Steeds weer nieuwe ontdekkingen in Europa!

Marcel voor een schitterend mozaïek in de San Vitalekerk in Ravenna
Marcel voor een schitterend mozaïek in de San Vitalekerk in Ravenna

Afgelopen dagen wandelde ik met veel plezier door mijn geliefde stad Berlijn en genoot weer met volle teugen van alle nieuwe ontwikkelingen hier in de Duitse hoofdstad. Zoals de meeste van jullie weten is Berlijn de tweede thuisbasis voor mij en mijn gezin en daarom ben ik hier ook regelmatig.

Het is heerlijk om hier in Berlijn even tot rust te komen na de drukke voorbije weken waarbij we eigenlijk voortdurend op reis waren, maar dat heb je waarschijnlijk in onze Travel Tales van de afgelopen tijd kunnen lezen. Eerst waren we twee weken in het prachtige Valencia en vervolgens zijn we vanuit daaruit naar Italië doorgegaan. Rome was onze eerste stop in ‘De Laars’ en verleden week schreef ik in mijn Travel Tales over ons luxueuze verblijf in het Palazzo Ruspoli in Rome waar ooit Lodewijk Napoleon III Bonaparte met zijn moeder Koningin Hortensia gewoond heeft (klik hier voor blog verleden week).

Vervolgens zijn wij in de loop van verleden week vanuit Rome doorgereisd naar het noorden van Italië en namen we onze intrek in wederom een historische hotelgebouw dat gevestigd was in een negentiende eeuws theater in Bologna. Deze oudste universiteitsstad ter wereld kenmerkt zich door schitterende monumentale gebouwen die bijna allemaal voorzien zijn van overdekte historische bogengalerijen. Deze oude arcaden die zijn echt een kenmerk van Bologna en door het oude stadscentrum bestrijken ze meer dan 40 kilometer. In de lange Italiaanse zomers bieden deze galerijen de inwoners (met name veel studenten) koelte en beschutting tegen de warme zon. ’s Winters zijn ze natuurlijk handig om tijdens de regen niet nat te worden. Alleen al vanwege deze bogengalerijen is een bezoek aan Bologna een echte must.

Toch besloot ik ondanks de vele bezienswaardigheden in Bologna nog wat verder richting de Adriatische kust te trekken om uiteindelijk uit te komen bij het indrukwekkende stadje Ravenna. Alhoewel ik in mijn leven hier al verschillende keren was geweest, verheugde ik me er enorm op om de eeuwenoude mozaïeken te gaan bewonderen, waar Ravenna zo bekend en beroemd om is.

Op de plafonds en hogere regionen van een aantal kerken en doopkapellen aldaar bevinden zich mozaïeken die uit de vijfde en zesde eeuw na Christus stammen. Deze zeer oude vernuftige staaltjes van inlegwerk zijn gemaakt in de nadagen van het Romeinse rijk en blinken niet zozeer uit doordat ze op een klassieke manier naturalistisch en realistisch zijn, maar juist de schittering en gaafheid van deze hele oude mozaïeken zijn ontzettend opzienbarend. Het lijkt als je in de kerk van San Vitale bij de mozaïeken van Byzantijnse Keizer Justinianus (482-565 na Chr.) en zijn vrouw Keizerin Theodora staat alsof het gisteren is gemaakt.
De mozaïekkunstenaars in die periode maakten niet op de ‘gelikte’ en gepolitoerde manier mozaïeken, zoals in de hoogtijdagen van het Romeins Rijk, maar legden de keramische steentjes op een schots en scheve manier in waardoor de lichtbreking erop ook alle kanten op gaat. Het is alsof we op deze manier te maken hebben met gigantische edelstenen, die ook verschillende zijdes op schitteren.

De primitieve en kleurrijke manier van het vervaardigen van deze zeer oude mozaïeken in Ravenna fascineert mij enorm. Vooral de mix tussen de heidense oudheid en de jonge Christelijke symboliek komt prachtig tot uiting in het Baptisterium van de Arianen (500 na Chr.) waar in het plafondmozaïek zowel de doop van Jezus Christus te zien is als de personificatie van de heidense riviergod die symbool staat voor de Jordaan. De betreffende anonieme kunstenaar van dit schitterende mozaïek zorgde er op een vernuftige manier voor dat de rivier de Jordaan ‘tegengehouden’ wordt door de schenen van Johannes de Doper zodat deze niet leeg kan stromen. Zulke ultieme zaken kunnen mij buitengewoon intrigeren en ik ben dan ook blij dat ik volgend jaar met een groep geïnteresseerden ter plekke in Ravenna deze kunstwerken wederom mag gaan bewonderen.


Marcel Verhoeven

Europakenner