"Run for Your Life"

Zoals ik verleden week in mijn Travel Tales al aankondigde zou ik dezer dagen een nieuwe poging doen om tijdens mijn huidige verblijf in Liverpool een bezoek te brengen aan Penny Lane, de beroemde straat die bekend is van de hit van de Beatles. Dit keer besloot ik om dit niet, zoals in februari, rustig wandelend te doen, maar dit maal zou ik naar Penny Lane gaan hardlopen. Hardlopen is mijn hobby en doe ik regelmatig als ik in Europese steden ben. Het is de ideale manier om snel een groot deel van een stad te leren kennen.

Eveneens had ik bedacht om dit keer niet telkens bij elke bezienswaardigheid in Liverpool te stoppen, want dat zou veel te veel tijd in beslag nemen en dan zou ik mijn doel dus nooit bereiken (klik hier voor mijn wandeling van vorige keer door Liverpool richting Penny Lane).

 

Ik was vroeg uit de veren en om kwart over zeven in de morgen stond ik met mijn hardloopkleding aan op straat. Net als een half jaar geleden startte ik met lopen vanaf mijn hotel gelegen aan de rivier De Mersey en rende ik vrij vlot aan onder meer de Walker Art Galery voorbij en ook het Liverpool Lime Street Station was ik binnen 10 minuten al gepasseerd. Even keek ik met verwondering nog naar de Neogotische St. Luke’s Church, die opvalt omdat hij geen dak meer heeft en min of meer als ‘geraamte’ is blijven staan nadat hij door de Duitse luchtaanval in 1941 zwaar beschadigd was.

Niet lang daarna zag ik in de verte de beroemde Metropolitan Cathedral liggen, waar ik verleden week over mijn bezoek daaraan een half jaar geleden schreef (klik hier voor mijn verhaal hierover). Deze opzienbarende modern vormgegeven katholieke kathedraal is één van de belangrijke bezienswaardigheden van Liverpool en is gebouwd voor de grote, voornamelijk katholieke, Ierse gemeenschap in deze stad. Ik zag trouwens als ik de andere kant op keek in de verte de immense Anglicaanse kathedraal die niet zo opvallend in de skyline van Liverpool is en waar ik op de terugweg van mijn rentocht nog wat dichterbij zou komen.

 

Na iets meer dan 20 minuten rennen, had ik het centrum van de stad verlaten en liep ik door de buitenwijken van Liverpool. Typische kleine Engelse arbeidershuisjes snelde ik langs en ik realiseerde mij dat John Lennon, Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr inderdaad uit arme families moesten komen als dit de omgeving was waar zij waren opgegroeid.
Inmiddels begon het langzaam te regenen en dat maakte mijn joggende ontdekkingstocht nog wat inspannender, maar ik was vastbesloten om mijn doel te bereiken. Ik volgde een tijdje een drukke verkeersweg en die liep langs een grote begraafplaats die er wel erg troosteloos bij lag; een enorm grasveld, van meerdere voetbalvelden groot, met veel eenvormige grafzerken min of meer geometrisch rij aan rij. Nou niet een aangename plek waar je nog eens weemoedig je verloren naaste komt herdenken.

Een selfie in de regen voor de barbershop op Penny Lane
Een selfie in de regen voor de barbershop op Penny Lane

Na ongeveer zeven kilometer hardlopen zag ik opeens de voormalige ‘roundabout’ die in het beroemde Beatle-nummer wordt bezongen en aan mijn rechterhand stond opeens het straatnaambord ‘Penny Lane’. Wat grappig om opeens op deze veel bezongen plek te staan.

Enkele meters daar vandaan was op de Penny Lane een pandje waar met grote letters aangegeven werd dat hier de beroemde kapper zat die in het lied genoemd wordt; 'In Penny Lane there is a barber showing photographs/of every head he's had the pleasure to have known'.

Penny Lane is trouwens niet de straat waar één van de Beatles woonde, maar aan Penny Lane bevond zich de bushalte waar Paul McCartney op een andere buslijn over moest stappen als hij van zijn eigen huis aan Forthlin Road naar het huis van John Lennon aan Menlove Avenue reisde.

Ik besloot de hele Penny Lane uit te rennen en het bekende gelijknamige nummer neuriede ik hard mee terwijl het inmiddels ook hard was gaan regenen. Ik schuilde vervolgens maar wat onder de takken van de bomen van het nabij gelegen Greenbank Park en dacht eraan dat Paul, John of de andere Beatle-leden dit waarschijnlijk ook wel eens gedaan hadden. Terwijl ik daar al druppelend onder een boom stond te wachten tot de regen wat minder werd, kwamen er twee kletstnatte puberjongens aan die het, zo leek het, niet kon deren dat hun schooluniform door en door nat geregend werden.

De Anglicaanse kathedraal in Liverpool
De Anglicaanse kathedraal in Liverpool

Toen de regen wat minder heftig was geworden zet ik mijn rentocht voort en via een paar brede lanen zag ik langzaam in de verte weer de Anglicaanse kathedraal opdoemen. Toen ik bijna bij dit monumentale kerkgebouw was aanbeland zag ik dat er meerdere godshuizen in deze buurt stonden. Opvallend was de Griekse Orthodoxe Sint Nicolaaskerk die door zijn vormgeving veel beter in Athene zou passen dan hier in Liverpool. Aan de overzijde van de straat zag ik de Princess Road Synagoge en deze was bedoeld voor de grote Joodse gemeenschap die in Liverpool woonachtige is.

Toen ik daarna de hoek van de straat om rende zag ik opeens hoe gigantisch groot deze Anglicaanse Kathedraal was en begreep nu waarom hij gerekend werd tot één van de vijf grootste kathedralen ter wereld. Dit reusachtige effect werd nog eens versterkt doordat de monumentale kerk gebouwd was op een heuvel in de stad en zodoende was het kerkgebouw geheel vrijstaan en werd je er als voorbijganger echt door gegrepen.

Na al deze indrukken tijdens mijn meer dan anderhalf uur durende rentraject kwam ik moe maar voldaan terug in mijn hotel. Wat is het toch een genoegen om zoveel dingen te mogen ontdekken en bewonderen.

 

Marcel Verhoeven

Europakenner