Het is stil op straat

Afgelopen dagen verbleef ik weer eens in het Van der Valkhotel in Breukelen, omdat ik Marcel vergezelde die daar de zomercursus gaf. Telkens als ik daar kom verbaas ik me over de ligging, aan de ene kant van het hotelgebouw ligt namelijk op enkele meters afstand de drukke snelweg A2 en aan de andere zijde is het drukke spoor, waar de treinen tussen Amsterdam en Utrecht over heen zoeven. Je zou in eerste instantie zeggen dat verkeersgeluid in dit hotel een belangrijk gegeven is, maar toch is dat niet het geval.

We hadden een hotelkamer aan het einde van de gang en het eerste wat me weer opviel toen ik binnen kwam was dat het zo heerlijk rustig was. Een prettige sfeer en ik voelde, net als tijdens de andere keren dat ik in dit hotel was, dat ik hier best een aantal dagen zou kunnen doorbrengen. De avond viel en toen het tijd was om naar bed te gaan was het nog steeds muisstil in mijn kamer. Er was zogezegd weinig te horen van het verkeer, maar ook niet van overige gasten of andere eventueel denkbare hotelgeluiden. Het was zelfs zo stil dat ik even schrok toen ik zacht wat water in de badkamer hoorde lopen. Ik dacht dat ik misschien de kraan aan had laten staan, maar dat was niet het geval. Ik vermoed dat de bovenbuurman zijn bad leeg liet lopen en dat ik het water daarvan langs de afvoerbuis door mijn badkamer hoorde stromen. Binnen een paar minuten was het weer afgelopen en viel ik heerlijk in slaap.

Gedurende de nacht echter werd ik gewekt door luid gepraat, het leek alsof twee heren een beetje ruziënde aan het discussiëren waren. Vermoedelijk waren ze in beschonken toestand en hadden ze niet door dat er nog andere mensen in het hotel aanwezig waren. Dit luidruchtige nachtelijke gesprek op de gang duurde gelukkig maar kort en dat soort momenten horen nu eenmaal een klein beetje bij een hotel vind ik. Want je kunt natuurlijk niet verwachten dat het voortdurend muisstil is een hotel. Dat kan ook bijna niet als je met zoveel mensen bij elkaar in één gebouw slaapt.

Voor alles is echter een oplossing te verzinnen, zo zijn er bijvoorbeeld hotels waarbij je niet direct vanaf de algemene gang je hotelkamer binnenstapt, maar waar er eerst sprake is van een halletje met een tweede deur naar je kamer. Op deze manier ontstaat er een soort ‘geluidsluis’ die er voor zorgt dat het lawaai van de gang vele malen wordt gedempt en je eigenlijk niets meekrijgt van passerende hotelgasten, op welk tijdstip dan ook.

Er bestaat dan altijd nog de eventuele ‘geluidoverlast’ die je van je hotelburen vanuit de kamer direct naast je kunt ervaren. Allerlei geluiden van de buren kunnen door de wanden heendringen. Druk gepraat is soms irritant en harde televisiegeluiden kunnen ook heel storend zijn. Soms kan het geluidscontact met de hotelburen intenser zijn als er sprake is van een zogenaamde ‘connecting door’. Dit is een tussendeur die de twee hotelkamers met elkaar kan verbinden, maar die niet gebruikt wordt als beide kamers apart van elkaar worden verhuurd. Vaak vraag ik bij de receptie dan trouwens ook specifiek naar een kamer zonder zo’n ‘connecting door’ om dit euvel tegen te gaan.

Mijn verhaal van deze week begon eigenlijk over de buitengeluiden, zoals verkeerslawaai, waar je eventueel last van zou kunnen hebben. Het meeste van de tijd verblijf ik in hotels die in nieuwe gebouwen zijn gevestigd of die gehuisvest zijn in gerenoveerd historische panden die aan de moderne tijd zijn aangepast. In de meeste gevallen beschikken al deze hotels dan ook over dubbel glas, wat uiteraard een voordeel heeft bij de isolatie voor temperatuur maar ook geluidswerend is.

Tijdens mijn buitenlandse reizen verblijf ik meestal in het centrum van de bezoeken steden. Een kenmerk van zo’n plek is dat hier dag en nacht vaak veel reuring is, met alle bijgeluiden van dien. Gelukkig heb je dan zogezegd dubbelglas en zou je daar niet zo veel last van moeten hebben. Maar helaas ervaar ik met zeer grote regelmaat dat dit dubbele glas bij veel (buitenlandse) hotels niet goed geconstrueerd is. Met het blote oog is dit in eerste instantie niet te zien, maar al vrij vlot merk je dat de ramen vol met ‘geluidslekken’ zit. Het blijkt dat deze dubbelglazige vensters gewoon niet afdoende sluiten en dan is eigenlijk het hele geluiddempende effect van het dubbele raam weg en de storende buitengeluiden dringen op deze manier gewoon je hotelkamer binnen, wat heel irritant kan zijn.

Tijdens mij laatste verblijf in Breukelen stond ik echter weer versteld. Dit hotel is namelijk zogezegd gelegen tussen de luidruchtige snelweg A2 en het druk bereden treinspoor, de uitgelezen plek om als hotel geluidsoverlast van te hebben. Echter, men heeft zulke uitstekende dubbele ramen en ook het onderhoud hiervan is perfect dat je eigenlijk helemaal niet merkt dat je je op zo’n druk punt bevindt. Soms lijkt het ’s nachts dat je je gewoon ergens op een stil plekje op de heide bevindt, zo stil is het.

Mijn complimenten voor dit hotel!


Judith de Groot

Hospitalitykenner

Het Van der Valk Hotel in Breukelen is gelegen tussen het treinspoor en de A2. Daar hoor je echter niets van.
Het Van der Valk Hotel in Breukelen is gelegen tussen het treinspoor en de A2. Daar hoor je echter niets van.