Do as the locals do

Veel cafés in Spanje serveren ontbijtmenus
Veel cafés in Spanje serveren ontbijtmenus

Laatst had ik het in mijn Travel Tales over het ontbijt in hotels en hoe belangrijk ik het vind als een hotel zijn best doet om een goed gevarieerd ontbijt te serveren waar lokale zaken niet ontbreken. Ik vind het dus echt een meerwaarde hebben als het hotelontbijt niet alleen bestaat uit de bekende gerechten maar dat het ook aangevuld wordt met lekkernijen uit de regio, zodat de buitenlandse hotelgasten op deze manier kennis kunnen maken met de plek waar ze zich op dat moment bevinden. Je dompelt je op die manier eigenlijk al bij de start van de dag in de lokale sfeer en gebruiken.

Tijdens mijn verblijf in het buitenland vind ik het sowieso heerlijk om mee te doen met de gewoontes en gebruiken van de plaatselijke bevolking en dan vooral die zaken die van doen hebben met hospitality.

Ik heb het dan onder meer over plaatselijke eetgewoontes zoals bijvoorbeeld het nuttigen van de maaltijden buitenshuis en het gebruik maken van de horeca ter plaatse. In Spanje gaat me dat meedoen met de locals goed af en ik geniet hier uitermate van de tradities. Het begint zogezegd dus al met het Spaanse ontbijt. De Spanjaarden eten, zoals ik in mijn ontbijtblog laatst schreef, vaak een stukje geroosterd brood met olie en tomaat. Regelmatig vullen ze dit nog aan met een klein zoet broodje. Daarbij drinken ze meestal een kopje koffie en een vruchtensapje. Dit ontbijt kan natuurlijk thuis genuttigd worden, maar dikwijls, vooral in het weekend, trekken de Spanjaarden, althans hier in Zuid-Spanje, er op uit en strijken neer op een terrasje voor deze eerste maaltijd van de dag. In de cafés kun je dan ook vaak voor een paar euro speciale ontbijtmenus bestellen, waar alles wat ik zojuist noemde bij inbegrepen is. Dit is een goed en vooral ontspannen begin van de dag. Ik heb me deze gewoonte ook al eigen gemaakt en je vindt me dan in de ochtenduren ook regelmatig op telkens het zelfde terrasje hier in Málaga. Ik neem dan twee broodjes, een versgeperste sinasappelsap en een lekkere caffé con leche.
Iedere dag ontmoet ik hier inmiddels dezelfde Spanjaarden; de eigenaresse van de winkel op de hoek die hier in haar pauze een kopje koffie komt drinken, een paar vriendinnen die de dag hier telkens samen starten en een zeer oude heer, die steevast paasbest gekleed is in een mooi pak, alsof het voortdurend zondag is. Deze Señor Miquel, zoals iedereen hem aanspreekt, is een gedistingeerde heer op leeftijd en zodra hij plaatsneemt, zo rond elf uur in de ochtend, schenkt het personeel al een glaasje witte wijn voor hem in. Na dit glaasje, of twee, en een flink aantal sigaretten, loopt hij langzaam weer de straat in, om een paar uur later die dag dit ritueel weer te herhalen.

Helaas is mijn Spaanse nog niet zo goed dat ik een gesprek met hem kan beginnen. Ik ben namelijk heel nieuwsgierig naar wat het voor man het is en wat hij in zijn leven gedaan heeft. Wat ik wel van hem begrepen heb is dat hij geen familie (meer) heeft en dat hij mijn twee meiden Alizia en Chloé zo prachtig en beleefd vindt. Zodra ik in staat ben om meer Spaanse woorden met hem te wisselen zal ik zeker een uitgebreider gesprek met hem beginnen.

Terugkomend op het glaasje wijn van Señor Miquel, het is een goed Spaans gebruik om dagelijks bij de maaltijd een glas wijn te drinken, beginnend bij de lunch. Het is zelfs zo dat veel restaurantjes hier in Málaga, en ook in de rest van Spanje, een glas wijn of een biertje bij het lunchmenu inclusief aanbieden. De lunch is namelijk, na het ontbijt, ook weer een moment van samenzijn met familie, vrienden of collega’s. Dit kan uiteraard ook weer thuis, maar de Spanjaard settelt zich zoals ik al schreef ook hiervoor graag in een horecagelegenheid. Dit is namelijk zeer betaalbaar, want zo’n lunchmenu (menu del diá) wordt vaak voor een zeer gunstig prijs aangeboden. Een licht voorgerechtje, een hoofdgerecht van vis of vlees en soms zelfs nog een nagerecht, inclusief een drankje kost gemiddeld slechts € 12,-. Dit zijn overigens heel andere prijzen dan je ’s avonds voor het diner betaalt, waarbij dan ook een andere menukaart geldt.

Op dit diner en overige spijzen die men in Spanje buitenshuis gebruikt kom ik graag een andere keer terug. Nu drink ik eerst mijn heerlijke Spaanse kopje koffie met melk op het terras op.

 

Judith de Groot

Hospitalitykenner