Eten uitventen langs de tafels

Marcel aan een lekker visgerecht in 'El Tintero' in Málaga
Marcel aan een lekker visgerecht in 'El Tintero' in Málaga

Mijn culinaire verhaal komt deze week uit Málaga. Reeds eerder heb ik het gehad over eten en drinken uit dit deel van Spanje, echter de restaurants waar je dit nuttigt zijn natuurlijk ook bepalend voor hoe je deze producten ervaart.

In het oude centrum van Málaga zijn talloze restaurantjes waar je streekgebonden lekkernijen tot je kunt nemen. Eén van de bekendste, die ook in bijna alle reisgidsen vermeld wordt, is waarschijnlijk wel Bodega ‘El Pimpi’. Dit restaurant leerde ik in eerste instantie kennen door het terras waar ik een paar weken geleden toevallig neerstreek. Onder de schaduw van een parasol had ik vanaf deze plek een mooi uitzicht over de restanten van het oude Romeinse amfitheater. Toen ik later het restaurant binnen liep zag ik dat ‘El Pimpi’ er alles aan doet om mensen te trekken. Niet alleen enorm veel toeristen zoeken dit karakteristiek aandoende establishment op, ook vele beroemdheden hebben het ooit bezocht en dat wil men bij ‘El Pimpi’ graag weten ook. Foto’s van vele (Spaanse) beroemdheden hangen aan de muur en sommigen van hen hebben ook op grote wijnvaten die in de zaak staan hun namen in krijt geschreven. Enkele opvallende namen zijn die van Paloma Picasso, die hierdoor de geest van haar beroemde vader in ‘El Pimpi’ laat ronddwalen. Niet alleen Pablo Picasso is geboren in Málaga tevens de bekende acteur Antonio Banderas zag ooit het levenslicht in deze Andalusische stad en ook hij heeft ooit ‘El Pimpi’ bezocht en een handtekening op een vat achtergelaten. Bij navraag bleken de wijnvaten echter leeg en slechts als decoratie te dienen. 

Een ander restaurant dat echt op vele websites en in talrijke reisgidsen vermeld wordt is restaurant ‘El Tintero’, vertaald in het Nederlands ‘De Inktvis’ en dat geeft al aan wat de specialiteit van het restaurant is. Deze typische Spaanse ‘chiringuito’ (‘visrestaurant aan zee’) ligt zo’n 7 kilometer oostelijk van het centrum aan het strand enis een wandeling waard. Deze plek heeft zijn bekendheid niet zozeer door zijn lekkernijen gekregen maar wel door de manier hoe je de visgerechten hier bestelt. Obers, waar er bij ‘El Tintero’ veel van zijn, lopen met de klaargemaakte gerechten door het restaurant en roepen luid wat ze op de bordjes hebben liggen. Als het gerecht waar de ober mee langs loopt je wat lijkt dan roep je dat je het wilt hebben. Elk gerecht heeft in principe dezelfde prijs van € 6,-.

Mij viel op dat je nieuwsgierig wordt door al die bordjes die worden rondgedragen en over alles wat langs komt, zodat je wellicht iets te snel geneigd bent om te zeggen dat je het gerecht wel wilt hebben. Bij ons bezoek van afgelopen week aan ‘El Tintero’ bestelden we dus eigenlijk iets te veel en de borden op onze tafel stapelden zich op. Het servies laat men op tafels staan zodat men bij het afrekenen weet hoeveel je hebt gegeten. Alhoewel wij het een bijzondere ervaring vonden om mee te maken dat alle obers voortdurend al schreeuwend allerlei gerechten onder je neus duwen, werden we na uur toch wel een beetje razenddol van het gekrijs en het chaotische tafereel van al dat lopende personeel aangevuld met de vele druk pratende gasten. Toen we het restaurant hadden verlaten en weer op het strand liepen merkten we toch dat de hele drukke ambiance en de kakofonie behoorlijk veel energie hadden gekost en ik was blij dat ik weer buiten was.

Marcel voor restaurant El Tintero, aan het strand, zo'n 7 kilometer buiten het centrum van Málaga. Hier lopen de obers rond met klaargemaakte gerechten en roepen luid wat ze op de bordjes hebben liggen. Je steekt je hand op als je het bordje wilt hebben.
Marcel voor restaurant El Tintero, aan het strand, zo'n 7 kilometer buiten het centrum van Málaga. Hier lopen de obers rond met klaargemaakte gerechten en roepen luid wat ze op de bordjes hebben liggen. Je steekt je hand op als je het bordje wilt hebben.

Beide beschreven restaurants zijn zeker een bezienswaardigheid en daarom een reden om er eens heen te gaan, echter het zijn niet de plekken waar je culinaire hoogstandjes vindt. Persoonlijk vind ik het leuker om minder toeristische restaurantjes te bezoeken. Die zijn meestal gelegen buiten het centrum, zoals restaurant ‘Ruance’ in het noorden van de stad. Hier trof ik alleen maar lokale Spanjaarden aan en hier heb ik afgelopen weekend heerlijk en verrassend gegeten.

Marcel Verhoeven