundige bloemenpracht en dat lokte mij eigenlijk meteen uit om het terrein te betreden. Via een lange smalle omhooglopende weg kwam ik bij de graven uit waar met name
protestante of andere niet-katholieke buitenlanders liggen, die in de afgelopen tweehonderd jaar in Málaga en het omliggende gebied woonden en tevens hier overleden zijn. Veel Engelstalige namen zag ik op de zerken staan, maar ook zag ik af en toe een grafsteen met een Nederlandse namen erop zoals een man die Arie Diepraam heette en die geboren was in 1890 in Rotterdam en in 1947 in Málaga was overleden. Zo’n graf roept bij mij verschillende vragen op, waaronder wat deze Nederlander in die tijd in deze Spaanse stad deed en hoe Málaga was in die dagen toen hij hier leefde. 

Bij de entree van de Anglicaanse begraafplaats kan men een plattegrond krijgen waar een aantal ‘bekende’ mensen op genoemd staan maar die bij mij geen herkenning opriepen en waarop de Nederlandse Arie niet genoemd wordt. Wel viel me in de informatiefolder de naam van een zekere Gerard van Dulken op, die ooit de honorair consul van Nederland in Málaga geweest blijkt te zijn en hier zijn eeuwige onderkomen heeft gekregen.

Het trof me ook dat er zo veel graven van kleine kinderen zijn, waarbij het grafje met de naam Violette, die in 1959 overleed, wel heel aandoenlijk is. Er is ook een hele reeks met graven die geen natuurstenen deksteen hebben, maar bedekt zijn met talloze schelpen. Een hele creatieve oplossing en een bijzondere verwijzing naar de nabij gelegen zee die je vanaf de begraafplaats zo mooi ziet liggen.

Dat de begraafplaats niet alleen voor Engelsen is blijkt wel uit het feit dat de 42-koppige bemanning van het Duitse marineschip ‘Gneisenau’, dat in het jaar 1900 net buiten de haven van Málaga is gezonken, ook hier zijn laatste rustplaats heeft.

Terwijl ik verder wandelde over de verschillende niveaus van het bergachtige terrein viel me op dat menig graf aan onderhoud toe is. Ik las later bij de entree dat men de begraafplaats moet onderhouden met beperkte giften van particulieren en dat zorgt ervoor dat langzaam steeds meer verval optreedt. Vreemd genoeg vind ik dit ook wel weer wat hebben want de versleten paadjes en kapotte verzakte grafzerken versterken het gevoel van vergankelijkheid en dat geeft de Engelse begraafplaats hier in Málaga ook wel weer een beetje zijn charme.
Toen ik weer naar buiten wandelde besloot ik met mijn wandeling voort te zetten richting het eeuwenouden kasteel Gibralfraro. Het pad naar boven bevindt zich naast de Engelse begraafplaats en hierover kom ik graag een volgende keer in mijn Travel Tales terug.

De vraag blijft trouwens wel wat de naam is van de boom met de prachtige bloesem die nu eind februari hier in Málaga zo weelderig bloeit. Mocht je het weten stuur me dan even een e-mail met het antwoord.

 

Marcel Verhoeven, Europakenner

verhoeven@kunststad.nl