Een tevreden roker is geen onrustoker

Al eerder heb ik het over het fenomeen van roken en hospitality gehad. Toen schreef ik onder meer over rokende hotelgasten en medewerkers van hotels, die vlak voor de deur van het hotel staan te roken. Het is namelijk opvallend dat de sigarettenrook via de voordeur, die regelmatig open en dicht gaat, toch alsnog de hotellobby naar binnen komt met alle nadelige (stank)gevolgen van dien.
Misschien komt het door het feit dat ik zelf nog nooit gerookt heb dat ik me stoor aan de rook van sigaretten en sigaren. 
Door Europese regelgeving is het eigenlijk tegenwoordig overal in Europa zo dat in alle horecagelegenheden zoals bars, restaurants en hotels het rookverbod van kracht. Echter het valt me toch nog regelmatig op dat er nog altijd verstokte rokers zijn die een peuk opsteken op plekken waar dat niet is toegestaan.

Het gebeurt echter toch wel eens dat je bemerkt dat iemand op een plek waar het niet mag zijn saffie heeft zitten paffen. Meestal is dat bij de algemene toiletten op de begane grond bij de hotelbar of het restaurant van het hotel. Walgelijk om een wc-ruimte in te stappen waar net daarvoor iemand heimelijk heeft zitten roken.
Ook valt het me wel eens op dat er ruimtes in een hotel bestaan, die alleen toegankelijk zijn voor personeel, maar die wel naast de bar, lobby of andere algemene publieke plek zijn gelegen en waar rokende hotelmedewerkers ‘stiekem’ hun sigaretje opsteken. Daarbij komt de sigarettenrook toch door de kieren en/of openslaande deuren in de publieke ruimte terecht. Dit laatste vind ik een slechte zaak en ik heb menigmaal op het punt gestaan om het hotelmanagement hierop aan te spreken.

Het vervelendste blijft eigenlijk het nicotineluchtprobleem, wanneer een gast die voorafgaand in jouw kamer heeft gezeten daar ook uitbundig, ondanks het rookverbod, heeft zitten roken. Ik hoef nog maar de deur van mijn hotelkamer te openen of ik ruik het eigenlijk al direct. Het eerste wat ik dan doe is terug naar de receptie en onmiddellijk om een andere kamer vragen. Gelukkig wordt dat eigenlijk altijd gehonoreerd.

Het is helaas ook wel eens gebeurd dat wij een hele mooie grote kamer toebedeeld kregen waar er slechts één in hotel van was en jawel daar was toch ook in gerookt. In vertwijfeling liepen we met het gezin in de prachtige ruimte die uit twee vertrekken bestond en accepteerden de rooklucht dan maar met tegenzin.
We zijn natuurlijk in zo’n geval niet voor één gat te vangen. Wij wilden zogezegd vanwege het feit dat de suite zo schitterend was graag op deze plek blijven, maar we wilden wel van de rooklucht af en het kwam dus op onze creativiteit aan. We gingen, nadat we onze koffer op de kamer gedropt hadden, direct naar de nabij gelegen supermarkt. We kochten vervolgens twee grote geurkaarsen en ook nog een luchtverfrisser met een verstuiver. In principe wil ik eigenlijk hier geen merk noemen, maar Febreze of Robijn, of een vergelijkbaar product, werken in dat laatste geval het beste. We spoten de textiele onderdelen, zoals de gordijnen in de kamer, overdadig met de genoemde luchtverfrisser onder, want dat zijn de plekken waar in eerste instantie de sigarettenrooklucht zich ‘nestelt’. Vervolgens staken we de geurkaarsen aan en openden de vensters om frisse buitenlucht ook zijn werk te laten doen. Na een paar uur was de ruimte weer redelijk geneutraliseerd.
Misschien is de neus toch wel een heel fijngevoelig orgaan, want in het beschreven geval werd ik ’s nachts nog een paar keer wakker en rook toch steeds een zweem van nicotine, ondanks onze genoemde geurbehandeling.

Helaas nemen sommige viersterrenhotels ondanks het algemene rookverbod het nog niet zo nauw met rookovertredingen van hun hotelgasten en misschien zegt dit iets over het (rokende) management? Gelukkig kom je ook kwaliteithotels tegen die heel uitdrukkelijk met een bordje in meerdere talen op de kamers aangeven dat tegenwoordig alle hotels, ook die van hun, rookvrij zijn en dat een overtreding van dit rookverbod bestraft wordt met een financiële sanctie, waarbij de gast moet betalen om de vieze lucht weer uit de kamer te krijgen. Volgens mij helpt zo’n waarschuwing uitstekend, want in hotels waar ik zo’n schriftelijke waarschuwing las, rook ik totaal geen sigarettenlucht.

Tijdens ons verblijf in Italië kort geleden logeerden we in een mooi hotelappartement en weliswaar was er gelukkig geen sprake van ‘oude’ sigarettenrooklucht, maar er waren wel allerlei aanwijzingen dat er in het verleden gerookt was. Zo zaten er op een plankje in de toiletruimte en op het nachtkastje talrijke ingebrande geelbruine vlekken die herinneren aan sigaretten die daar even hadden gelegen. Bah, iemand die een keer voor mij in de hotelkamer te gast was geweest, had zowel in bad als in bed gewoon zitten roken.

Roken in bed is trouwens uitermate gevaarlijk, want menige brand is ontstaan doordat gasten die dat deden, terwijl ze eigenlijk al heel moe waren, met hun sigaret in bed in slaap vielen en vervolgens, terwijl men al snurkend in dromenland was, het sprei of dekbed door de gevallen peuk vlam vatte, met alle gevolgen van dien.

Hotels zou ik willen adviseren om streng op te treden tegen rokers die de wet met voeten treden, verbodbordjes te plaatsen en daadwerkelijk geldboetes op te leggen als het verbod wordt overtreden. Hou de openbare ruimtes van het hotel en de kamers qua lucht zo neutraal mogelijk en creëer eventueel aparte afgesloten gedeeltes voor de rokende gast, waarbij de geur van sigaretten en sigaar niet kan ontsnappen naar overige ruimtes. Dan handel je als hotel volgens de wet en hou je het echt voor iedereen prettig om te verblijven.

 

Judith de Groot

Hospitalitykenner

Een achtergebleven aandenken op een nachtkastje van een rokende hotelgast.
Een achtergebleven aandenken op een nachtkastje van een rokende hotelgast.