Een varende Party

De haven van Málaga ligt direct aan het centrum
De haven van Málaga ligt direct aan het centrum

Ik zag haar aankomen. Ze draaide eerst met haar achterkant naar binnen en de rest volgde automatisch. De loods gaf blijkbaar duidelijke aanwijzingen, want ze bewoog soepel richting de kade. Ik stond voor het raam in mijn hotelkamer, gelegen op de zesde verdieping, en keek uit over het tropische palmenpark van Málaga met de daarachter gelegen haven. Ik aanschouwde het binnenkomen en het aanleggen van een groot cruiseschip, wat een prachtig gezicht! Tijdens het kijken naar dit schouwspel moest ik denken aan mijn belevenissen van toen ik begin twintig was. Nadat ik mijn toeristische HBO opleiding had afgerond ging ik namelijk werken voor een Nederlandse touroperator die zeecruises aanbiedt. Zodra er minimaal 25 klanten hadden geboekt voor dezelfde cruise dan begeleidde ik hen aan boord en was ik het aanspreekpunt voor vragen en velerlei  (reis)informatie. Wat een belevenis was dat! In de drie jaar dat ik dit werk deed heb ik de meeste van de havensteden aan de Middellandse zee en vele steden in Noord-Europa bezocht, daarnaast heb ik tevens vele male het Caribische gebied aangedaan. Uiteraard ben ik in die periode ook meerdere malen met een schip de haven van Málaga ingevaren en door dit tafereel nu van een afstandje hier in deze Zuid-Spaanse stad te zien moest ik denken aan een bijzondere cruise die ik eens meemaakte.

Voordat ik samen met een collega reisleidster vertrok naar Italië om daar aan boord van het schip te stappen werden wij uitgebreid ingelicht over de aanstaande cruise. Er zouden behoorlijk veel Nederlanders aan boord zijn, ongeveer 100, en daarom zouden wij met twee reisleiders deze cruise gaan begeleiden. Daarnaast zouden we een zeer bijzondere gast krijgen die uitgenodigd was door het weekblad Party. Dit blad bood de artiest in kwestie deze cruise aan en stuurde een journalist en een fotograaf mee om hem tijdens de cruise te volgen en foto’s te maken en dit uiteindelijk samen te vatten in een artikel voor het roddelblad. Ik was natuurlijk erg nieuwsgierig geworden om wie het ging en toen ik hoorde dat wij André Hazes met zijn vrouw Rachel zouden vergezellen was ik wel een beetje verrast want ik vond hen nu niet echt het type om een cruise te maken. Spannend was het natuurlijk wel en ik keek uit naar de ontmoeting. Toen ik de familie Hazes aan boord ontmoette vond ik ze aardig en beleefd. Ze zagen uit naar de reis en hadden er goede zin in. André genoot die dagen van een biertje, of twee (of meer), op het dek en nam ’s avonds vaak spontaan de microfoon in zijn hand om zijn levensliederen te zingen. De honderd Nederlanders verzamelden zich om hen heen en zongen uit volle borst mee. Elke avond werd er een mooi feestje gebouwd, wat een sfeer creëerde die man. Maar meer dan het schip zelf zagen André en zijn vrouw eigenlijk niet. Elke dag doet een cruise schip een andere havenplaats aan en maken de meeste gasten van de gelegenheid gebruik om, al dan niet georganiseerd met een excursie, de stad en het land te gaan verkennen. In een week maak je zo kennis met een mooie diversiteit aan plaatsen, met als basis jouw schip met je eigen hut. In de ochtenduren, als het schip net had aangelegd, kwam André nog niet te voorschijn en in de middag moest hij nog even bijkomen van de avond daarvoor. Ik kan me herinneren dat hij slechts één maal van boord ging, in Málaga wel te verstaan. Rachel vertelde die avond dat ze genoten hadden van de mooie stad en de prachtige kathedraal en dat ze lekker tapas hadden gegeten op het terras.

Een dag later, terwijl we halverwege de cruisevakantie waren, wilde André echter naar huis. Het cruisen was niets voor hem, hij wilde de tocht niet afmaken en tussentijds vertrekken. Ook vertelde André mij dat hij zijn kinderen toch wel erg miste, had hij ze maar meegenomen. Na overleg met hem en de journalist besloot hij toch om de drie dagen van de vaart nog te voltooien, maar van boord is hij niet meer gegaan.

Vol verbazing las ik daarom ook een week later het verhaal in de Party, die ik toegestuurd had gekregen van de redactie. De kop van het artikel luidde “André en Rachel op tweede huwelijksreis”, met als ondertitel zoiets als ‘hand in hand gingen de tortelduifjes van boord en genoten ze tijdens de cruise van alle mooie steden die het schip aandeed’. Het hele artikel was een lofzang op de mooie week die de twee beleefd hadden en de prachtige plekken die ze bezochten. Wacht even, was dit de reis waar ik zelf bij aanwezig was? Was dit de cruise waarbij André Hazes nog op het punt had gestaan om tussentijds te vertrekken? Was dit dezelfde trip tijdens welke André en Rachel slechts de stad Málaga bezochten en verder alleen maar aan boord waren gebleven, waarvan een groot deel slapend in de hut werd doorgebracht? Het hele artikel was uit de duim gezogen! Maar ik heb een zeer boeiende week gehad, waar ik nu, hier in het mooie Málaga uitkijkend over de cruisehaven, met veel plezier aan terug denk.


Judith de Groot

Hospitalitykenner