Tapas, je kunt er geen genoeg van krijgen

Tortillas en camalares
Tortillas en camalares

Deze week kan ik eigenlijk tijdens mijn verblijf in Granada en Málaga niet op de typische Spaanse culinaire specialiteit heen, namelijk de tapa of meestal aangeduid in het meervoud ‘tapas’. Het zijn eigenlijk talloze kleine voorgerechten/borrelhapjes die vaak een variatie op het zelfde thema zijn.

Deze week kan ik eigenlijk tijdens mijn verblijf in Granada en Málaga niet om de typische Spaanse culinaire specialiteit heen, namelijk de tapa of meestal aangeduid in het meervoud ‘tapas’. Het zijn eigenlijk talloze kleine voorgerechten/borrelhapjes die vaak een variatie op het zelfde thema zijn.

Oorspronkelijk is de tapa bedoeld als een eetlustopwekkend hapje dat in Spaanse cafés bij een alcoholhoudend drankje wordt gegeten en dat tegenwoordig in Nederland in allerlei (eet)cafés ook heel populair is.

In de streek Andalusië waar ik nu verblijf  krijg je automatisch als je een drankje bestelt gratis één of meerdere tapas aangeboden. Voordat je dus de menukaart in je hand neemt om hapjes te bestellen is het aan te raden eerst eens af te wachten wat je bij je drankje voorgeschoteld krijgt want als je zelf ook nog hapjes bestelt dan wordt het dubbelop en heb je al snel veel te veel.

Marcel aan de Tapas
Marcel aan de Tapas

De Tapa kent meerdere ontstaansgeschiedenissen, maar degene die mij het meest aanspreekt is het verhaal dat de oorsprong van de ‘Tapas’ terug te voeren zou zijn tot aan het begin van de zestiende eeuw ten tijden van Keizer Karel de Vijfde. Onder zijn bewind vertrok vanuit het zuiden van Spanje om het uur een paard en ruiter naar het noordelijk deel van zijn gigantische rijk om contact te houden met zijn (buitenechtelijk) dochter Margaretha van Parma die vertegenwoordigster was van de Nederlanden.

Onderweg stopten de ruiters vaak in herbergen om iets te drinken. Al snel werd vastgesteld dat heel wat ruiters ronduit dronken op hun paard zaten, dus heeft Keizer Karel geordonneerd dat alle herbergen in Spanje bij de drank ook voedsel moesten aanbieden. Zo werd vermeden dat de ruiters enkel wijn of alcohol dronken en geen voedsel tot zich namen. Vandaar het gebruik om (voornamelijk in Spanje) kleine hapjes, ‘tapas’, bij de drank te serveren. Dit verhaal klinkt plausibel en vooral de link met Nederland is erg leuk.

In verschillende eetgelegenheden in Spanje is het de gewoonte om de kleine hapjes op een stukje brood en een prikkertje aan te bieden. In de bars staan de vitrines vol met heerlijkheden. Door middel van het stokje worden de verschillende ingrediënten bij elkaar gehouden. Deze prikkertjes, in het Spaans ‘Pinxtos’ genoemd, hebben echter nog een andere functie. Meestal is het namelijk self service en pak je de ‘Pinxtos’ zelfstandig uit de vitrines. Je kiest zoveel hapjes uit als wilt en daarna is het de bedoeling dat je de prikkertjes op je bord bewaart als je de Tapas op hebt. Zo weet de ober aan het einde van de avond hoeveel ‘Pinxtos’ je genuttigd hebt en je dus dient af te rekenen. De prikkertjes vertegenwoordigen allen een waarde van circa € 1,50 en men gaat er dus in goed vertrouwen vanuit dat je alle stokjes bewaart. 

Ik vind het een gezellige bezigheid om de kleine hapjes uit te zoeken en daarna op het terras te nuttigen. En een aantal van deze kleine hapjes bij elkaar maken al een aardige maaltijd, waar je vaak, vooral met heerlijk warm weer, al meer dan genoeg aan hebt.

Buen provecho (eet smakelijk)!

 

Marcel Verhoeven